Narracje mentalne - w jaki sposób powstają w mózgu

Narracje mentalne to historie, które opowiadasz sobie o wszystkim, co ci się przydarza. Ten proces jest wrodzoną potrzebą twojego mózgu.
Narracje mentalne - w jaki sposób powstają w mózgu

Ostatnia aktualizacja: 07 czerwca, 2022

Narracje mentalne to historie, które opowiadasz sobie o tym, co ci się przydarza. W efekcie mówisz do siebie, starając się nadać sens każdemu doświadczeniu. To Twój umysł nadający każdemu wydarzeniu logiczną i spójną strukturę, tak aby każdy szczegół był transcendencją pośród Twoich wspomnień.

Psycholog Jerome Bruner jako pierwszy mówił o poznawczej sile autonarracji. Według niego nadajemy sens, znaczenie i kierunek każdemu wydarzeniu i doświadczeniu. Dlatego jesteśmy własnymi pisarzami, którzy budują własne historie. Jakoś porządkujemy chaos, zaskakujące, a nawet niepewne. W rzeczywistości nadawanie znaczenia każdemu doświadczeniu jest naturalną potrzebą naszego mózgu.

Opracowywanie tych narracji ułatwia twoją pamięć. Każda scena, doznanie i doświadczenie zorganizowane w twoim umyśle po wątku łączącym stanie się częścią twojej pamięci autobiograficznej. Każdy z nas jest wynikiem jakiejś historii. Te historie to przede wszystkim procesy mentalne, wewnętrzne i subiektywne. Przyjrzyjmy się bliżej.

Umysł z mężczyzną w środku
Nasze mentalne narracje są jak matryce, które pomagają nam kształtować codzienne doświadczenia tak, aby miały sens dla naszych mózgów.

Narracje mentalne, kluczowy element mózgu

Zainteresowanie dziedziną neuronauki dotyczącą narracji mentalnych jest bardzo niedawne. Rzeczywiście, w miarę postępu tej nauki w rozumieniu pamięci, chcieli zintegrować perspektywę łączenia doświadczeń z innymi, aby je zinterpretować i nadać im znaczenie. W efekcie, aby zrozumieć, jak zapadają w pamięć.

Brendan Cohn-Sheehy, naukowiec z Uniwersytetu Kalifornijskiego, wraz z zespołem opublikowali niedawno badanie na ten temat. Jak wyjaśnił na konferencji prasowej, musimy budować spójne narracje, aby móc zapamiętać szczegóły każdego wydarzenia. Wszystko, co nie jest zintegrowane z naszą mentalną historią, zostaje zapomniane.

Jerome Bruner wskazał już na ten pomysł w swojej książce Actual Minds, possible Worlds. Jego dziedzictwo było rewolucją w psychologii poznawczej, ponieważ po raz pierwszy przyniósł nam inny aspekt umysłu. Twierdził, że nasz mentalny wszechświat nie ogranicza się tylko do testowania hipotez, analizowania lub porównywania. Jesteśmy także twórcami narracji, próbując zrozumieć, co się z nami dzieje.

W naszych narracyjnych umysłach uwzględniamy również wyobrażenia o tym, co naszym zdaniem myślą o nas inni.

Hipokamp: region, który zapewnia spójność życia

Jeśli użyjemy metafory mózgu będącego komputerem, możemy powiedzieć, że hipokamp jest dyskiem twardym. To obszar, w którym utrwalają się wspomnienia i procesy uczenia się. Zajmuje się również regulacją stanów emocjonalnych i ma kluczowe znaczenie w pamięci przestrzennej.

Wspomniane wcześniej badania przeprowadzone przez dr Cohn-Sheehy i jego zespół twierdziły, że hipokamp jest obszarem, który ułatwia spójność naszych mentalnych narracji. Innymi słowy, faworyzuje i organizuje połączenie wszystkich elementów opowieści. A to dlatego, że im bardziej spójna jest narracja, tym lepiej będzie zintegrowana z pamięcią.

W rzeczywistości musisz pamiętać swoją przeszłość, aby zorganizować swoją teraźniejszość. Innymi słowy, aby zintegrować historię swojego życia w logiczny i znaczący sposób, musisz również użyć wczoraj, aby każda narracja była spójna. Spójny z twoją tożsamością, trajektorią, doświadczeniami i osobowością.

