Żałoba po sobie samym: terapeutyczny proces powrotu do zdrowia

Żałoba po sobie samym jest stosunkowo nową techniką w przyspieszonej psychoterapii dynamicznej opartej na doświadczeniu (AEDP). Dowiedz się o tym tutaj.
Żałoba po sobie samym: terapeutyczny proces powrotu do zdrowia

Ostatnia aktualizacja: 11 kwietnia, 2022

Technika opłakiwania siebie pozwala przetwarzać trudne rodzaje emocji, od traumy po zaburzenia nastroju. Żałoba po sobie samym jest cennym zadaniem psychologicznym na różnych etapach życia. Dzięki temu radzisz sobie ze swoimi ranami i cierpieniem, aby ukształtować bardziej odporną i zdrową jaźń.

Wiele osób przeszło przez traumę. Dlatego istnieje duże prawdopodobieństwo, że w pewnym momencie i Ty będziesz musiał zmierzyć się z takim doświadczeniem. Są to doświadczenia, w których przenikają się trudne do przyjęcia i zrozumienia rzeczywistości. Wydarzenia, które wywołują gniew, strach i skrajny ból.

Żałoba nad sobą pomaga nazwać każde doświadczenie, zidentyfikować emocje i skuteczniej łagodzić urazy emocjonalne. Stopniowo zaczniesz akceptować to, co się stało. Następnie możesz włączyć tę sytuację do swojej psychologicznej narracji bez ciężaru cierpienia, które zwykle Cię dusi i paraliżuje.

Żałoba po sobie samym nie wymaga zrozumienia, dlaczego pewne rzeczy Ci się przytrafiły. Polega na przekształceniu emocji, aby wyleczyć rany i odzyskać kontrolę nad swoim życiem.

mężczyzna myślący o żalu nad sobą

Żałoba po sobie samym

Czasami możesz zauważyć, że nie jesteś tą samą osobą, co kilka lat temu. Co więcej, zdajesz sobie sprawę, że masz do czynienia z rodzajem wewnętrznej żałoby po jaźni, którą porzuciłeś. Jako istota ludzka albo dojrzewasz, albo ewoluujesz w sposób naturalny, albo dzieje się coś, co zmienia Cię siłą. Los może być okrutny i lubi sprawiać, że doświadczasz wydarzeń, na które nie jesteś przygotowany.

Mogą to być na przykład bolesne relacje, nękanie w miejscu pracy, osobiste rozczarowania, napaści, urazy z dzieciństwa lub dorosłych… Stresujące doświadczenia, które utrzymują się z biegiem czasu, pozostawiają blizny i zmieniają osobowość. Ponadto osłabiają zdolność patrzenia z nadzieją w teraźniejszość i przyszłość. Co gorsza, niosą ze sobą problemy psychiczne i nieszczęście.

Żałoba po samym sobie jest narzędziem wykorzystywanym w przyspieszonej psychoterapii dynamicznej (AEDP). Ten integracyjny model, zorientowany na leczenie traumy, zaburzeń odżywiania i problemów w związkach, został stworzony przez dr Dianę Fosha w 2000 roku. Od tego czasu, biorąc pod uwagę jego skuteczność, stał się dość sławny.

Uniwersytet Ochanomizu (Japonia) i Departament Psychiatrii w Weill Cornell Medical College (USA) przeprowadziły badania, które oceniły skuteczność AEDP w leczeniu szerokiej gamy objawów psychologicznych związanych z traumą.

Przyjrzyjmy się strategii opłakiwania swojej osoby w ramach tego modelu terapeutycznego.

„Transformacja”: od cierpienia do wolności

Opłakiwanie samego siebie jest sposobem samoleczenia i wiąże się z aktem odważnej przemiany. Oznacza to, że czujesz emocje, które składają się na Twoją ranę traumy, opisując je, dzieląc się nimi i je akceptując. Dr Fosha zwraca uwagę, że jednym z celów tej terapii jest przejście pacjenta przez szereg etapów. W konsekwencji w końcu odkrywasz siebie na nowo jako bardziej autentyczne ja.

Dzięki tej terapii musisz zrozumieć, że masz w sobie wrodzoną chęć rozwoju i uzdrowienia. Oznacza to przejście z własną istotą przez szereg faz, aby zbadać swoje rany, uśmierzyć ból i zrozumieć, że Ty sam nie jesteś ofiarą. Musisz zdać sobie sprawę, że masz prawo do wolności i dobrego samopoczucia.

Jesteś istotą, której zaburzenia emocjonalne mają określone pochodzenie, które musi zostać złagodzone, rozwiązane i uzdrowione. Kiedy Twoja rana zostanie kauteryzowana, ujawnisz się jako bardziej odporne ja. Żałoba po sobie samym jest zasobem empirycznej terapii dynamicznej, która ma na celu sprawić, że ponownie „zakwitniesz”.

