Zbrodniarz – 5 filmów, by zrozumieć jego umysł

· Czerwiec 28, 2017

Zbrodniarz stanowi często bohatera najlepszych filmów, jakie znamy – i to niezależnie od kategorii. Niegodziwe postaci wywołują w nas strach, ale jednocześnie fascynację, w jakiś sposób nas do siebie pociągając.

Historie przestępców ujawniają nam, że umysł ludzki ma swoje enigmatyczne i niezrozumiałe ścieżki. Każdy zbrodniarz jest żywym dowodem na to, że w każdej istocie ludzkiej drzemie potwór, który czasem się budzi i nas przeraża.

Niektóre filmy przyjmują bardzo powierzchowny kąt widzenia, skupiając się jedynie na czynach przestępców i ukazując je możliwie jak najkrwawiej i najbardziej dosłownie.

Inne dzieła kinematografii stanowią z kolei istne dzieło sztuki zagłębiając się w motywy, sposób myślenia i postępowania i charakter, jakim wykazuje się zbrodniarz z całą skomplikowaną siatką swojej osobowości.

„Spójrz na mnie z pogardą, zobaczysz idiotę. Spójrz na mnie z podziwem, zobaczysz we mnie swojego pana. Spójrz na mnie uważnie, a zobaczysz samego siebie.”

-Charles Manson-

Umysł zbrodniarza jest ukazywany w sposób wręcz mistrzowski w kilku kultowych filmach. Niektóre z nich zawierają elementy pomagające nam lepiej zrozumieć człowieka i jego sposób postępowania oraz rozumowania. 

Dzieła te tak naprawdę bardzo nas dotyczą, ponieważ, jak słusznie głosi to pewna maksyma, „jestem człowiekiem i nic, co ludzkie nie jest mi obce”. W dalszej części artykułu przedstawimy Ci pięć filmów, które pozwolą Ci jeszcze lepiej zrozumieć, kim tak naprawdę jest zbrodniarz i jak działa jego umysł.

„Siedem”, zbrodniarz i jego obsesje

Stał się już filmem kultowym. Ma bardzo inteligentny wątek, który prawie w całości owija się wokół próby rozszyfrowania tego, jak działa umysł człowieka.

Zbrodniarz każe nazywać się „John Doe” (co oznacza mniej więcej bezimienny). Dotyka on nietolerancji widocznej w przekonaniach religijnych, co skłania go do popełniania mrożących krew w żyłach zbrodni.

siedem

Bardzo ciekawym elementem całości jest pewien rodzaj gry manipulacji, którą ustanawia zbrodniarz. Gra ta sprawia, że osoby ścigające go z czasem stają się jego ofiarami. Dzięki temu ten fanatyczny i nietolerancyjny morderca odnosi zwycięstwa: triumfuje nad dedukcją tych, którzy próbują go schwytać.

„Milczenie owiec”

Kolejny film stanowiący już istną klasykę kina. Oparty na powieści pod tym samym tytułem, rozwija ciekawy wątek, w którym stykają się dwa kryminalne umysły.

Z jednej strony znajduje się niebezpieczny skazaniec i zbrodniarz, który jest też psychiatrą. Stanowi on kluczowy element niezbędny do tego, by zrozumieć umysł innego przestępcy, który grasuje w okolicach.

Z drugiej strony mamy do czynienia z mordercą, który praktycznie nie ma prawa głosu w filmie. Można go poznać raczej po jego czynach, niż po tym, co mówi. Jawi się jako zbrodniarz o poważnym zaburzeniu osobowości. Ucieka się do przestępstw, żeby zmienić się w kogoś, kim tak naprawdę nie jest.

„Zodiak”, film oparty na prawdziwych wydarzeniach

„Zodiak” kładzie nacisk na jeden z najbardziej charakterystycznych aspektów, jakie wykazuje zbrodniarz będący socjopatą lub psychopatą: głęboką potrzebę manipulowania drugimi. 

Fabuła filmu oparta jest na historii seryjnego mordercy, który kazał nazywać siebie Zodiakiem. Terenem działania zbrodniarza było San Francisco.

Zodiak

Zodiak kpił sobie z władz i rzucał im wyzwania. Wysyłał listy i zaszyfrowane wiadomości do czasopism. Rozsmakowywał się na myśl o tym, że bawił się w kotka i myszkę ze ścigającymi go ludźmi.

Jest to bardzo często powtarzające się zachowanie, jakie obiera psychopatyczny zbrodniarz. Pozwala mu ono czuć się wszechmocnym i syci jego nie mający granic narcyzm.

„Elitarni”, czyli złamać prawo, by wypełnić prawo

Mamy tu na myśli brazylijski film z 2007 roku. Opowiada on historię komendanta policji, który dostaje za zadanie uspokoić zamieszki w jednej z najtrudniejszych okolic slumsów w Rio de Janeiro.

Człowiek ten ma wkrótce zostać ojcem i powinien odejść z policji, ale najpierw musi się postarać znaleźć zastępcę na swoje miejsce.

Mając w pamięci swój cel, poświęca się na wyszkolenie i wytrenowanie dwóch zaufanych funkcjonariuszy policji. Okazuje się jednak, że wchodząc w kontakt z trudną rzeczywistością brazylijskich slumsów, bohaterowie filmu zmieniają się.

Dwóch początkowo dobrych policjantów stopniowo zmienia się w ludzi o kryminalnych instynktach. Budzi się w nich zbrodniarz. Zaczynają dbać o porządek, uciekając się przy tym do wszelkich dostępnych metod, bez względu na moralność.

„Mechaniczna pomarańcza”

W artykule na temat umysłu zbrodniarza i psychopaty nie mogło zabraknąć kultowej pozycji pod tytułem: Mechaniczna pomarańcza, opartej na powieści o tym samym tytule.

Film ten przedstawia historię antyspołecznego młodego człowieka, który znajduje rozkosz w sprawianiu drugim ekstremalnego bólu. Jest on liderem grupy, która zajmuje się popełnianiem występków tylko i wyłącznie dla samej przyjemności z popełniania ich.

Mechaniczna pomarańcza

Historia robi niespodziewany zwrot, gdy nagle bohater filmu zostaje schwytany i poddany terapii behawioralnej. Ma ona na celu wykorzenienie jego zamiłowania do przemocy. Podczas terapii wykorzystuje się metody graniczące z torturami, aby wywołać w nim awersję, wręcz nienawiść do przestępstwa.

Zaprezentowane przez nas w niniejszym artykule filmy pozwalają nam nieco uchylić rąbka tajemnicy i przyjrzeć się sposobowi, w jaki rozumuje zbrodniarz. Łatwiej nam dzięki temu zrozumieć drogi, jakie obiera oraz stosowane przez niego metody.

Po obejrzeniu ich będziesz miał wiele do przemyślenia. Nie są lekkie, wymagają umysłowego „przetrawienia”. Idealne dla nas, którym przyszło żyć w czasach ciemnych i mrocznych. W czasach, w których zbrodniarz budzi się w nas częściej, niż kiedykolwiek wcześniej.