Dlaczego pary izolują się od innych?

W niektórych parach indywidualne doświadczenie partnerów na poziomie społecznym jest niewielkie. To obciąża sam związek, który staje się znacznie bardziej wrażliwy.
Dlaczego pary izolują się od innych?

Ostatnia aktualizacja: 16 lipca, 2022

Niektórzy ludzie uważają, że romantyczna miłość jest powodem tego, że pary izolują się od innych w swoich kręgach społecznych. Czy rzeczywiście tak jest? Odpowiedź na to pytanie wymaga głębszej i bardziej szczegółowej analizy.

Pary mają różne poziomy ryzyka utraty sieci społecznościowych. Wydaje się, że najistotniejszym ze wszystkich jest sytuacja, w której ich rodzice rozwiedli się lub gdy dorastali oni z jednym rodzicem. Niektóre cechy osobowości, takie jak neurotyczność, są również często identyfikowane jako czynniki ryzyka, podobnie jak niektóre okoliczności zewnętrzne. Może to być na przykład sytuacja, w której oboje partnerzy spędzają dużo czasu w pracy.

Z reguły im bardziej odizolowana od innych jest para, tym większe jest ich poczucie niezadowolenia.

Dlaczego pary izolują się od innych?

Szczęśliwa para
Kiedy rozczyna się nowy związek, partnerzy chcą się odizolować, aby jak najlepiej wykorzystać to, co do siebie czują.

Są pary, które z wyboru lub ze względu na swoją powściągliwą naturę wolą nie utrzymywać relacji społecznych, z wyjątkiem tych zawodowych lub rodzinnych. Niektórzy akceptują takie życie i wydają się dobrze przystosować do tej sytuacji. Jednak na jak długo? Czy para naprawdę może przetrwać, jeśli nie ma relacji z innymi?

Pierwszym ważnym punktem, który należy wziąć pod uwagę, jest staż związku. Jeśli partnerzy spotkali się zaledwie kilka miesięcy temu, powody prawdopodobnie nie będą takie same, jak w sytuacji, gdy są razem przez kilka lat. Przyjrzyjmy się temu bliżej.

Pary, które są razem od kilku miesięcy

Na początku związku para chce konsumować swoją miłość z tak intensywnością, z jaką ją odczuwa. Nie mogą znieść rozstania, nawet jeśli chodzi o spędzanie czasu z własną rodziną. Wolą zostać razem w domu i swobodnie okazywać sobie nawzajem uczucia, nie martwiąc się o to, co pomyślą inni.

Na tym etapie związku wydają się potrzebować tylko siebie nawzajem. Jednak relację trzeba zbudować, stawiając czoła światu zewnętrznemu. Upływ czasu oznacza, że rzeczy się zmieniają i w związku ustala się pewna dynamika.

Jeśli para nie wchodzi w interakcję ze światem zewnętrznym, ewolucja ich związku będzie ograniczona. Jest tak, ponieważ sytuacje, które mogą wzmocnić parę, są również ograniczone. Główne ryzyko polega na tym, że minie dużo czasu, zanim odkryjemy, jak zachowuje się nasz partner w relacjach z rodziną i przyjaciółmi.

Para, która jest razem od lat

Para, która jest razem od kilku lat i straciła wszystkie relacje społeczne, jest w niebezpieczeństwie. Partnerzy odizolowali się, co zmniejszyło ich rejestr społeczny, czyniąc ich znacznie bardziej bezbronnymi. Ich krąg wsparcia się skurczył, a każda poważna porażka jednego z nich spowoduje, że drugi musi go w pełni wspierać. Tylko dlatego, że nie mają innych opcji.

Ta zależność jest zwykle bardzo kosztowna dla związku pod względem zużycia. Jeszcze przed pandemią badania wykazały, że pary, które były odizolowane społecznie, radziły sobie gorzej niż te, które były dobrze zintegrowane w swoich sieciach społecznościowych.

