Siedem technik wywodzących się z psychodramy

Techniki wywodzące się z psychodramy promują katharsis (rozładowanie emocjonalne), zrozumienie ukrytych procesów i wykonywanie nowych zachowań. Ten artykuł zawiera niektóre z tych technik i wyjaśnia, co sprawia, że są one tak cenne dla rozwoju emocjonalnego osoby.
Siedem technik wywodzących się z psychodramy

Ostatnia aktualizacja: 14 października, 2021

Psychodrama to technika wywodząca się z terapii. Jest to zestaw technik, które koncentrują się na inscenizacji/dramatyzacji rzeczywistości z określonego punktu widzenia. Ma na celu zachęcenie do wyrażania niewyrażonych, stłumionych lub słabo rozumianych uczuć w celu promowania katharsis i zmiany zachowania. Do tego celu wykorzystywane są różne metody.

Elementy, nad którymi należy pracować, mogą dotyczyć wspomnień oraz obecnych i przyszłych wydarzeń. W związku z tym technika ta jest przydatna we wszystkich typach zaburzeń, począwszy od depresji, tych należących do spektrum lękowego (takich jak TAG i OCD), zaburzeń odżywiania i problemów z zarządzaniem emocjami.

„Ciało pamięta to, o czym zapomina umysł”.

-Jacob Levy Moreno-

Osoba rozmawiająca z krzesłem.

Jaki jest cel technik wywodzących się z psychodramy?

Psychodrama ma kilka celów, w tym:

  • Aby osiągnąć prawdziwe i głębsze zrozumienie konkretnej sytuacji. Możesz ją zastosować w sytuacjach, których doświadczyłeś dawno temu. Tych, których rany się nie zagoiły, a także w niepokojących sytuacjach, które wywołują niepokój w przyszłości. Techniki wywodzące się z psychodramy mogą pomóc Ci nawiązać kontakt z tymi emocjami, których doświadczyłeś. Również z wszelkimi odczuciami od nich pochodzącymi. Oznacza kontakt z nimi oraz z pomysłami i myślami, które być może zwykle nie mają miejsca w Twojej rutynie.
  • Zrozumienie punktów widzenia, które różnią się od Twoich. Wiele technik wywodzących się z psychodramy pozwala Ci zobaczyć pozycję drugiej osoby w odniesieniu do konfliktu – przeszłości lub przyszłości. Dzieje się tak, ponieważ rozważanie innych perspektyw i uczestnictwo w innych dyskursach może pomóc Ci rozwinąć empatię i zrozumieć motywację pewnych działań.
  • Trening umiejętności. Niektóre z tych technik pozwalają Ci na przyjęcie ról, z którymi możesz nie wiedzieć, jak sobie radzić. Mogą służyć jako trening doświadczania innych postaw, zachowań, a nawet aspektów osobowości.

Zasady psychodramatyczne

Celem technik wywodzących się z psychodramy jest to, by podmiot, lub główny bohater, jak się je zwykle nazywa w tej dziedzinie, nie opisywał werbalnie swoich konfliktów. Różni się od zwykłego sposobu, w jaki ludzie dzielą się swoimi problemami, zarządzają nimi i myślą o nich. Celem jest bycie bardziej autentycznym i głębszym.

Psychodrama zazwyczaj wymaga zarówno grupy wykonawców, jak i publiczności, która w przedstawieniu pełni funkcję afektywnej pudła rezonansowego. Jednak każde przedstawienie może się odbyć przy mniejszej liczbie osób. Monologi są jedną z metod.

Na przykład podczas występu z większą liczbą osób reprezentacja partnera może pomóc zrozumieć sposób, w jaki zachowują się inni ludzie. W ten sposób główny bohater działa zgodnie ze swoimi emocjami i kryteriami, zgodnie z subiektywną rzeczywistością.

Psychodrama jest również odpowiednia dla wielu stylów ludzi, w tym osób nieśmiałych lub wycofanych. Lider może być powściągliwy i nienaturalny. Dlatego jest w porządku, o ile nikt ich do niczego nie zmusza.

Zmiana w psychodramie

To, co jest naprawdę interesujące w technikach wywodzących się z psychodramy, to to, że poprzez samą dramatyzację można osiągnąć wgląd, świadomość i zrozumienie.

Ani obecność terapeuty, ani wypracowane przez niego werbalizacje nie są konieczne. W ten sposób można uzyskać dostęp do tego wglądu spontanicznie z tego występu i w ogóle nie wymagać porady z zewnątrz.

Techniki wywodzące się z psychodramy

Wyraźny dialog wewnętrzny

Technika monologu polega na wyrażaniu przez postać tego, co myśli i czuje przed konfrontacją z daną sytuacją. Ta sytuacja może ich niepokoić w teraźniejszości, czyniąc przyszłość niepewną lub dlatego, że dręczyła ich w przeszłości. Może to być przydatne, gdy odbierzesz telefon od swojego przełożonego lub gdy poczujesz strach przed porzuceniem podczas kłótni.

