Od urodzenia do czterech lat to najbardziej decydująca faza dla mózgu

Pierwsze lata życia to decydująca faza dla mózgu. W rzeczywistości trudności na tym etapie mogą mieć długofalowe skutki.
Od urodzenia do czterech lat to najbardziej decydująca faza dla mózgu

Ostatnia aktualizacja: 05 kwietnia, 2022

Naukowcy twierdzą, że najbardziej decydująca dla mózgu faza przypada na początek życia. To na tym etapie rozwój postępuje szybciej i wyraźniej niż w jakimkolwiek innym momencie życia. Jest to również okres, w którym decyduje się duża część mózgu i zdrowia psychicznego jednostki.

Zygmunt Freud uważał dzieciństwo za decydujący etap istnienia człowieka. Rzeczywiście, psychoanaliza przywiązuje wielką wagę do wszystkich wydarzeń, które mają miejsce w tym okresie życia. W rzeczywistości szuka kluczy w dzieciństwie dorosłych do ich najgłębszych problemów. Dzisiaj neurobiologia potwierdziła również, że najbardziej decydującą fazą dla mózgu jest dzieciństwo.

Dzieciństwo jest decydującą fazą dla mózgu, ponieważ to właśnie w tym momencie powstaje i rozwija się narząd. Co więcej, nauka dowiodła, że trudne doświadczenia, zarówno w życiu płodowym, jak i we wczesnych latach, mogą mieć długotrwały wpływ na dziecko.

Nigdy nie jest za późno na szczęśliwe dzieciństwo”.

-Tom Robbins-

Płód w łonie matki

Rozwój płodu: decydująca faza dla mózgu

Rozwój płodu jest decydującą fazą dla mózgu. Rzeczywiście, dzisiaj nauka wie, że rozwój tego narządu może być zmieniony przez warunki życia matki. W rzeczywistości, jeśli matka cierpi na epizody intensywnego stresu, mniej lub bardziej nieprzerwanie, wpływa to na rozwijający się płód.

Stres powoduje wzrost poziomu kortyzolu. Ta substancja jest właściwie znana jako hormon stresu. Jeśli często występuje wysoki poziom kortyzolu, przenika on przez łożysko i powoduje zmiany epigenetyczne w ciele płodu.

Takie zmiany mają związek z modyfikacjami DNA. Natychmiastowy efekt jest taki, że poziom kortyzolu również zaczyna wzrastać u płodu. Badania wykazały, że w takich przypadkach dziecko rodzi się z nieprawidłową reakcją na stres.

Długotrwałe problemy ze stresem

Nieprawidłowość w reakcji na stres objawia się na wczesnym etapie zachowania dziecka. Na ogół trudno im tolerować każdą stresującą sytuację, taką jak chwilowe rozstanie z matką czy badanie lekarskie. Istotny dla tego jest fakt, że we krwi pępowinowej noworodków stwierdzono zmiany epigenetyczne. Jest to spowodowane uczuciem stresu u matki.

Jakby tego było mało, stwierdzono również, że wysoki poziom stresu u matki powoduje zmiany w mózgu dziecka. W wielu przypadkach zwiększa objętość ciała migdałowatego. Jest to obszar odpowiedzialny za przetwarzanie pamięci emocjonalnej, w szczególności emocji takich jak gniew czy strach.

W takich przypadkach wydaje się również, że dochodzi do zmniejszenia hipokampa. Jest to obszar związany z uczeniem się zdarzeń afektywnych i pamięci. Ponadto zaobserwowano spadek istoty szarej, co dotyczy regulacji zachowań i podejmowania decyzji. Istota biała również podlega pewnym modyfikacjom.

Efektem wszystkich tych zmian jest zwykle na ogół intensywniejsza reakcja na sytuacje stresowe. Uważa się, że predysponuje to dziecko do problemów psychicznych. Ponadto mogą wystąpić trudności emocjonalne lub behawioralne. W rzeczywistości dziecko może mieć niższe IQ i większe ryzyko rozwoju autyzmu i schizofrenii.

Mózg dziecka

Funkcjonalna wada

Jeśli po urodzeniu dziecko pozostaje narażone na trudne, frustrujące lub szokujące dla niego sytuacje, sytuacja może się bardzo skomplikować. Czynniki takie jak nadużycia, zaniedbanie, porzucenie, przemoc w rodzinie, używanie środków psychoaktywnych lub ubóstwo mogą wzmocnić ten efekt. W rzeczywistości, jeśli dziecko ma szczególną wrażliwość na stres i często go doświadcza, wyrządzone mu szkody są większe.

Naukowcy odkryli, że dzieci narażone na te czynniki również doświadczają zmian w mózgu w pierwszych latach życia. Na przykład ciało migdałowate może ulec przerostowi; fakt, który objawia się jako niepokój. Podobnie może dojść do pogorszenia pamięci, samokontroli i problemów z uczeniem się z powodu zmniejszenia wielkości hipokampa.

Ponadto mogą pojawić się problemy z językiem i rozumowaniem. Dzieje się tak, ponieważ dotyczy to również przyśrodkowej kory przedczołowej. Wszystkie te fakty wskazują na potrzebę zwrócenia większej uwagi na opiekę nad przyszłymi matkami i ich dziećmi. Co więcej, dobrą wiadomością jest to, że jeśli zmienią się niekorzystne warunki, te anormalne zmiany można cofnąć.

To może Cię zainteresować ...
Krzyki negatywnie wpływają na mózg dziecka
Piękno umysłu
Przeczytaj na Piękno umysłu
Krzyki negatywnie wpływają na mózg dziecka

Krzyki w żadnej sytuacji nie są skutecznym sposobem na zmuszenie innych do słuchania. Warto wiedzieć o tym, że mogą spowodować uszkodzenie mózgu u ...



  • Lipina, S. (2019). Pobre cerebro: Los efectos de la pobreza sobre el desarrollo cognitivo y emocional, y lo que la neurociencia puede hacer para prevenirlo. Siglo XXI Editores.