Ponadto należy zauważyć, że pielęgnowany krąg społeczny wokół pary wzbogaca komunikację. Mają więcej rzeczy do omówienia, a ich pośrednie doświadczenia pozwalają im się wzajemnie wzbogacać.

Sposoby na odzyskanie życia towarzyskiego

Związki działają najlepiej, gdy pary zgadzają się w tym, jak często chcą wychodzić i brać udział w wydarzeniach towarzyskich lub odwiedzać przyjaciół i rodzinę. Mogą jednak mieć problemy, gdy się w tym nie zgadzają.

  • Kiedy członkowie pary różnią się od siebie swoimi potrzebami społecznymi, muszą osiągnąć porozumienie, jeśli chcą uniknąć problemów. Oboje muszą zdecydować, jak często i na jakie spotkania towarzyskie będą chodzić. Dobre rozwiązania to tylko te, które naprawdę przynoszą korzyści obu stronom.
  • Jeden partner może zdecydować się na udział w wydarzeniu bez drugiego. Jak powiedzieliśmy wcześniej, gromadzenie doświadczeń społecznych indywidualnie wzbogaca relację, nie tylko w zakresie rozmowy, ale także większej liczby kontaktów.
pary jedzące razem
Spotykanie się pary ze znajomymi wzmacnia związek.

Znaki ostrzegawcze

Wymieniliśmy już kilka powodów, dla których może wystąpić izolacja. Są też powody, dla których rozwiązanie to nie jest polecane.

Być może najbardziej niebezpieczna sytuacja ma miejsce, gdy izolacja jest generowana przez jednego z partnerów, aby manipulować drugiego. Osoba ta unika w ten sposób ryzyka, że partner będzie otrzymywał wsparcie z zewnątrz. W końcu izolowanie drugiej osoby jest bezpośrednim sposobem na uczynienie jej bardziej kruchą.

Nie wiadomo, co jest pierwsze w tego rodzaju trudnych sytuacjach: sam problem czy brak pomocy. Może to być spowodowane przemocą ze względu na płeć, gdy sprawca (zwykle mężczyzna) chce uniemożliwić partnerowi uzyskanie pomocy.

Znajomi pary często nie zdają sobie sprawy, że pojawiły się problemy i epizody nadużyć. Nadal zakładają, że związek ma się dobrze. Dlatego też, jeśli relacja między przyjaciółmi rozpada się bez wyraźnego powodu, izolacja powinna być postrzegana jako sygnał alarmowy.

To może Cię zainteresować ...
Tematy rozmów, które warto poruszyć z partnerem
Piękno umysłu
Przeczytaj na Piękno umysłu
Tematy rozmów, które warto poruszyć z partnerem

Nie wiesz, co powiedzieć ukochanej osobie? Oto tematy rozmów, które możesz poruszyć ze swoim partnerem. Spróbuj!



  • Armenta-Hurtarte, C., Sánchez-Aragón, R., & Díaz-Loving, R. (2012). ¿ De qué manera el contexto afecta la satisfacción con la pareja?. Suma psicológica19(2), 51-62.
  • Benjamin B. Haggerty et al .: La pareja desconectada: relaciones íntimas en el contexto del aislamiento social. Opinión actual en psicología, 2021. DOI: 10.1016/j.copsyc.2021.06.002.
  • Haggerty, BB, Bradbury, TN y Karney, BR (2022). La pareja desconectada: relaciones íntimas en el contexto del aislamiento social. Opinión Actual en Psicología , 43, 24-29. Publicación anticipada en línea: https://doi.org/10.1016/j.copsyc.2021.06.002.
  • Streri, A., de Hevia, MD, Izard, V. y Coubart, A. (2013). ¿Qué sabemos sobre la cognición neonatal?. Ciencias del comportamiento (Basilea, Suiza) , 3 (1), 154–169. https://doi.org/10.3390/bs3010154.