Strach przed opuszczeniem i myśli, które go podtrzymują

Nie ma gorszej rany niż porzucenie. Ci, którzy doświadczyli tego w dzieciństwie lub w pewnym momencie swojej przeszłości, często rozwijają skupienie, które dodatkowo potęguje ich lęki, a także ogranicza ich relacje.
Strach przed opuszczeniem i myśli, które go podtrzymują
Valeria Sabater

Napisane i zweryfikowane przez psycholog Valeria Sabater.

Ostatnia aktualizacja: 30 października, 2022

Ci, którzy boją się porzucenia, rozwijają szereg zachowań, które kończą się smutnymi samospełniającymi się proroctwami. Przewidywanie odrzucenia i obsesja na jego punkcie prowadzi do przesadnych postaw i reakcji, które najprawdopodobniej odepchną potencjalnego partnera. W końcu nie ma gorszego wroga niż strach.

Nie ma też gorszej rany niż porzucenie. Na przykład jest wiele osób, które w dzieciństwie nie otrzymały odpowiedniej ochrony emocjonalnej i fizycznej. Oczywiście nie jest konieczne, aby rodzice byli nieobecni, żeby dziecko czuło się samotne i bezradne. Faktem jest, że dorastanie bez miłości, która okrywa, prowadzi i daje bezpieczeństwo, jest niezwykle szkodliwe dla ludzkiego rozwoju.

Są też tacy, którzy często byli porzucani przez romantycznych partnerów. W takich przypadkach może rozwinąć się rodzaj żrącego wstydu, wraz z ogromnym strachem, że to wydarzenie się powtórzy. Co więcej, osoby takie mogą czuć (oczywiście całkowicie niesłusznie), że coś z nimi jest nie tak i że nie są godne miłości.

Doświadczenie porzucenia w dzieciństwie prowadzi do rozwoju niemal patologicznej potrzeby, żeby inni o nas dbali.

Strach przed porzuceniem. Samotny smutny mężczyzna
Dziś wiemy, że wiele osób z zaburzeniem osobowości typu borderline doznało w dzieciństwie rany porzucenia.

Strach przed porzuceniem – co się przyczynia

Strach przed porzuceniem to niepokojący element obecny w umysłach tych, którzy kiedyś czuli ciężar samotności i braku miłości. W rzeczywistości ta udręka prawie zawsze ma swój początek w dzieciństwie.

Badanie przeprowadzone przez Arizona State University wykazało, że dzieci, które były świadkami konfliktu w relacjach między rodzicami i późniejszej separacji, często rozwijają taki właśnie strach.

Co więcej, w ostatnich latach stało się również jasne, w jaki sposób rzeczywistości kliniczne, takie jak zaburzenie osobowości typu borderline (BPD), również wywołują strach przed porzuceniem. Co więcej, zaniedbania, takie jak brak emocjonalnego przywiązania ze strony opiekunów, a także pewne rodzaje nadużyć, kładą podwaliny pod omawiany stan kliniczny.

Ślad pozostawiony przez brak poczucia miłości, opieki i ochrony jest druzgocący dla mózgu. Powoduje, że człowiek osiąga dorosłość z niemal obsesyjną potrzebą opieki ze strony innych. W rzeczywistości jest to niemal biologiczny impuls, który sprzyja rozwojowi więzi zależnych. Jeśli te więzi wiążą się ze strachem przed zdradą lub porzuceniem, prowadzi to do problematycznych zachowań.

Te zachowania są motywowane przez umysł zdominowany przez określone cykle myśli. Są serią wyraźnie niebezpiecznych schematów rozumowania, które nieustannie kierują strachem przed porzuceniem.

Ludzie z niespokojnym, zaabsorbowanym przywiązaniem mają tendencję do ciągłego doświadczania strachu przed porzuceniem i odrzuceniem.

1. Myślą, że nigdy nie znajdą miłości, której potrzebują.

Czasami w związku ci, którzy boją się porzucenia, mają poczucie, że partner nie jest dla nich odpowiedni. Jednak zwykle dzieje się tak dlatego, że nie potrafią wypełnić swojej pustki, uspokoić lęków lub zaspokoić swoich żarłocznych potrzeb emocjonalnych. Wynika to z faktu bycia porzuconym w przeszłości.

Ludzie, którzy boją się porzucenia, są spragnieni uczucia. Niemniej jednak nikomu nie udaje się być tak wyczekiwanym wzmocnieniem. Żadna miłość nie wystarczy, żadna osoba, bez względu na to, jak bardzo się stara, nie będzie w stanie zaspokoić potrzeb miłości osoby skrzywdzonej w dzieciństwie. To dlatego, że za pustką kryje się trauma.

2. Poczucie, że nie mają dla nikogo znaczenia

„Jestem sam i nikt się o mnie nie troszczy”. Jest to rodzaj szkodliwego i destrukcyjnego dyskursu mentalnego, który jest stałym elementem jednostki, która boi się porzucenia.

Ponownie, nie ma znaczenia, czy dana osoba ma dobrą sieć wsparcia. Rany z dzieciństwa działają jak wewnętrzny dewaluator. W efekcie tworzą warstwę negatywności, która uniemożliwia im dostrzeżenie prawdziwego uczucia i troski innych.

