Antagoniści - ludzie, którzy nie chcą współpracować

Antagoniści znajdują się we wszystkich rodzajach środowisk. Są niechętni do współpracy i nieprzyjemni. Jak najlepiej sobie z nimi radzić?
Antagoniści - ludzie, którzy nie chcą współpracować
Valeria Sabater

Napisane i zweryfikowane przez psycholog Valeria Sabater.

Ostatnia aktualizacja: 19 grudnia, 2022

Antagonistyczne jednostki są przeszkodą. Antagoniści to ludzie, którzy we wszystkim widzą problemy i wady, z którymi nie sposób się zgodzić. W rzeczywistości ich postawa podkopuje naszego ducha i chęć podjęcia się z nimi jakiegokolwiek zadania. Jeśli Twój partner jest antagonistyczny lub jesteś zmuszony pracować z kolegą o takim profilu osobowości, będziesz wiedział, o czym mówimy.

Wielu liderów organizacji napotyka tego rodzaju problemy. Chcą poprowadzić swoje projekty tak, aby każdy członek zespołu przyjął na siebie przydzielone mu zadania i obowiązki. Jednak często zdarzają się osoby, które narzekają do tego stopnia, że sabotują projekty i podważają harmonię zespołu.

Kiedy firma zatrudnia pracownika, robi to ze względu na jego pozorną wartość i wiedzę. Jednak pracodawcy często są zmuszani do radzenia sobie z wrogim zachowaniem, na które nie zawsze są przygotowani. Oczywiście mogliby je odrzucić, ale zachowanie antagonistyczne jest zbyt powszechne i może być przytłaczające.

Czy da się coś zrobić w takich przypadkach? A może powinniśmy po prostu zaakceptować fakt, że ci, którzy odmawiają współpracy, są urodzonymi antagonistami i po prostu nie mogą się zmienić?

Sukces firmy i związku, niezależnie od rodzaju, zawsze zaczyna się od umiejętności współpracy i osiągania porozumień.

Kłótnia przy kawie
Antagonizm to rodzaj agresywnego zachowania, które tworzy dystans i konfrontację.

Antagoniści

Wiesz, jak przyjemnie jest dogadywać się z innymi. Kiedy tak się dzieje, wszystko płynie. Ponadto wpadasz na nowe pomysły, osiągasz cele, prowadzisz wzbogacające rozmowy, a nawet możesz zwiększyć swoją produktywność.

Może się to zdarzyć nie tylko w miejscu pracy, ale w każdym otoczeniu społecznym, takim jak rodzina lub relacje romantyczne. Pozytywne środowisko zawsze zaczyna się od magicznego i kluczowego elementu współpracy. Problem w tym, że niektórzy nie współpracują. Aby zrozumieć te jednostki, warto przypomnieć sobie interpersonalną teorię niemieckiej psychoanalityczki Karen Horney. Według jej modelu neurotyczność można wyrazić na trzy sposoby: uległość i zależność od innych, oderwanie się lub ucieczka od ludzi lub bycie agresywnym.

University of Utah (USA) przeprowadził badanie w celu stworzenia inwentarza do wykrywania tych wzorców osobowości. Dr Horney rozumiał, że za tymi, którzy wszystko utrudniają, zwykle kryje się dzieciństwo naznaczone porzuceniem, niezwykle krytycznym wychowaniem i brakiem ciepła. Istnieją specyficzne typologie tego rodzaju osobowości. W rzeczywistości jest bardzo prawdopodobne, że rozpoznasz niektóre z ich zachowań:

Wiedzą wszystko

Antagoniści wypowiadają się przeciwko innym, ponieważ według nich wiedzą więcej niż ktokolwiek inny. Są to osoby, które postrzegają siebie jako posiadające lepsze umiejętności i wiedzę niż przeciętna osoba. Ten poziom wyższości powoduje, że gardzą cudzymi pomysłami lub propozycjami wykonania zadań.