Żałoba po swoim “ja” i pozytywność

AEDP nie tylko stara się doświadczyć współczucia dla siebie. Idzie znacznie dalej. Pokazuje, że możesz być dla siebie miły i mówić do siebie z uczuciem. Jednak to, czego naprawdę potrzebujesz, aby osiągnąć psychologiczne wzmocnienie, to przebudzenie swoich mocnych stron.

Opłakiwanie swojej przeszłości towarzyszy Ci poprzez korygujące przeżycia emocjonalne. Pomaga rzucić wyzwanie swoim przekonaniom i patologicznym postawom. Co więcej, prowadzi Cię do kontaktu z bardziej pozytywnymi stanami emocjonalnymi, pamiętając o swojej wartości i wewnętrznym potencjale.

Każdy w końcu rozkwita po przeżyciu bólu. Dlatego, nawet jeśli nie jesteś tą samą osobą, którą byłeś wczoraj, dzięki tej terapii możesz jeszcze raz spojrzeć na teraźniejszość z pozytywnym nastawieniem. To dlatego, że wyleczyłeś te emocjonalne złamania, które wcześniej Cię kaleczyły.

żal nad sobą

Odporność psychiczna: pozostawione „ja” ustępuje miejsca silniejszej wersji

Jednym z interesujących aspektów modelu AEDP jest to, że ma on na celu rozbudzenie ludzkiej odporności. To niepatologiczne podejście. Nie skupia się również tak bardzo na problemach z dzieciństwa lub aspektach podświadomych, jak robi to terapia psychoanalityczna.

ADEP jest zorientowane na uzdrowienie i szuka pozytywnych zdolności pacjenta. Są to rodzaje zasobów, które możesz rozwinąć, aby dać z siebie wszystko i leczyć swoje problemy, lęki i udręki. W efekcie nawiązujesz kontakt ze swoimi pozytywnymi emocjami i rozwijasz je, aby ułatwić zmianę.

Wreszcie, żałoba po jaźni powinna stopniowo prowadzić cię do celebrowania nowego ja. Nie zapomina się o tym, co się wydarzyło i co jest już za nami, ale możesz nauczyć się żyć na nowo, bez cierpienia i z odnowioną nadzieją.

To może Cię zainteresować ...
Etyka pracy i sprawiedliwe traktowanie w miejscu pracy
Piękno umysłu
Przeczytaj na Piękno umysłu
Etyka pracy i sprawiedliwe traktowanie w miejscu pracy

Etyka pracy to zbiór wartości i zachowań, które muszą istnieć w każdej firmie, aby zapewnić dobre samopoczucie pracownikom.



  • Bremner J. D. (2006). Traumatic stress: effects on the brain. Dialogues in clinical neuroscience8(4), 445–461. https://doi.org/10.31887/DCNS.2006.8.4/jbremner
  • Fosha, D., Siegel, D., Solomon, M. (2009). The Healing Power of Emotion: Affective Neuroscience, Development & Clinical Practice (Norton Series on Interpersonal Neurobiology). New York: W.W. Norton
  • Fosha, D. (2000). Meta-therapeutic processes and the affects of transformation: Affirmation and the healing affects. Journal of Psychotherapy Integration. 10, 71–97.
  • Fosha, D. (2002). The activation of affective change processes in AEDP. In J. J. Magnavita (Ed.). Comprehensive Handbook of Psychotherapy. Vol. 1: Psychodynamic and Object Relations Psychotherapies New York: John Wiley & Sons.
  • Fosha, D. (2003). Dyadic Regulation and Experiential Work with Emotion and Relatedness in Trauma and Disordered Attachment. In M. F. Solomon & D. J. Siegel (Eds.). Healing Trauma: Attachment, Mind, Body, and Brain. New York: Norton.
  • Stein, D. J., Herman, A., Kaminer, D., Rataemane, S., Seedat, S., Kessler, R. C., & Williams, D. (2000). Ethical aspects of research on psychological trauma. Dialogues in clinical neuroscience2(1), 31–36. https://doi.org/10.31887/DCNS.2000.2.1/dstein
  • Iwakabe S, Edlin J, Fosha D, Gretton H, Joseph AJ, Nunnink SE, Nakamura K, Thoma NC. The effectiveness of accelerated experiential dynamic psychotherapy (AEDP) in private practice settings: A transdiagnostic study conducted within the context of a practice-research network. Psychotherapy (Chic). 2020 Dec;57(4):548-561. doi: 10.1037/pst0000344. Epub 2020 Sep 24. PMID: 32969670.

Treści zawarte na Piękno Umysłu służą wyłącznie celom informacyjnym i edukacyjnym. Nie zastępują one diagnozy, porady ani leczenia u specjalisty. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości najlepiej skonsultować się z zaufanym specjalistą.