Jak wygląda miłość u osób z autyzmem?

Pomimo powszechnie panujących przekonań, ludzie z zaburzeniami ze spektrum autyzmu posiadają empatię, zakochują się i mogą utrzymywać szczęśliwe relacje. Należy jednak pamiętać o wyzwaniach, z jakimi często muszą się mierzyć.
Jak wygląda miłość u osób z autyzmem?

Ostatnia aktualizacja: 21 lipca, 2022

Możesz być zaskoczony, że jednym z najczęstszych pytań w Google na temat zaburzeń ze spektrum autyzmu jest to, czy osoby z autyzmem mogą mieć partnera lub wziąć ślub. Temat miłości i autyzmu nadal jest pełen mitów, tendencyjnych pomysłów i niesamowitej ignorancji. Nawet dzisiaj jest wiele osób, które myślą, że mężczyźni i kobiety z autyzmem nic nie rozumieją, nie mówiąc już o miłości i uczuciach. Jak więc wygląda miłość u osób z autyzmem?

Jak dobrze wiedzą rodziny osób z autyzmem, zarówno doceniają oni, jak i potrzebują codziennego uczucia. Co więcej, zarówno nastolatki, jak i dorośli z tym schorzeniem mogą zakochiwać się i doświadczać uczuć namiętności i pożądania. Jednak sami chorzy często czują, że jest to dla nich „za dużo”. To dlatego, że są przytłoczeni emocjami i tak naprawdę nie wiedzą, co robić, ponieważ wszystko wydaje się raczej chaotyczne.

Nie wszyscy ludzie z autyzmem są tacy sami. To neurobiologiczne zaburzenie rozwojowe objawia się na wiele sposobów, a każda osoba wykazuje różne cechy i potrzeby. Zależy to od miejsca, w którym chory znajduje się w spektrum autystycznym.

Są poważniejsze przypadki, w których występują poważne ograniczenia w mowie i języku. Może to być na przykład zespół Aspergera, a nawet wysoko funkcjonujący autyzm. Poza swoimi ograniczeniami, stereotypami i zmianami sensorycznymi, każdy cierpiący odczuwa potrzebę bycia kochanym i zaopiekowanym. Ta potrzeba jest po prostu bardziej zróżnicowana między jedną a drugą osobą niż jest to widoczne u osób bez zaburzenia. Być może w tym przypadku potrzebne jest więcej wsparcia i odpowiedniej strategii. Oznaczałoby to, że cierpiący byliby w stanie nawiązać szczęśliwsze i bardziej satysfakcjonujące relacje.

mężczyzna myśli o miłości u osób z autyzmem

Miłość u osób z autyzmem

Miłość u osób z autyzmem jest odpowiedzią na pewną potrzebę. To taka sama potrzeba, jak wobec każdego innego ludzkiego doświadczenia. Wiąże się z poczuciem bycia częścią czyjegoś życia, z kim można dzielić się swoim życiem i doświadczeniami. Oznacza kogoś, kogo kochają, podziwiają i pragną. Dlaczego osoba z zaburzeniem autystycznym nie miałaby doświadczać czegoś takiego?

Jeśli niektórzy ludzie tego nie rozumieją, to jest to w zasadzie spowodowane dezinformacją lub wiarą w przestarzałe informacje. Jednym z najbardziej znanych autorów zajmujących się badaniem autyzmu i zaburzeń neurorozwojowych jest bez wątpienia Simon Baron-Cohen. Psycholog ten znany jest ze swoich prac związanych z teorią umysłu i autystycznym męskim mózgiem.

W latach 90 wiele jego książek stało się popularnych, na przykład Ślepota umysłu: esej o autyzmie i teorii umysłu. W wyniku tej pracy duża część populacji błędnie założyła, że wszystkie osoby z ASD (zaburzenie ze spektrum autyzmu) nie są w stanie wczuć się w empatię, połączyć się ze swoim otoczeniem oraz wychwycić i zrozumieć sygnały społeczne.

