Najmłodszy syn - plusy i minusy wynikające z tej pozycji

Rola, jaką nosi najmłodszy syn, pociąga za sobą wiele stereotypów. Zobaczmy, jak najmłodsi synowie postrzegani są w psychologii.
Najmłodszy syn - plusy i minusy wynikające z tej pozycji

Ostatnia aktualizacja: 25 czerwca, 2022

Najmłodszy syn to temat, który niesie za sobą mnóstwo stereotypów. Często są postrzegani jako rozpieszczeni i pobłażliwi z tendencją do działania najpierw, a myślenia później. Istnieją również inne mity i legendy, które przedstawiają je w innym świetle.

Jednak ważne jest, aby nie generalizować. Czynnikiem decydującym jest typ rodziny, w której urodził się najmłodszy syn. Jeśli struktura rodziny jest pełna miłości i zdrowa, maluch będzie pod opieką i otrzyma korzyść z wychowania w konstruktywnym środowisku.

Z drugiej strony, jeśli mówimy o rodzinie dysfunkcyjnej, najmłodszy syn może znaleźć się na celowniku różnych form wykorzystywania. Są bardziej bezbronne niż ich rodzeństwo i dorastają w nieodpowiednio ustrukturyzowanym środowisku. W rzeczywistości mogą być obciążani nie tylko przez neurotycznych rodziców, ale także przez zdezorientowane rodzeństwo.

Twoje dzieci nie są twoimi dziećmi. Są synami i córkami życiowej tęsknoty za sobą ”.

-Khalil Gibran-

Najmłodszy syn
Młodsze dzieci są bardziej tolerancyjne.

Najmłodszy syn w mitologii

Najmłodszy syn od dawna zajmuje decydujące miejsce w różnych opowieściach, mitach i legendach. Na przykład w Biblii pierwszymi braćmi w historii byli Kain i Abel. Najmłodszy był Abel i ostatecznie stał się ofiarą brata, który zazdrościł mu tego, że jest ulubieńcem Boga.

Najmłodszym synem Jakuba (który kupił prawo pierworodnego od swojego starszego brata, Ezawa, za miskę soczewicy) był Józef. Został sprzedany przez swoich braci kupcom. Nie podobało im się, że ich ojciec wolał go od nich.

Tymczasem w mitologii grecko-rzymskiej Gaja powierzyła swojemu najmłodszemu synowi, Saturnowi, złożone zadanie kastracji jego ojca, Urana. To zrobił, a wraz z nim zdetronizował swojego ojca. Następnie, obawiając się, że jego własne dzieci zrobią to samo z nim, postanowił pożreć je, gdy tylko się urodzą.

Jednak Jowisz, najmłodszy z jego potomków, został uratowany od tego losu. Znowu mit powtórzył się: Jowisz, czyli Zeus w mitologii greckiej, uratował swoich braci i prowadził wojnę z ich ojcem, Saturnem. W końcu pokonał go i został królem Olimpu. Jak widać, w mitologii najmłodszy pełni podwójną rolę ofiary i zbawcy.

Najmłodszy syn w psychoanalizie

Zygmunt Freud przywiązywał wielką wagę do kolejności urodzeń dzieci. Uważał, że ma to ogromny wpływ na kształtowanie się charakteru, procesy identyfikacji i konfigurację nerwic. W rzeczywistości zauważył, że często najstarszy syn jest odpowiedzialny za zachowanie tradycji poprzedniego pokolenia, podczas gdy najmłodszy syn jest odkrywcą nowych terytoriów.

Z tej perspektywy najstarszemu synowi jest skazane na najsilniejsze utożsamianie się z ojcem. To bezpośrednia identyfikacja. Rodzic oczekuje, że to dziecko będzie w szczególności jego przedłużeniem. Ich rolą jest łagodzenie narcystycznych ran ojca. Często stawia to ich przeciwko rodzeństwu. Chcą być „wyjątkowi” w tej hierarchicznej strukturze.

Z drugiej strony najmłodszy syn doświadcza bardziej złożonego procesu identyfikacji. Często stają się częścią narcystycznych ideałów swojej matki. Innymi słowy, stają się jej „idealnym produktem”. Zwykle kwestionują tradycje i nie czują się zobowiązani do zachowania czegokolwiek. Co więcej, fantazja o zastąpieniu ojca ma tendencję do zakorzenienia się w nich. Jest to ten sam pomysł, jaki sugerowano w mitach grecko-rzymskich.

Matka z dorosłym synem
Najmłodszy syn może być bardziej niepewny ze względu na nadopiekuńczość rodziców.

Najmłodszy syn w psychologii

W psychologii mówi się nawet o „syndromie najmłodszego dziecka” jako rzeczywistości obserwowanej w wielu rodzinach. Matki bywają nadopiekuńcze w stosunku do najmłodszych. Może to spowodować, że staną się zależne i niepewne.

Często też czują się i zachowują jak delikatne dziecko, nawet w dorosłym życiu. Nadopiekuńcze macierzyństwo sprawia, że czują, że inni są winni negatywnych sytuacji, których doświadczają. Ponadto mają trudności z odróżnieniem autonomii od bezradności.

Z drugiej strony są bardziej otwarci i tolerancyjni niż ich rodzeństwo. Chociaż trudno im się bronić, posiadają również więcej umiejętności społecznych, aby pokonywać różnice i być empatycznymi. Jeśli potrafią bardziej ufać własnemu osądowi i przestaną bać się braku wsparcia, bez wątpienia staną się wspaniałymi dorosłymi.

To może Cię zainteresować ...
Syn panny młodej: podnoszący na duchu film, który nas dotyczy
Piękno umysłu
Przeczytaj na Piękno umysłu
Syn panny młodej: podnoszący na duchu film, który nas dotyczy

Po około dwudziestu latach od premiery ten argentyński film do dziś zachwyca widzów. Syn panny młodej to film podnoszący na duchu.



  • Aleksandrowicz, J. (2013). ” Saturno” de Goya. La transformación del mito. Scripta Classica, (10), 147-164.
  • Maldonado Carreño, C., & Carrillo Ávila, S. (2002). El vínculo de apego entre hermanos. Un estudio exploratorio con niños colombianos de estrato bajo. Suma psicol, 107-132.