Choroba dwubiegunowa a niezrównoważenie emocjonalne

Czy choroba dwubiegunowa i niezrównoważenie emocjonalne to to samo? Nie! Poznaj najważniejsze różnice pomiędzy tymi problemami.
Choroba dwubiegunowa a niezrównoważenie emocjonalne

Ostatnia aktualizacja: 17 lipca, 2021

Chociaż może się zdawać, że choroba dwubiegunowa ma związek z niestabilnością czy niezrównoważeniem emocjonalnym, są to odmienne koncepcje. W tym artykule tłumaczymy różnice. Zapewne choroba dwubiegunowa kojarzy ci się z nagłymi zmianami nastroju.

Jednak jest to o wiele bardziej złożona dolegliwość. Czym jest zatem choroba dwubiegunowa? Jak odróżnić ją od chwiejności emocjonalnej?

Czym jest choroba dwubiegunowa?

Zaburzenie dwubiegunowe charakteryzuje się epizodami maniakalnymi lub hipomanikalnymi przeplatanymi okresami depresji. To coś o wiele poważniejszego od niezrównoważenia emocjonalnego. Stosowanie tego pojęcia w języku potocznym jest zwykle błędne.

Dlaczego? Gdyż wiele osób mówi o “dwubiegunówce”, gdy tylko zaobserwuje skłonność do zmian nastrojów. To błędna droga, chociaż faktem jest że osoby cierpiące na chorobę dwubiegunową bywają niestabilne emocjonalnie.

Dwubiegunówka: typy

Choroba dwubiegunowa objawia się wspomnianymi już symptomami. Epizody maniakalne trwają przynajmniej tydzień (nie chodzi o chwilowe zmiany), hipomaniakalne około 4 dni, a depresyjne przynajmniej 2 tygodnie.

Choroba dwubiegunowa polega na przeplataniu się tych epizodów przez dłuższy okres. O typie I mówi się, gdy pojawia się epizod maniakalny i depresyjny, a o II, gdy dochodzi do tego jeszcze hipomaniakalny.

Epizody choroby dwubiegunowej

Epizod maniakalny definiuje się jako anormalny stan nastroju charakteryzujący się zwiększoną drażliwością i pobudzeniem. Poziom energii jest stale podniesiony, do tego dochodzi poczucie zadowolenia z siebie, brak potrzeby snu, słowotok, potok myśli…

W przypadku epizodu hipomaniakalnego objawy są takie same, ale trwa on krócej (4 dni, a nie 7) oraz jest mniej intensywny i nie wymaga hospitalizacji.

Natomiast epizod depresyjny charakteryzuje się obniżeniem nastroju przez dłuższy czas, zmniejszonym zainteresowaniem i zdolnością do odczuwania przyjemności (apatia lub anhedonia) oraz objawami takimi jak bezsenność lub nadmierna senność, zmęczenie, niski poziom energii, poczucie bycia bezużytecznym, pobudzenie lub spowolnienie motoryczne itp.

Czym różni się choroba dwubiegunowa od niezrównoważenia emocjonalnego?

Zdefiniowaliśmy chorobę dwubiegunową, ale co z niezrównoważeniem emocjonalnym? To z kolei anormalna ekspresja afektów z nagłymi zmianami. Synonimem może być niestabilność emocjonalna.

Osoby niestabilne emocjonalnie są widziane przez innych jako trudne, przechodzące z jednego ekstremum w drugie w kilka minut. Trudno im znaleźć równowagę pomiędzy emocjami.

Choroba dwubiegunowa a niezrównoważenie emocjonalne

Czym zatem różni się choroba dwubiegunowa od niestabilności emocjonalnej? Po pierwsze, dwubiegunówka to choroba, a ta druga przypadłość to konstrukcja emocjonalna. Innymi słowy, niezrównoważenie emocjonalne nie jest zaburzeniem psychicznym.

Co więcej, niezrównoważenie emocjonalne wiąże się z nagłymi zmianami nastroju, do których dochodzi nagle i bez ostrzeżenia. Z kolei przy chorobie dwubiegunowej zmiany te nie są aż tak szybkie, a czas trwania euforii (epizodu maniakalnego) i smutku oraz anhedonii (epizodu depresyjnego) jest dłuższy.

Pamiętajmy, że mowa tu o minumum 4 dniach. Niezrównoważenie emocjonalne to kwestia zmian co kilka minut. Chorba dwubiegunowa wymaga leczenia farmakologicznego, a niestabilność emocjonalną leczy się terapią.

Kobieta pod prysznicem

Uwagi końcowe

Jak widać, choroba dwubiegunowa i niezrównoważenie emocjonalne bywają mylone. Ta pierwsza to zaburzenie psychiczne, a ta druga obejmuje strukturę emocjonalnościObie powodują trudności w życiu danej osoby, ale choroba dwubiegunowa to poważniejszy problem.

Niektórzy pacjenci z dwubiegunówką bywają niestabilni emocjonalnie, ale nie są to kwestie synonimiczne (by stwierdzić chorobę dwubiegunową konieczne jest przeplatanie się opisanych powyżej epizodów. W tym właśnie leży najważniejsze rozróżnienie pomiędzy tymi dwoma koncepcjami. 

“Dwubiegunowość to świetna nauczycielka. Uczy nas przeciwstawiać się wszelkim okolicznościom losu”.



  • American Psychiatric Association –APA- (2014). DSM-5. Manual diagnóstico y estadístico de los trastornos mentales. Madrid: Panamericana.
  • Caballo (2002). Manual para el tratamiento cognitivo-conductual de los trastornos psicológicos. Vol. 1 y 2. Madrid. Siglo XXI.
  • Harrington R. (2005). Affective disorders. Child and Adolescent Psychiatry. 4th ed. Oxford: Blackwel Publising.
  • Hilty, D.M., Leamon, M.H., Lim, R.F., Kelly, R.H. y Hales, R.E. (2006). A Review of Bipolar Disorder in Adults. Psychiatry (Edgmont), 3(9): 43-55.