Podobnie, technika poboczna jest przydatna, aby skontaktować się z tym, co ktoś myśli i czuje przed pewnym wydarzeniem, które zwykle się nie manifestuje. Stara się wyrazić na głos to, o czym milczy ze strachu lub zakłopotania, używając tej techniki podczas dialogu, konfrontacji lub dyskusji. To jak nawias, który pozwala na kontakt z rzeczywistością.

Odwrócenie ról

Ta technika polega na przedstawieniu konkretnej sytuacji, w której jesteś zanurzony. Może to być rozmowa z przyjacielem lub spotkanie w pracy.

Chodzi o to, by główny bohater odgrywał rolę drugiej osoby, osoby, z którą się kłócił lub która potraktowała go źle. Protagonista musi zrozumieć sytuację z innej perspektywy, a tym samym być w stanie generować inne rodzaje emocji, aby zrozumieć, co skłoniło drugą osobę do działania w taki sposób.

Techniki wywodzące się z psychodramy – głównego bohatera i pomocniczego ego

Niektóre z tych technik wymagają obecności pomocniczego ego. To ego chce zrobić miejsce dla tych zapomnianych aspektów w interakcjach. Dzieje się tak, ponieważ często zawierają cenne informacje.

Pomocnicze ego stoi za głównym bohaterem w technice dublowania i werbalizuje kwestie niewyrażone przez bohatera, jako przedłużenie dyskursu. Robią to, gdy ten drugi mówi.

Niejasne kwestie mają zwykle charakter zagrażający, bolesny lub półświadomy. Ego zwraca wyobcowane części siebie głównemu bohaterowi. Przenosi ich na bardziej ukryte poziomy, manifestując kwestie, które uważa za istotne.

Dwa samotne krzesła.

W technice zwierciadlanej jest też pomocnicze ego, ale one tu nie przemawiają. Stają głównie przed główną postacią i naśladują jej niewerbalne zachowanie, jednocześnie dramatyzując sytuację. Obejmuje gesty, pozycje, tiki i mimikę.

Elementy, które zwykle uważa się za istotne, to te werbalne, które osoba wyraża. Jednak zachowanie niewerbalne ma również znaczenie i może być znacznie bardziej pouczające niż sam przekaz.

Zmiana rzeczywistości

Techniki wywodzące się z psychodramy, takie jak dodatkowa rzeczywistość, pozwalają głównemu bohaterowi ponownie przeżyć coś, co się wydarzyło. Ta rzeczywistość stara się cofnąć wydarzenia tak, jak się wydarzyły. Dzieje się tak, aby protagonista mógł doświadczyć ich inaczej.

Doświadczanie sytuacji, które już miały miejsce w sposób, w jaki chciałoby się je przeżyć, może pomóc zrozumieć ból pewnych sytuacji. Ponadto może pomóc im mieć inną symboliczną rzeczywistość, która może pogłębić ten ból, jednocześnie pozwalając mu się wyleczyć.

Sytuacja, której osoba boi się przeżyć, jest postawiona w technice roli zastępczej. Jest to podobne do odwrócenia ról. Może to być między innymi wspomnienie z dzieciństwa, sesja z kierownikami projektów lub utrata partnera.

Uwagi końcowe dotyczące technik wywodzących się z psychodramy

Intencją tego ćwiczenia nie jest postawienie się na czyimś miejscu, ale postawienie się w innym miejscu. Chodzi o to, by główny bohater oglądał daną sytuację bez ładunku emocjonalnego, który wynika z pozascenicznej roli.

Chodzi o przeżywanie wspomnień z dzieciństwa jako kogoś innego: brata, kuzyna lub sąsiada. Celem jest dramatyzowanie utraty partnera jako widza, przyjaciela, który widzi wszystko. Może pomóc im emocjonalnie oderwać się od sytuacji i zobaczyć ją inaczej i ciszej, aby myśleć, rozumieć i integrować.

Dramatyzacja jest zatem dobrym źródłem katharsis i zmiany zachowania poprzez zrozumienie własnych uczuć. Może to być nie tylko przydatne do postępów w poprawie zaburzeń psychicznych, ale także niezwykle pomocne dla tych, którzy chcą odkryć siebie na nowo, uwolnić się emocjonalnie i połączyć się ze swoimi uczuciami, doznaniami i myślami, które kiedyś trzymali w cieniu.

To może Cię zainteresować ...
Jak przestać porównywać się z innymi
Piękno umysłu
Przeczytaj na Piękno umysłu
Jak przestać porównywać się z innymi

Kiedy przestaniesz porównywać się z innymi, poczujesz się lepiej, poprawisz swoją samoocenę i swoje relacje. Dowiedz się, jak to zrobić tutaj.



  • Mercader, C. (2013). Teoría y técnica del psicodrama. Apuntes de Psicología, 31(3), 321-325.