3. Wierzą, że prędzej czy później zostaną sami

Tych, którzy boją się porzucenia, podsyca huk nieufności i bębnienie strachu. Ich mózg żyje w ciągłym stanie niepokoju i nadmiernej czujności. Przewidują najgorsze środki pogardy, porzucenia i braku opieki. Co więcej, zwracają uwagę na każdy znak, słowo, gest lub zachowanie, które (według nich) jest jednoznacznym znakiem, że zostaną zdradzone.

Wszystko staje się przesadzone lub niezrozumiane. Rzeczywiście, jak wspomnieliśmy wcześniej, samospełniająca się przepowiednia jest prawie stała w życiu takich ludzi. Widzą tylko znaki, które sugerują, że partner ich nie kocha i że planuje odejść. Ostatecznie często staje się to rzeczywistością z powodu braku zaufania w związku.

4. Uważają, że coś z nimi jest nie tak i nie warto ich kochać

Ci, którzy boją się porzucenia, odrzucenia lub niepowodzenia w związku, uważają, że są w jakiś sposób ułomni. Myślą, że jest z nimi coś nie tak, co powstrzymuje ich przed byciem kochanym. Poczucie winy, wstyd i nienawiść do samego siebie minimalizują wszelkie poczucie wartości i niszczą każdy jego element.

Rana porzucenia tworzy ostre krawędzie, którymi jednostka krzywdzi zarówno siebie, jak i innych. Nawet jeśli ktoś chce pokochać taką osobę, ta często po prostu na to nie pozwala

5. Mają urażone myśli

U ludzi, którzy boją się porzucenia, emocje są zawsze na powierzchni. To ciągłe emocjonalne rozumowanie tworzy stany psychiczne pełne sprzecznych doznań. Czasem jest strach, a u innych pasja. Jednak nigdy nie trwa długo, zanim pojawią się nienawiść i uraza.

Kiedy inni nie oferują im tego, czego potrzebują lub świat nie jest tym, czego chcą, wpadają w otchłań gniewu. Chowają się za chęcią samotności i się dystansują. Taka postawa sprawia, że cierpią jeszcze bardziej.

Myśli związane z lękiem przed przywiązaniem są podsycane przez lęk i cień traumy.

Zmartwiona dziewczyna w terapii psychologicznej
Za strachem przed porzuceniem kryje się zwykle nierozwiązana trauma. Najlepszą opcją jest terapia psychologiczna.

Jak zmniejszyć strach przed porzuceniem

Strach przed porzuceniem to ciągłe poczucie niepewności. To odczucie wywołuje pojawienie się wszelkiego rodzaju wysoce szkodliwych scenariuszy mentalnych. Natrętne myśli pojawiają się wraz z uczuciem pustki, niespokojnym przywiązaniem i wahaniami nastroju. Nic dziwnego, że prowadzą do nieszczęśliwych i nieudanych związków.

Aby osiągnąć dobre samopoczucie i zdrowsze więzi, ci, którzy boją się porzucenia, muszą przestać postrzegać siebie jako osoby ułomne, którym czegoś brakuje i zacząć uznawać siebie za ludzi kompletnych. Ludzi, którzy są godni kochania siebie i bycia kochanym. Wymaga to jednak profesjonalnego wsparcia psychoterapeutycznego.

  • Muszą zrozumieć swoją przeszłość i powód strachu przed porzuceniem.
  • Muszą zrozumieć swoje zachowanie. Przede wszystkim muszą zrozumieć wzorce myślowe, które wyzwalają ich lęki.
  • Muszą rozwinąć zdrowszą perspektywę mentalną i emocjonalną. Powinna ona zawierać odpowiednią samoocenę i promować pewność siebie.
  • Muszą pracować nad swoim wewnętrznym dialogiem, wyłączyć swój krytyczny głos i obudzić umiejętność mówienia do siebie ze współczuciem.

Jako odporni dorośli będą mogli kołysać i leczyć zranioną część siebie. Miłość własna i pewność siebie będą ich najlepszymi sojusznikami w osiągnięciu tego celu.

To może Cię zainteresować ...
Samotność emocjonalna: kiedy miłość nie jest odwzajemniona
Piękno umysłu
Przeczytaj na Piękno umysłu
Samotność emocjonalna: kiedy miłość nie jest odwzajemniona

Samotność emocjonalna to pustka duszy, którą odczuwasz, gdy Twoje uczucia nie są odwzajemnione. Jak możesz stawić czoła tej rzeczywistości?



  • Delaunay, Valerie. (2012). Institutional Care and Child Abandonment Dynamics: A Case Study in Antananarivo, Madagascar. Child Indicators Research. 5. 659-684. 10.1007/s12187-012-9141-y.
  • Wolchik SA, Tein JY, Sandler IN, Doyle KW. Fear of abandonment as a mediator of the relations between divorce stressors and mother-child relationship quality and children’s adjustment problems. J Abnorm Child Psychol. 2002 Aug;30(4):401-18. doi: 10.1023/a:1015722109114. PMID: 12108768.