Dlaczego nasz mózg zawsze znajduje problemy? Czy to dobre?

Twój mózg ma więcej neuronów niż gwiazd w galaktyce. Ma jednak jedną szczególną wadę. Zawsze znajduje problemy tam, gdzie ich nie ma. Dlaczego to? Jaki jest sens tej funkcji?
Dlaczego nasz mózg zawsze znajduje problemy? Czy to dobre?

Ostatnia aktualizacja: 30 listopada, 2021

Próbujesz, ale nie możesz. Próbujesz przekonać swój umysł, że wszystko jest w porządku i nie rozwodzić się nad rzeczami, które nie są ważne. A jednak się to dzieje. Nie możesz spać i podsycasz ogień zmartwień. Dlatego możesz zadać sobie pytanie, dlaczego twój mózg zawsze znajduje problemy?

Prawdopodobnie przywykłeś do tego, że mówiono ci, że martwienie się nie jest dobre. Niektórzy twierdzą, że powodem nadmiernego zmartwienia jest ukryty niepokój. Jednak neuronauka twierdzi, że ludzki umysł musi przeanalizować wiele otaczających go rzeczy. W ten sposób możesz przewidywać ryzyko i odpowiednio działać.

Jako ludzie spędzamy życie na analizowaniu i skupianiu uwagi na niezliczonych detalach. Jesteśmy prawie jak klasyczna postać Auguste’a Rodina, Myśliciel. Kładziemy brodę na jednej ręce i zaczynamy się martwić. W rzeczywistości nasz mózg, najbardziej złożona struktura we wszechświecie, jest zaprojektowany tak, aby myśleć 24 godziny na dobę. To może być wyczerpujące.

Na szczęście wszyscy możemy lepiej go kontrolować, aby zapobiec cyklom nadmiernego i niezdrowego przeżuwania.

„Moje życie było pełne strasznych nieszczęść, z których większość nigdy się nie wydarzyła”.

-Miche del Montaigne-

Zmartwiony mężczyzna

Dlaczego mózg zawsze znajduje problemy?

Jednym ze stałych zadań, które wykonuje mózg, jest włączenie mechanizmu martwienia się. Rzeczywiście, podczas gdy płuca oddychają, a serce bije, poprawiając w ten sposób krążenie krwi, mózg analizuje możliwe przyszłe wydarzenia, aby zagwarantować sobie przetrwanie.

Główną siłą współczesnego ludzkiego mózgu jest wyobrażanie sobie możliwych scenariuszy, aby lepiej poruszać się po świecie. Scenariusze takie jak, co zrobić, aby dobrze wypaść przed szefem i nie zostać zwolnionym? A co jeśli zamiast podróżować samochodem, polecisz samolotem? Co jest bezpieczniejsze? W rzeczywistości niemal nieustannie tworzysz potencjalne sytuacje, aby zapobiegać zagrożeniom i reagować na nie.

W ten sposób, jeśli twój mózg zawsze napotyka problemy, dzieje się tak dlatego, że jest zmuszony przewidywać, co może się stać. Czy to jednak normalne, że zawsze patrzy się w przyszłość, przewidując najgorsze? Oczywiście, że nie. Właściwie należy się o to zatroszczyć tylko wtedy, gdy jest to właściwe i konieczne. Nadmierne ruminacje prowadzą do stresu i niepokoju. Dowiedzmy się więcej o tym, dlaczego twój mózg dryfuje, uciekając w te stany.

Martwienie się — próba kontrolowania przyszłości

Mózg nie lubi niepewności ani tego, co nieznane. Chce mieć wszystko pod kontrolą. Dlatego jedną z rzeczy, która najbardziej przeszkadza, jest myślenie o przyszłości i brak wiedzy na temat tego, co może się wydarzyć. To właśnie wyjaśnił dr Thomas D. Borkovec i wsp. w dochodzeniu w latach 80. nad badaniem zmartwień.

Mózg zawsze znajduje problemy, ponieważ próbuje przewidzieć i uczynić niepewną przyszłość nieco jaśniejszą i bezpieczniejszą. Choć może się to wydawać logiczne, jest w tym pewna wada. To fakt, że iluzja kontroli jest fałszywa. Jednak masz tendencję do myślenia, że jeśli będziesz się bardziej martwić, wszystko ułoży się lepiej. To sprawia, że myślisz, że jeśli się zrelaksujesz lub odwrócisz uwagę od jutra, wydarzy się coś katastrofalnego.

