Osoby niepełnosprawne: walka o integracyjną przyszłość

 

Osoby niepełnosprawne nie potrzebują naszego współczucia, potrzebują integracji. To, czego oczekują od społeczeństwa, to zasoby i środki do wykonywania normalnych czynności, czucia się kompetentnym i możliwości prowadzenia szczęśliwego, pełnego życia.

Osoby niepełnosprawne stanowią największą „mniejszość” w naszym społeczeństwie. Według WHO około 15% światowej populacji ma pewne ograniczenia, które utrudniają ich prawidłowe funkcjonowanie w codziennym życia.

Ponadto ta grupa wymaga przede wszystkim zmiany ich postrzegania i bardziej realnej wizji, w której mogą budować bardziej integracyjną przyszłość z pomocą innych ludzi.

Kiedy mówimy o tej niezwykłej grupie naszego społeczeństwa, często zdarza się, że niemal natychmiast pojawiają się określenia takie, jak „kaleka” lub „ułomny”. Słowa mają znaczenie, ponieważ język zapewnia widoczność. I ma wpływ na prawdziwe wydarzenia wokół nas.

Osoby niepełnosprawne
W związku z tym od odpowiednich organów wymaga się przede wszystkim tego, aby zawsze mówić po prostu o osobach niepełnosprawnych. W ten sposób unikamy negatywnych konotacji.

Terminy te znacznie lepiej pasują do tej rzeczywistości społecznej, ponieważ wraz z nimi wyznaczamy grupę osób, które z powodu konkretnego problemu mają ograniczoną funkcjonalność.

Jednak dzięki różnym zasobom, takim jak wsparcie techniczne lub inne, ich ograniczenia nie są już tak ważne. Co więcej, czasami ta niepełnosprawność znajduje się w środowisku, które nie jest na nią przygotowane. Które nie wie, jak zareagować. A także w społeczeństwie, które wciąż nie ułatwia czegoś niezbędnego: integracji.

“Jedyną niepełnosprawnością w życiu jest negatywne nastawienie”.

-Scott Hamilton-

Osoby niepełnosprawne: nie są inne, mają tylko inne potrzeby

Każdego roku 3 grudnia obchodzony jest dzień osób niepełnosprawnych, podczas którego promuje się prawa i integrację tej grupy. Jego celem jest nie tylko zapewnienie odpowiednich zasobów każdemu mężczyźnie, każdej kobiecie i każdemu dziecku znajdującemu się w trudnej sytuacji.

Zwrócenie na nich uwagi jest pierwszym krokiem. Nadal jednak musimy pracować nad innymi aspektami.

Przykład: obecnie w naszych sferach publicznych nie ma zbyt dużej widoczności osób niepełnosprawnych. W świecie kultury, biznesu lub polityki nazwiska osób należących do tej grupy można policzyć na palcach jednej ręki. Z pewnością chcielibyśmy widzieć niepełnosprawnych przywódców, reżyserów filmowych, artystów itp.

Przychodzą nam na myśl postaci takie, jak Stephen Hawking, który pomimo chorowania na ALS (stwardnienie zanikowe boczne) był w stanie rozwinąć swoją karierę i stać się znaną postacią w dziedzinie nauki.

Musimy wspierać te osoby, aby stworzyć bardziej integracyjną i równą przyszłość, w której nie zaniedbujemy również krajów Trzeciego Świata. Z drugiej strony globalny raport WHO wskazuje na różne aspekty, w których powinniśmy zastanowić się nad obecną sytuacją osób niepełnosprawnych. Zagłębmy się w ten temat.

Dane dotyczące osób niepełnosprawnych

  • Ponad miliard osób żyje z niepełnosprawnością. Są zatem największą „mniejszością” w naszym społeczeństwie.
  • Problemy z niepełnosprawnością mają większy wpływ na osoby biedne.
  • Otrzymana opieka medyczna nie zawsze jest odpowiednia.
  • Osoby takie są bardziej narażone na przemoc fizyczną i psychiczną.
  • Dzieci niepełnosprawne są bardziej wrażliwe niż te bez problemów fizycznych, intelektualnych lub rozwojowych.
  • Niepełnosprawność oznacza mniej szans na pracę.
  • Coś tak podstawowego jak otrzymywanie pomocy, rehabilitacja oraz wsparcie społeczne i medyczne całkowicie zmienia życie osób niepełnosprawnych.
  • Ta grupa ma problemy z integracją w społeczeństwie i uczestnictwem w codziennych czynnościach.

Czego potrzebujemy, aby promować rzeczywistą i skuteczną integrację osób niepełnosprawnych?

Osoba niepełnosprawna nie jest osobą wyłączoną z życia. Jest to osoba, której możliwości są ograniczone w określonym aspekcie i która przy odpowiednich zasobach mogłaby nawet normalnie funkcjonować.

Jak to zrobić? Co jest potrzebne, aby zapewnić jej integrację? Oto jak możemy im pomóc:

Osoby niepełnosprawne potrzebują wsparcia, nie tylko opieki. Chcą szacunku, nie współczucia

Osoba niepełnosprawna nie oczekuje od nas, że się nią zajmiemy (przynajmniej nie we wszystkich przypadkach). Ani że będziemy nadzorować każdy jego krok, by przyjść mu na ratunek w razie potrzeby. To, czego chce i potrzebuje to środki, by móc żyć samodzielnie, mieć autonomię i takie same możliwości jak każda inna osoba.

Dlatego jeśli ograniczymy się do szukania tylko tego, co nas od nich różni, będziemy tę grupę dyskryminować. Świadomość jest niewątpliwie pierwszym krokiem do integracji.

Wsparcie socjalne i polityczne

Rządy i organy publiczne muszą pośredniczyć w następujących działaniach:

  • Ułatwienie dostępu osób niepełnosprawnych do dowolnych usług.
  • Ułatwienie tej grupie wejścia na rynek pracy unikając jakiejkolwiek dyskryminacji.
  • Praca nad edukacją poprzez odpowiednie zasoby i wsparcie dla dzieci niepełnosprawnych.
  • Promowanie badań mających na celu poprawę życia osób niepełnosprawnych.
Podsumowując, ta duża i ważna grupa naszej populacji nie powinna potrzebować określonego dnia w naszym kalendarzu, abyśmy o nich pamiętali.

Po 3 grudnia jest jeszcze 364 dni, w których są oni nadal obecni. Być może czekając na pierwszą pracę, na nauczyciela w swojej klasie, a także marząc o pełnym i szczęśliwym życiu jak każdy z nas.

Zastanówmy się nad tym.