Hipersomnia: poznaj jej objawy i leczenie

· Kwiecień 20, 2019

Wszyscy kiedyś zaspaliśmy i wciąż czuliśmy się zmęczeni. W takich przypadkach być może byłeś tak śpiący w ciągu dnia, że ​​nie mogłeś pozostać na nogach. Jeśli brzmi to znajomo, możliwe, że hipersomnia to coś, na co cierpisz.

Zaburzenia snu i czuwania można podzielić na 10 różnych grup chorób. Obejmują one bezsenność, hipersomnię, narkolepsję, zaburzenia snu, zaburzenia rytmu okołodobowego i zespół niespokojnych nóg.

Ten artykuł wyjaśni jedno z nich: hipersomnia. Ogólnikowo hipersomnia oznacza spanie zbyt długo. Ci, którzy cierpią z tego powodu, nie czują się dobrze wypoczęci i wykazują nadmierną senność.

Jakie są cechy hipersomnii?

Hipersomnia to szeroki termin diagnostyczny. Obejmuje objawy zasypiania (na przykład długotrwały sen w nocy lub mimowolny sen w ciągu dnia) i niezdrowe nawyki snu.

Osoby z hipersomnią szybko zasypiają i mają wysoką efektywność snu – ponad 90%. Mogą mieć problemy z przebudzeniem rano, nawet wyglądać na zdezorientowane, agresywne lub ataksyjne. (Ataksja odnosi się do braku koordynacji między niektórymi częściami ciała). Ten rodzaj przedłużonej zmiany przejścia ze snu w stan czuwania nazywany jest niekiedy inercją snu. Inercja snu określana jest potocznie mianem „pijanego snu”. Może się również zdarzyć po przebudzeniu z dziennej drzemki.

W tym okresie, wydaje się, że osoba nie śpi. Jednak mają zmniejszone zdolności motoryczne i mogą zachowywać się nieodpowiednio. Przerwy w pamięci, dezorientacja przestrzenna i zawroty głowy są również powszechne.

Ten okres przebudzenia może trwać od kilku minut do godzin. Utrzymująca się potrzeba snu może przynieść z sobą mimowolne zachowanie, którego dana osoba nie będzie później pamiętać. Na przykład są ludzie, którzy odkryli, że kilka miesięcy wcześniej nieświadomie prowadzili samochód przez kilka kilometrów na „autopilocie”.

hipersomnia

Dużo (złego) snu

Dla niektórych osób cierpiących an hipersomnię nocny sen może trwać 9 godzin lub dłużej. Jednak ten sen często nie przynosi odprężenia i trudno jest się obudzić nawet po wielu godzinach spania.

W takich przypadkach nadmierna senność prowadzi do mimowolnych codziennych drzemek. Te codzienne drzemki mają tendencję do bycia długimi (nawet ponad godzinę) i nie powodują zwiększenia poziomu rozbudzenia, gdy osoba się obudzi. Zamiast tego wciąż takie osoby czują się wyczerpane.

Te drzemki mogą zdarzyć się każdego dnia, pomimo tego, że takie osoby spędzają wiele godzin na spaniu w nocy. Z drugiej strony, jakość snu, o którym mówimy, może nie być tak dobra. Ci ludzie nadal odczuwają senność przez długi czas. Różni się to od „ataku snu”.

Mimowolne epizody snu występują, gdy osoba nie jest pobudzona lub aktywna. Na przykład podczas konferencji, czytania, oglądania telewizji lub jazdy na długich dystansach. W najpoważniejszych przypadkach może się to zdarzyć nawet w sytuacjach wymagających dużej uwagi – pracy, spotkań w pracy lub spotkań towarzyskich.

Hipersomnia – kryteria jej diagnozowania

Według DSM-5, to jest kryterium rozpoznawania hipersomnii:

A. Osobnik doświadcza nadmiernej senności mimo co najmniej 7 godzin snu, z jednym lub kilkoma z następujących objawów:

  • Nawracające okresy senności lub zasypiania w ciągu dnia.
  • Początkowy epizod długiego snu (dziewięć lub więcej godzin), który nie pozostawia odczuwalnie odświeżonej osoby.
  • Trudności pozostania całkowicie czujnym po gwałtownym obudzeniu.

