Dlaczego tak wiele osób zrywa więzi z rodzicami?

Coraz więcej dzieci zrywa więzi z rodzicami. Wydaje się, że dzięki temu udaje im się spokojniej żyć własnym życiem. Jednak nie zawsze jest to najlepsza opcja do przetwarzania różnic, konfliktów lub nieporozumień.
Dlaczego tak wiele osób zrywa więzi z rodzicami?

Ostatnia aktualizacja: 25 maja, 2022

Wydaje się, że coraz więcej osób zrywa więzi z rodzicami. W tej chwili nie ma oficjalnych danych ani konkretnych liczb, ale na forach, w klinikach i w artykułach prasowych mówi się o narastaniu tego zjawiska.

Najwyraźniej jest to szczególnie rozpowszechnione w krajach zachodnich. Jest to również coraz bardziej widoczne w krajach o wysokich dochodach.

Jednym z nielicznych dostępnych opracowań w tym zakresie są badania prowadzone przez prof. Karla A. Pillemera. Jest kierownikiem katedry Rozwoju Człowieka na Uniwersytecie Cornell (USA). Badanie to stwierdza, że obecnie wiele osób zrywa więzi z rodzicami i innymi członkami rodziny. Nie chodzi tu o normalny rodzaj dystansu, który przychodzi w dorosłym życiu, ale zerwanie więzi z bardzo różnych powodów.

Potrzebujemy badaczy, aby znaleźć lepsze rozwiązania, zarówno dla osób, które chcą się pogodzić, jak i pomóc radzić sobie z osobami w trwałej separacji”.

-Karl A. Pillemer-

Syn zły na swojego ojca

Dlaczego dzieci zrywają więzi z rodzicami?

Profesor Pillemer zauważył, że obecnie istnieje luka w badaniach dotyczących zrywania przez dzieci więzi z rodzicami i wyobcowania rodziny w ogóle. Z tego powodu w 2020 roku przeprowadził w Stanach Zjednoczonych ankietę na ten temat.

Wyniki wskazują, że jeden na czterech Amerykanów zerwał więzi z członkiem rodziny. Zostało to zapisane w książce Karla A. Pillemera, Linie uskoków: złamane rodziny i jak je naprawić.

Zbliżoną w kwestii tematu ankietę przeprowadzono w Wielkiej Brytanii, a wyniki były bardzo podobne: co piąty uczestnik zerwał więzy rodzinne.

Podobne badania przeprowadzono później w Kanadzie i Australii. I ponownie – uzyskane dane były bardzo podobne. W obu krajach mówiło się o „epidemii” rozpadu rodzin.

Ponadto jasne jest, że mnożą się internetowe grupy wsparcia dla osób, które zdecydowały się zdystansować od swoich rodzin. W wielu z tych grup są ludzie, którzy zerwali więzi z rodzicami i nie mają zamiaru ich przywracać. Nie ma jednak równoważnych badań w krajach poza światem anglojęzycznym.

Skąd bierze się to zjawisko?

Innym badaczem, który podszedł do tego tematu, jest doktor Joshua Coleman. Według jego oceny akty przemocy są jednymi z najbardziej decydujących czynników w decyzjach dzieci o zerwaniu więzi z rodzicami.

Z reguły zdarzają się pewne gwałtowne epizody z przeszłości, które czasami odtwarzają się w teraźniejszości, co skutkuje zerwaniem więzi rodzinnych. Takie sytuacje odnoszą się do przemocy fizycznej, werbalnej, emocjonalnej lub seksualnej.

Niemniej jednak, dorosłe dzieci nie chcą tolerować tych samych obraźliwych sytuacji, których doświadczały jako dzieci. Jednocześnie mogą też sami stać się agresorami, co przyspiesza rozpad relacji.

Innym czynnikiem przyczyniającym się do takich sytuacji jest rozwód rodziców i założenie nowej rodziny przez jednego z nich. Wiele osób nie jest w stanie przystosować się do tej sytuacji i dlatego decyduje się na zerwanie więzi z jednym lub obojgiem rodziców.

Matka symbolizująca cechy narcystycznych rodziców

Wartości: kluczowa kwestia

Odkryto, że kolejnym czynnikiem wpływającym na zjawisko zrywania przez dzieci więzi z rodzicami są wartości. Doktor Coleman wspomniał, że jedna na trzy matki, które trzymają się z dala od swoich dzieci, twierdzi, że ten aspekt jest jednym z najbardziej istotnych.

Jest to zgodne z wnioskami, do jakich doszedł Karl A. Pillemer. Wskazał, że istnieją trzy wymiary, w których może powstać radykalny dystans między rodzicami a dziećmi. Są to różnorodność seksualna, przekonania religijne i alternatywny styl życia. Wpływ, choć w mniejszym stopniu, ma również polaryzacja polityczna.

Wiele dzieci, które zrywają więzi z rodzicami, uważa, że to dobra decyzja dla wszystkich zainteresowanych. W efekcie ogranicza to konflikty. Z drugiej strony jest też wielu, którzy odczuwają to jako stratę i żałują, że nie porozumieli się z rodziną.

Być może nie chodzi tu tak bardzo o różnice między jednym a drugim, a raczej o brak umiejętności przetwarzania konfliktów. Warto pamiętać, że dyskusje i okazywanie uczuć są zawsze dobrymi sposobami radzenia sobie z nieporozumieniami i leczenia ran. Zerwanie relacji nie zawsze jest najlepszą opcją, chociaż niestety czasami jest to nieuniknione.

To może Cię zainteresować ...
Zaburzenie schizofreniczne: objawy, przyczyny i leczenie
Piękno umysłu
Przeczytaj na Piękno umysłu
Zaburzenie schizofreniczne: objawy, przyczyny i leczenie

Zaburzenie schizofreniczne ma identyczne objawy jak schizofrenia, ale trwa krócej: od jednego do sześciu miesięcy.



  • Meza Flores, J. P. (2008). Los sistemas de acuerdos como un parámetro de referencia diagnóstica para comprender las relaciones entre padres e hijos, un enfoque desde el análisis transaccional (Doctoral dissertation, Universidad de San Carlos de Guatemala).