Mózg jest selektywny, a także podstępny

Jerome Bruner twierdzi, że jaźń jest produktem procesu narracyjnego, w którym łączymy to, co nam się przydarza, z tym, co sobie mówimy. Uważaj jednak, bo uwzględniasz też to, co – Twoim zdaniem – myślą o Tobie inni. Pod tym względem oczywiście nie zawsze masz rację.

Dr John Drummond (2004) napisał artykuł zatytułowany Nieprzenikliwość poznawcza i złożona intencjonalność emocji. Stwierdził, że narracje mentalne są selekcjami naszej egzystencji, które uchwycimy a posteriori, aby nadać im znaczenie. Innymi słowy, historia twojego życia nie zawsze jest milimetrowym odzwierciedleniem tego, co ci się przydarzyło, ale tego, jak to zinterpretowałeś.

Czasami niektórym faktom nadajesz wyraźnie negatywne znaczenie. Rzeczywiście, wystarczy w określonym czasie zdominować emocje o negatywnej wartościowości, aby filtrować i zniekształcać rzeczywistość. W rzeczywistości twój mózg jest nie tylko selektywny, ale czasami ma tendencję do zniekształcania tego, co widzi, w zależności od nastroju i typu osobowości.

Sylwetka mężczyzny reprezentująca narracje mentalne
Istoty ludzkie porządkują rzeczywistość jako opowieść. Jednak ta historia będzie bardziej dostosowana lub sztuczna w zależności od naszego sposobu bycia i emocji, które nas w tym momencie dominują.

Narracje mentalne i dialog wewnętrzny

Narracje mentalne są jak film, który piszesz o wszystkim, co ci się przydarza. Jesteś aktorem, scenarzystą i reżyserem. Niemniej jednak niekoniecznie jest to dobra rzecz.

Twórcy terapii narracyjnej Michael White i David Epston twierdzą, że często ogranicza nas wyraźnie szkodliwa dominująca narracja. Stwierdzają, że źródło tego dyskomfortu lub nieszczęścia będzie prawie zawsze tkwiło w naszych rodzinnych „teczkach”. W tych wczesnych doświadczeniach i środowisku, które zachęcało nas do tworzenia bolesnych historii. Od tego czasu nie jesteśmy w stanie iść naprzód i tkwimy w niekończącym się rozdziale.

W takich przypadkach terapia narracyjna stara się nas połączyć z innymi doświadczeniami, które być może przeoczyliśmy, kiedy konstruowaliśmy naszą historię. Zawsze możemy otworzyć inne drzwi, aby stworzyć nowe doświadczenia i nadać im bardziej pozytywne i wzbogacające znaczenie. W tym głos jaźni jest kluczowy.

Wreszcie nasz wewnętrzny dialog jest rzeźbiarzem naszych własnych historii. Dlatego musisz spróbować kształtować zdrowsze i jaśniejsze narracje mentalne. Dzieje się tak dlatego, że tak samo jak to, co się z tobą dzieje, jak to interpretujesz, ma ogromne znaczenie. Robienie tego w elastyczny i pełen nadziei sposób zawsze przyniesie korzyści.

To może Cię zainteresować ...
Umysł – nasz najlepszy sojusznik w trudnych sytuacjach
Piękno umysłu
Przeczytaj na Piękno umysłu
Umysł – nasz najlepszy sojusznik w trudnych sytuacjach

To najpotężniejszy atut jaki posiadamy, a znajdziemy go na naszych ramionach. Mamy oczywiście na myśli nasz umysł.



  • Bruner, Jerome (1995). “The Narrative Construction of Reality” (1991). Critical Inquiry, 18:1, 1-21.
  • Burnner, Jerome (2009) Realidad mental y mundos posibles: Los actos de la imaginación que dan sentido a la experiencia. Gedisa.
  • Danto, A. C. (1989): Historia y narración. Ensayos de filosofía analítica de la historia. Barcelona: Paidós.
  • Drummond, J. (2004). Cognitive Impenetrability and the Complex Intentionality of the Emotions, Journal of Conciousness Studies 11, 109-126.
  • Duero, D. G. (2011). Procesos psicológicos y mundos mentales. Córdoba: Editorial Alejandría