Różnice między płciami w postawach wobec humoru i miłości

W badaniu przeprowadzonym w Argentynie oceniono, czy płeć rzeczywiście jest czynnikiem decydującym o postawie, jaką mamy wobec humoru i miłości. Do jakich wniosków doszli naukowcy?
Różnice między płciami w postawach wobec humoru i miłości

Ostatnia aktualizacja: 28 lutego, 2022

Stowarzyszenie na rzecz Postępu Nauk Psychologicznych w Buenos Aires (Argentyna) przeprowadziło badanie, aby przeanalizować różnice między płciami w postawach wobec humoru i miłości.

Zasadniczo naukowcy chcieli potwierdzić lub obalić rozpowszechnioną tezę, że mężczyźni i kobiety myślą, czują i przeżywają swoje życie w radykalnie odmienny sposób.

Naukowcy starali się również ustalić równoważność między płcią biologiczną a postawami płciowymi. Płeć biologiczna jest anatomiczna, natomiast płeć odnosi się do roli, jaką kultura nadaje każdemu z nas. Wyniki badania były niezwykle interesujące. Przyjrzyjmy się im.

Różne płci nie są lepsze lub gorsze od siebie; są różne ”.

-Gregorio Maranon-

Kobieta i mężczyzna rozmawiają

Humor i miłość: różnice płci

Istnieją różne teorie dotyczące pochodzenia i funkcji zarówno miłości, jak i humoru. Badanie przeprowadzone przez Association for the Advancement of Psychological Science of Argentina opierało się na teorii kolorów miłości Lee.

Głosi ona, że istnieją trzy podstawowe style miłości: Eros, Ludus i Storge. Wyłaniają się z nich trzy inne modalności: Mania, Pragma i Agape.

Przyjrzyjmy się pokrótce cechom każdego z nich:

  • Eros. Seks i namiętność oparte na pociągu fizycznym.
  • Ludus. Gra polegająca na wspólnej zabawie, bez zamiaru zaangażowania.
  • Storge. Przyjaźń, uczucie i zrozumienie.
  • Mania. Zazdrosna, obsesyjna i zaborcza miłość.
  • Pragma. Miłość praktyczna, oparta na racjonalnych decyzjach.
  • Agape. Altruistyczna i bezinteresowna miłość.

Badanie opiera się na teorii humoru Martina, która proponuje cztery różne style. Są to:

  • Styl samodoskonalenia. Pomaga radzić sobie ze stresem i utrzymać pozytywne nastawienie.
  • Afiliacyjny. Jej głównym celem jest wzbudzanie współczucia u innych.
  • Agresywny. Jego celem jest obrażanie, poniżanie lub wyśmiewanie innych.
  • Samopokonanie. Ma zabawiać innych kosztem deprecjonowania samego siebie.

Badanie

Do przeprowadzenia badania naukowcy początkowo zaprosili 639 uczestników w średnim wieku 35,2 lat. Ostatecznie jednak tylko 620 zakończyło cały proces. Ich poziom społeczno-ekonomiczny był głównie średni i średnio-wysoki, z przewagą kobiet. Prawie wszyscy określili się jako osoby heteroseksualne, a większość z nich stwierdziła, że byli zakochani w czasie badania.

Wszystkim rozdano ankietę podzieloną na cztery sekcje. Pierwsza zawierała 11 pytań na temat informacji socjodemograficznych. Druga część zawierała Kwestionariusz ról płciowych (Bem Sex-Role Inventory, BSRI). W tej części starano się zidentyfikować role płciowe, z którymi identyfikował się każdy z uczestników. Należały do nich kobiece, męskie, androgyniczne lub niezróżnicowane.

Trzecia część zawierała Kwestionariusz Stylów Humoru (HSQ) oparty na teorii Martina. Ostatnia sekcja odpowiadała Skali Postaw Miłosnych (LAS-Short Form), opartej na kategoriach stylów miłosnych zaproponowanych przez Lee.

osoba przystępująca do testu

Wyniki

Jeśli chodzi o role płciowe, tylko 30 procent kobiet zidentyfikowało jako kobiece, podczas gdy 20,9 procent zidentyfikowało się jako męskie; 27,1 proc. jako androgyniczne, a 21,9 proc. jako niezróżnicowane.

Z drugiej strony wśród mężczyzn 40 procent określiło się jako męscy; 9 procent stwierdziło, że są kobiecy; 24,5 procent jako osoby androgyniczne i 26,5 procent jako osoby niezróżnicowane. Jak widać, odsetek kobiet, które identyfikowały się jako męskie, był znacznie wyższy niż mężczyzn, którzy identyfikowali się jako kobiety.

Uderzające w badaniu było to, że jeśli chodzi o stosunek do humoru i miłości, nie wydaje się, aby istniała znacząca różnica między płciami. Zdecydowana większość kobiet (54,8 proc.) i mężczyzn (60 proc.) utożsamiała się z humorem afiliacyjnym. Co więcej, większość kobiet (38,3 proc.) i mężczyzn (36,8 proc.) identyfikuje się z typem miłości „Eros”.

Natomiast różnice zostały przedstawione w pozycji humoru agresywnego. Tylko 0,6 proc. kobiet stwierdziło, że się z nim identyfikuje, w przeciwieństwie do 4,5 proc. mężczyzn. Ponadto większość mężczyzn, którzy utożsamiali się z autodestrukcyjnym stylem humoru, określała się również jako kobiety.

Innym uderzającym faktem był styl miłości Agape. To bezinteresowna, idealistyczna i altruistyczna miłość. Zresztą utożsamiało się z tym znacznie więcej mężczyzn (18,7 proc.) niż kobiet (8 proc.), mimo że ten rodzaj miłości uważany jest z kulturowego punktu widzenia za bardziej „kobiecy”. Wreszcie, podczas gdy więcej kobiet (6,7 proc.) identyfikowało się z typem miłości Mania, tylko niewielka grupa mężczyzn (2,6 proc.) to zrobiła.

To może Cię zainteresować ...
Czy wiesz, co to jest zespół paryski?
Piękno umysłu
Przeczytaj na Piękno umysłu
Czy wiesz, co to jest zespół paryski?

Paryż to magiczne miasto. Jednak u niektórych powoduje to prawdziwy szok kulturowy i skutkuje syndromem paryskim.



  • Camacho, J. M., Regalado, P., Carrea, G., Grosso, C., Geleazzi, F., Gunther, G., … & Ramos, J. (2012). Actitudes hacia el amor y estilos de humor en mujeres y varones:¿ Nos diferencia el sexo o el género?. PSIENCIA. Revista Latinoamericana de Ciencia Psicológica, 4(1).