Jackson Pollock: januski geniusz

Jackson Pollock był bardzo interesującym artystą. Zajmował się również dziedziną psychologii: swoje wewnętrzne myśli uchwycił na płótnie. Jego myśli dały nam wgląd w jego nieświadomość i przebłysk dialogu między artystą a jego dziełem.
Jackson Pollock: januski geniusz

Ostatnia aktualizacja: 02 lutego, 2022

Poniższy artykuł dotyczy życia, myśli i twórczości jednego z najważniejszych malarzy abstrakcyjnego ekspresjonizmu na świecie. Jackson Pollock był artystą o niestabilnej osobowości. To wywołało alkoholizm, na który cierpiał przez całe życie. Wydaje się, że cała jego wspaniała twórczość jest w taki czy inny sposób związana z jego problemami psychologicznymi.

Mimo że zginął przedwcześnie w wypadku samochodowym, w swoim życiu odniósł niezwykły sukces zawodowy. Wszyscy znali go jako szalonego geniusza, który ochlapywał płótno farbą. Wynalazł także technikę artystyczną znaną jako dripping. W technice tej połączył kilka elementów. Były to siła grawitacji, ruch jego ciała, subtelna konsystencja farby i leżące na ziemi płótno. Ta technika zrewolucjonizowała zarówno świat sztuki, jak i sposób malowania niektórych artystów.

Artysta stworzył ten rodzaj malarstwa podczas leczenia psychiatrycznego, spowodowanego depresją maniakalną. Wygląda na to, że zaczął malować w ten sposób podczas rekonwalescencji. Niektórzy profesjonaliści określają to procesem januskim.

Jackson Pollock: jego życie

Jackson Pollock urodził się w Wyoming w 1912 roku w rodzinie prezbiteriańskiej. Wczesne lata spędził w Arizonie i Kalifornii; w tej ostatniej Pollock zaczął studia artystyczne. Miał jednak buntowniczy charakter i został wyrzucony z dwóch różnych szkół, gdy był bardzo młody.

W 1930 przeniósł się z bratem do Nowego Jorku, gdzie oboje uczęszczali do Art Students League. Jego nauczycielem był Thomas Hart Beaton, który zainspirował w Pollocku rytmiczne użycie malarstwa. Pollock przeszedł przez różne okresy twórcze. Jednak dzięki swojej technice drippingu osiągnął światową sławę.

Ten niezwykły geniusz zmagał się już z nadużywaniem alkoholu. Wygląda na to, że cierpiał na poważne zaburzenie psychiczne i używał alkoholu do łagodzenia objawów.

Próbując zwalczyć alkoholizm, Pollock przeszedł psychoterapię jungowską u kilku prestiżowych lekarzy. Jeden z nich, doktor Henderson, zachęcił go do wyrażania siebie poprzez swoją sztukę.

W październiku 1945 Pollock poślubił Lee Krasner, amerykańską malarkę, z którą zamieszkał na południowym wybrzeżu Long Island w stanie Nowy Jork. Pollock przekształcił stodołę rodzinnego domu w pracownię. Tam doskonalił swoją technikę drippingu.

11 sierpnia 1956 Jackson Pollock zginął w wypadku samochodowym z powodu prowadzenia pojazdu pod wpływem alkoholu.

Studio Jacksona Pollacka.

Jackson Pollock i choroba afektywna dwubiegunowa

Dopiero całkiem niedawno zdiagnozowano u Pollocka chorobę afektywną dwubiegunową. Diagnoza została postawiona w oparciu o raport Hendersona. Lekarz opisał okresy gwałtownego wzburzenia, na przemian z wycofaniem. Inny lekarz zdiagnozował Pollocka jako osobę maniakalno-depresyjną.

Żona Pollocka pomogła w diagnozie choroby afektywnej dwubiegunowej. Udzieliła informacji o zmieniających się nastrojach męża.

„Cokolwiek Jackson czuł, czuł bardziej intensywnie niż ktokolwiek, kogo znam; kiedy był zły, był bardziej zły; kiedy był szczęśliwy, był szczęśliwszy; a kiedy był cichy, był cichszy”.

-Lee Krasner-

Podpis Jacksona Pollocka.

Jackson Pollock: januska myśl

Myśl janusowska to koncepcja, która sugeruje, że możesz rozwiązywać problemy, gdy patrzysz na rzeczy z przeciwnych perspektyw. Używano jej bardzo często, zwłaszcza w wyrażaniu kreatywności artysty na najwyższym możliwym poziomie.

W tym sensie kreatywność i innowacyjność idą w parze z asymilacją i zrozumieniem przeciwieństw. Są one następnie używane w sposób, którego nigdy wcześniej nie używano. To świadomy proces, ale oddalony od mentalnej sztywności i irracjonalności procesów psychopatologicznych.

U szczytu sukcesu Pollock mówił o realizowaniu swojej sztuki poprzez jednoczesne ukrywanie i wyrażanie symboli. W tym czasie rozpoczął malowanie kroplami, które jest przykładem procesu januskiego. Innymi słowy, składa się z wielu przeciwieństw.

Jackson Pollock jest dobrym przykładem artysty, którego twórczość łączy sztukę z psychologią. Łączą się i prowadzą one dialog z samym artystą. Jego strona zawodowa rodzi się z jego wnętrza, z jego nieświadomości. W pewnym sensie praca płynie i zaczyna żyć własnym życiem.

„Kiedy jestem w moim malarstwie, nie jestem świadomy tego, co robię. Dopiero kiedy tracę kontakt z malarstwem, rezultatem jest bałagan. W przeciwnym razie istnieje czysta harmonia, łatwość dawania i brania, tworzenie dobrych obrazów.”

-Jackson Pollock-

To może Cię zainteresować ...
Pięć faktów na temat aseksualności
Piękno umysłu
Przeczytaj na Piękno umysłu
Pięć faktów na temat aseksualności

Fakty na temat aseksualności pomogą Ci zrozumieć tych ludzi, którzy nie interesują się seksem ani pożądaniem seksualnym wobec innych.



  • Emmerling, L. (2003). Pollock. New York: Taschen.
  • Naifeh, Steven; Smith, Gregory White (1989). Jackson Pollock: an American saga. Clarkson N. Potter.