Jeśli jesteś odpowiedzialny, masz tendencję do martwienia się. Oznacza to, że myślisz o jutrze, o problemach, które tak naprawdę nie istnieją, i wyobrażasz sobie katastrofy, które nigdy nie nastąpią.

Między ciałem migdałowatym a korą przedczołową

Twój mózg działa w szczególny sposób, jeśli chodzi o przetwarzanie wielu rzeczy, które cię otaczają. W rzeczywistości martwienie się i ruminowanie wywodzą się z tego, co nazywamy pętlą sprzężenia zwrotnego. Działa to w następujący sposób:

  • Ciało migdałowate to obszar odpowiedzialny za wykrywanie sygnałów alarmowych, zarówno zewnętrznych (zagrożenia fizyczne), jak i wewnętrznych (obawy, udręka itp.).
  • Następnie przekazuje te sygnały do kory przedczołowej, aby mogła je przeanalizować i przetworzyć. Oczekuje się, że powinno to zracjonalizować sygnał alarmowy, uspokoić ciało migdałowate, a zmartwienia powinny ustąpić. Jednak nie zawsze tak jest.
  • W oparciu o te bodźce kora przedczołowa czasami wyobraża sobie więcej rzeczy, które mogłyby pójść nie tak. W ten sposób aktywowana jest pętla sprzężenia zwrotnego.
Oko

Twój mózg nie widzi rzeczy z perspektywy

Kiedy twój umysł karmi motor zmartwień, pojawia się bardzo uderzające zjawisko. Skupiasz swoją uwagę na drobiazgach. To tak, jakbyś nie widział dalej niż własny nos i myślał, że nadchodzi burza. Wierzysz w to, ponieważ nie widzisz, że stoisz pod cienistym drzewem, a na niebie jasno świeci słońce.

Dlaczego twój mózg zawsze znajduje problemy? To dlatego, że nie zawsze patrzysz na świat w sposób zrównoważony. Czynniki takie jak stres i niepokój powodują, że masz obsesję na punkcie szczegółów, z izolowanymi i specyficznymi aspektami, które nie zawsze są ze sobą powiązane.

Ciężko jest poszerzyć swoje skupienie i zdystansować się, ponieważ tylko wtedy, gdy twój umysł jest zrelaksowany, możesz widzieć rzeczy z perspektywy, a nie z widzenia tunelowego.

Musisz zdać sobie sprawę, że 97 procent wszystkiego, co cię martwi, nigdy się nie wydarzy. To tylko produkt niespokojnego umysłu, który karze cię swoimi zniekształceniami i błędnymi wyobrażeniami.

To może Cię zainteresować ...
Mózg synestetyczny – jak działa? Oto, co mówi nauka
Piękno umysłu
Przeczytaj na Piękno umysłu
Mózg synestetyczny – jak działa? Oto, co mówi nauka

Widzi kolory podczas słuchania muzyki. Delektuje się lodami i czuje pieszczotę na policzku. Takie doznania wytwarza mózg synestetyczny.



  • Berenbaum H. An initiation-termination three-phase model of worrying. Clinical Psychology Review. 2011;30:962–975
  • Borkovec T.D., Robinson E., Pruzinsky T., DePree J.A. Preliminary exploration of worry: some characteristics and processes. Behaviour Research and Therapy. 1983;21:9–16.
  • Butler G., Wells A., Dewick H. Differential effects of worry and imagery after exposure to a stressful stimulus: a pilot study. Behavioural and Cognitive Psychotherapy. 1995;23:45–56
  • Steimer T. (2002). The biology of fear- and anxiety-related behaviors. Dialogues in clinical neuroscience4(3), 231–249. https://doi.org/10.31887/DCNS.2002.4.3/tsteimer
  • Todd E. Anthony, Nick Dee, Amy Bernard, Walter Lerchner, Nathaniel Heintz, David J. Anderson. Control of Stress-Induced Persistent Anxiety by an Extra-Amygdala Septohypothalamic Circuit. Cell, 2014; 156 (3): 522-536 DOI: 10.1016/j.cell.2013.12.040