Teoria odpowiedzi na pozycje testowe (IRT) – poznaj jej podstawowe założenia

Lipiec 16, 2019

Jednym z najważniejszych zadań interwencji psychologicznej jest ocena. Ta ocena jest często określana na podstawie wyników testów. Pod tym względem teoria odpowiedzi na pozycje testowe (IRT) jest teorią pomiaru testowego, która uzupełnia klasyczną teorię testu.

Klasyczna teoria testu (KTT) i teoria odpowiedzi na pozycje testowe (IRT) mogą ocenić ten sam test. Każda z nich może ustalić trafność lub wynik dla każdego z przedmiotów. Dlatego każda osoba, która podejmie test może uzyskać inny wynik.

Należy jednak wspomnieć, że teoria odpowiedzi na pozycje testowe IRT prowadzi do bardziej skalibrowanych instrumentów. Często jednak kosztuje więcej i wymaga udziału wyspecjalizowanych specjalistów.

Pisanie testu

Te dwie teorie testowe mają ten sam cel: stworzyć instrumenty, które mierzą to co chcesz zmierzyć przy najmniejszym możliwym błędzie. Dzieje się tak, ponieważ psychometria wymaga pewnego poziomu wiarygodności  i trafności.

Im lepiej test powtarza wyniki dwóch osób piszących test z tym samym poziomem wiedzy lub tej samej osoby wykonującej test przy różnych okazjach, tym bardziej jest on wiarygodny. Z drugiej strony, trafność odnosi się do stopnia w jakim dowody empiryczne i teoria potwierdzają interpretację wyników testów.

Teoria odpowiedzi na pozycje testowe (IRT): ograniczenia KTT, które doprowadziły do ​​powstania IRT

Chociaż jest bardzo cenna, klasyczna teoria testu KTT ma pewne ograniczenia. W KTT pomiary instrumentu nie są niezmienne. Na przykład wyobraź sobie, że psycholog oceni inteligencję trzech osób z innym testem dla każdego z nich. W takim przypadku nie można porównać wyników. Czemu?

Cóż, ponieważ każdy test ma własną skalę. Dlatego, aby porównać inteligencję grupy osób, trzeba na przykład przekształcić wyniki z różnych skal.

Z drugiej strony, teoria odpowiedzi na pozycje testowe IRT pozwala porównać wyniki przy użyciu różnych instrumentów z tą samą skalą. Dodatkowo, innym ograniczeniem klasycznej teorii testu jest brak niezmienności właściwości testu w odniesieniu do osób, których używasz do jej określenia. Teoria odpowiedzi na pozycje testowe IRT może również poprawić ten aspekt.

Teoria odpowiedzi na pozycje testowe (IRT) i jej założenia

Aby rozwiązać te ograniczenia, teoria odpowiedzi na pozycje testowe IRT musi przyjąć silniejsze i bardziej restrykcyjne założenia niż klasyczna teoria testu KTT.

Pierwsze założenie

Najważniejsze założenie teorii odpowiedzi na pozycje testowe mówi nam, że każdy przyrząd pomiarowy powinien być zgodny z daną ideą. Innymi słowy, powinien istnieć funkcjonalny związek między wartościami zmiennymi przedmiotów i prawdopodobieństwem ich zbieżności. Ta funkcja nosi nazwę krzywej charakterystycznej zadania (ICC).

Zatem możemy powiedzieć, że IRT poprawia KTT dzięki tej nowej idei. Na przykład, podczas testu inteligencji tylko najbardziej inteligentni ludzie mogliby odpowiedzieć na najtrudniejsze pytania. Z drugiej strony, jeśli wszyscy biorący udział w teście udzielą takiej samej odpowiedzi na dany temat, wówczas temat ten nie będzie w stanie określić poziomu wiedzy na dany przedmiot.

Drugie założenie

Drugim założeniem jest to, że większość modeli zakłada, że ​​elementy są częścią jednego wymiaru. Innymi słowy, że są jednowymiarowe. Dlatego przed użyciem tego typu modeli należy upewnić się, że dane są zgodne z tą jednowymiarowością.

Zaznaczanie odpowiedzi w teście

Niestety wiele narzędzi, które psychologowie często wykorzystują zbiera wielowymiarowe dane.

Trzecie założenie

Trzecim założeniem teorii odpowiedzi na pozycje testowe jest lokalna niezależność. Innymi słowy, aby użyć tych modeli elementy muszą być od siebie niezależne. Dlatego odpowiedzi na jeden element nie mogą wpływać na odpowiedź na inne elementy.

Tak więc, jeśli spełni się jednowymiarowość, spełni się także lokalna niezależność. Może to być możliwe tylko wtedy, gdy nie ma współzależności między elementami lub współdzielonej wariancji, która jest związana ze zmierzonym wymiarem. Oba założenia są zatem powiązane.

Muñiz (2010) zwrócił uwagę na znaczenie postępów w dziedzinie psychometrii i interpretacji testów. Dlatego logiczną rzeczą jest rozpoczęcie kolejnego kroku w tym kierunku, ponieważ testy analizowane w ramach IRT pokazują niepokojące wyniki dotyczące tego jak są obecnie oceniane.

  • Cuesta, M. y Muñiz, J. (1999). Robustness of item response logistic models to violations of the unidimensionality assumption. Psicothema, Vol. 11, 175-182
  • Muñiz, J. (1997) Introducción a la teoría de respuesta a los ítems. Madrid: Pirámide.
  • Muñiz, J. (2000). Teoría Clásica de los Tests. Madrid: Pirámide.
  • Muñiz Fernández, J. (2010). Las teorías de los tests: teoría clásica y teoría de respuesta a los ítems. Papeles del Psicólogo: Revista del Colegio Oficial de Psicólogos.