Do tego dochodzi świat kina i telewizji, w którym słowo “autystyczny” zawsze wydaje się oznaczać to samo: ludzi (czasem geniuszy), którzy są oderwani od rzeczywistości. Jednak za tym słowem kryje się wielka zmienność i wiele poziomów zaburzenia. Nie wszyscy są geniuszami, ale też nie wszyscy wykazują brak empatii lub umysłową ślepotę.

Jaka jest więc miłość u osób z autyzmem? Jak tego doświadczają?

Empatia emocjonalna: emocje, które się przelewają

Jednym z najbardziej rozpowszechnionych poglądów jest to, że osobom z autyzmem brakuje empatii. To stwierdzenie nie jest prawdziwe, ale zawiera ważne niuanse. W badaniu przeprowadzonym w 2019 roku przez Uniwersytet w Osace otrzymano dane potwierdzające hipotezę, że osoby ze spektrum autyzmu wykazują braki w tak zwanej empatii poznawczej. Innymi słowy, trudno im zrozumieć, dlaczego ktoś cierpi, wpada w złość lub czuje się rozczarowany.

Jednak i tu pojawia się sprzeczność, ponieważ osoby te prezentują dużą empatię emocjonalną. Oznacza to, że z dużą intensywnością odczuwają emocje innych. Ta wrażliwość emocjonalna jest czasami nawet większa niż u neurotypów (osób bez autyzmu).

Para patrząca na siebie

Miłość do osób z autyzmem: zrozum mnie, a ja zrozumiem Ciebie

Miłość do osób z autyzmem nie jest łatwa. Potrafią się zakochiwać i zakochują się głęboko. Wiele romantycznych związków jest skomplikowanych, a dla osoby z ASD są one jeszcze trudniejsze. Dlatego ich partner powinien zawsze brać pod uwagę następujące aspekty:

  • Osoba z autyzmem nie zrozumie wielu kodów relacji, które pojawiają się każdego dnia. Na przykład, może ich partner potrzebuje przytulenia po ciężkim dniu w pracy lub chce usłyszeć Kocham Cię przed wyjściem rano z domu. Być może potrzebuje słowa “dziękuję” od czasu do czasu, za komplement lub słowa wsparcia i pocieszenia. Wiele z tych aspektów może uciec osobie cierpiącej na ASD.
  • Dlatego komunikacja jest niezbędna. Jest tak, ponieważ osoby cierpiące na autyzm potrzebują, aby ich partner był ich schronieniem i tłumaczem wszystkich tych kodów, które im umykają i które nie zawsze rozumieją.
  • Nigdy nie zaszkodzi wyjaśnić, czego inni mogą wymagać lub oczekiwać w określonych momentach (nawet jeśli może to być trudne). Na przykład można to zrobić mówiąc im: „Chciałbym, żebyś po pracy zapytała mnie, jak mi minął dzień” lub „Jeśli widzisz, że jestem smutny, przytul mnie mocno” lub „Kiedy idziemy ulicą, pamiętaj, żeby trzymać mnie za rękę”.
para trzymająca się za ręce

Osoby z autyzmem zakochują się na co dzień, ze wszystkimi trudnościami i niuansami miłości, co może być dla nich ogromnym wyzwaniem. Jest to obszar, w którym mogą interweniować profesjonaliści. Mogą oferować strategie i wsparcie oraz towarzyszyć parze w ich wspólnym rozwoju, gdzie bez wątpienia wielu osiąga prawdziwe szczęście.

To może Cię zainteresować ...
Dlaczego płaczesz przez sen?
Piękno umysłu
Przeczytaj na Piękno umysłu
Dlaczego płaczesz przez sen?

Dlaczego płaczesz przez sen? Jest to kwestia, której nie należy lekceważyć, ponieważ płacz jest podstawową funkcją biologiczną.



  • Baron-Cohen, S. (1999). Autismo: un trastorno cognitivo específico de “ceguera de la mente”. International Review of Psychiatry, 19 – 33.