B. Pacjent doświadcza ataków hipersomnii co najmniej 3 razy w tygodniu przez co najmniej 3 miesiące.

C. Hipersomnii towarzyszy uczucie słabości i pogorszenie funkcji poznawczych, społecznych lub innych ważnych funkcji.

D. Nadmiernej senności nie można wytłumaczyć innym zaburzeniem snu i nie pojawia się wyłącznie w połączeniu z innymi zaburzeniami snu (narkolepsja, parasomnia itp.).

E. Hipersomnia nie może być przypisana fizjologicznym skutkom określonej substancji (leku, alkoholu, leków itp.).

F. Współistnienie chorób psychicznych i leków nie może odpowiednio wyjaśnić powtarzającej się obecności hipersomnii.

Dodatkowo DSM-5 określa 3 kategorie hipersomnii:

  • Niewielka: trudności z utrzymaniem czujności w ciągu dnia, 1-2 dni w tygodniu
  • Umiarkowana: Trudność w utrzymaniu czujności w ciągu dnia, 3-4 dni w tygodniu
  • Ekstremalna: trudności z utrzymaniem czujności w ciągu dnia, 5-7 dni w tygodniu
mężczyzna cierpiący na hipersomnię

Cechy związane z nadmierną sennością

Chociaż takie rzeczy jak niespokojny sen, zachowanie „autopilota”, trudności z przebudzeniem i inercja snu nie są niczym niezwykłym, wszystkie mogą być połączone z innymi zaburzeniami, takimi jak narkolepsja.

Około 80% osób cierpiących na hipersomnię twierdzi, że ich sen nie jest odświeżający. Mają problemy z przebudzeniem się rano.

Inercja snu, choć rzadziej, jest bardzo specyficznym objawem hipersomnii. Krótkie drzemki (poniżej 30 minut) nie zapewniają żadnej ulgi od senności.

Gdy widzisz ludzi z hipersomnią może wydawać się, że drzemią – lub naprawdę śpią – w miejscach takich jak poczekalnie u lekarza.

Niewielki procent osób cierpiących na hipersomnię ma problemy związane ze snem w swojej rodzinie. Podobnie, pojawiają się takie objawy, jak problemy układu nerwowego, bóle głowy, reaktywność naczyń obwodowych (jak w przypadku zespołu Raynauda) i omdlenia.

Jak powszechna jest hipersomnia?

Hipersomnia jest diagnozowana u około 5-10% osób, które udają się do klinik na problemy ze snem w ciągu dnia. Około 1% ludności w Europie i USA ma epizody inercji snu. Hipersomnia dotyka jednakowo mężczyzn i kobiet.

Hipersomnia – leczenie

Istnieją dwa podejścia do leczenia tej choroby. Z jednej strony są zabiegi farmakologiczne. Specjalista ds. snu może przepisać leki, aby pomóc pacjentowi pozostać w stanie czuwania dłużej.

Jest to lepsze niż przyjmowanie dużych ilości substancji psychoaktywnych, takich jak kawa. Nadmierne spożycie środków psychostymulujących może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, a zwłaszcza kardiologicznych.

pacjent z lekarzem

Leczenie niefarmakologiczne oznacza w zasadzie modyfikację schematów snu. Ta strategia polega na treningu, aby kontrolować swoje bodźce i nauczyć się wykrywać, kiedy pojawia się senność. W tym momencie możesz wykonać serię ćwiczeń, aby się obudzić.

Istnieją również pewne techniki, których możesz użyć, aby ułatwić koncentrację. Jeśli te nie zadziałają, może to oznaczać poważniejszy problem z uważnością.

Dodatkowo, techniki higieny snu mogą być bardzo ważne. Poprzez higienę snu pacjent może ustalić lepsze warunki snu, które pomogą im lepiej wypocząć. Wytyczne dotyczące higieny snu dotyczą czynników środowiskowych (temperatura w pomieszczeniu, oświetlenie itp.) Oraz czynników trawiennych (nie spożywanie określonych przekąsek podczas leżenia lub tuż przed spaniem). Inne odnoszą się do różnych czynników związanych z wypoczynkiem.

Biorąc to pod uwagę, hipersomnia jest stanem medycznym i psychologicznym, który należy traktować jako taki. Jeśli odczytanie tego kryterium diagnostycznego spowoduje, że uważasz, że masz hipersomnię, radzimy udać się do lekarza. Pamiętaj, że tylko lekarz może Cię zdiagnozować.