Król dramatu

Osoby te wierzą, że wszystko pójdzie nie tak. Ich antagonizm objawia się także poprzez bycie ofiarą. Często zdarza się, że wykorzystują swoje skargi jako mechanizm blokujący. Na przykład często używają zwrotów typu „Nigdy nie bierzesz mnie pod uwagę w swoich planach”, „Nigdy mnie nie słuchasz” lub „Twój plan zakończy się katastrofą”.

Wybuchowy indywidualista

Antagoniści wykazują również bardziej problematyczną cechę. Jest nią wybuchowa i nieprzewidywalna impulsywność, która zamienia się w agresywne reakcje. W ciągu kilku sekund przechodzą od spokoju do gniewu. Na przykład w jednej chwili możesz pomyśleć, że się z Tobą zgadzają, a w następnej są całkowicie przeciwko Tobie.

Obstrukcjonistyczny narcyz

Wiele profili z zachowaniami antagonistycznymi wykazuje wyraźnie narcystyczne osobowości. Są to osoby, które są niezwykle wykwalifikowane w bojkotowaniu jakiegokolwiek postępu i wszelkich prób osiągnięcia celu lub faworyzowania zjednoczenia grupy roboczej.

W jakiś sposób ich wrogie i blokujące zachowanie pozwala im osiągnąć pewną dominację nad innymi. W każdym scenariuszu są jak wirus, powodujący chorobę. Podkopują motywację i nadzieje na osiągnięcie jakichkolwiek celów.

Kiedy pracodawca rozpoznaje antognistyczną osobę w organizacji, może zdecydować się na powierzenie jej rutynowych i uproszczonych zadań. Ich zachowanie nie powinno wpływać na pracę innych i mogą zajmować się tylko naprawdę ogólnymi zadaniami.

Grupa robocza analizuje projekt. Antagoniści
Żaden zespół roboczy nie będzie w stanie osiągnąć celu, jeśli będzie w nim jeden lub więcej antagonistów.

Antagoniści – jak sobie z nimi radzić

W każdym środowisku profile te niweczą harmonię i produktywność. Co zatem można z nimi zrobić?

Odpowiedź jest prosta. Nie czekaj, aż się zmienią. Jedynym ratunkiem jest traktowanie ich tak, aby ich obecność jak najmniej na Ciebie wpływała.

Jeśli w środowisku pracy zostanie wykryty antagonista, nie należy mu dawać stanowiska kierowniczego. Powinni zostać zdegradowani do rutynowych i wysoce wystandaryzowanych zadań, które nie wymagają uzgodnień z innymi osobami. Oto kilka przydatnych podejść do radzenia sobie z antagonistycznymi osobami:

Słuchaj, ale nie dyskutuj

Kłócenie się z antagonistą lub narcyzem jest bezużyteczne. To przegrana bitwa. Co więcej, wysysa Twoją energię i ducha. Zamiast tego powinieneś ograniczyć się do słuchania ich skarg i argumentów bez reagowania. Starają się jedynie narzucić swoją władzę poprzez tworzenie dystansów i problemów. Nie wolno więc z nimi grać ani wpadać w ich pułapki.

Wystarczy ich wysłuchać, a następnie zrobić to, co uznasz za stosowne, nie tracąc przy tym spokoju.

Okazuj pewność siebie

Unikaj wahania się, wątpienia w siebie lub dawania się ponieść niewłaściwemu postępowaniu wrogo nastawionej osoby. Spraw, aby zobaczyła, że ufasz swoim umiejętnościom i że ich krytyka, groźby lub wątpliwości nie osłabią Cię.

Zaufanie sobie oznacza ignorowanie tych, którzy robią tylko pusty hałas. Bycie skuteczną i zdecydowaną osobą oznacza nie odpowiadanie na zaczepki tych, którzy chcą tylko zobaczyć Twoją porażkę.

Spraw, by zobaczyli, że antagonizm ma konsekwencje.

Prędzej czy później jednostki antagonistyczne muszą zapłacić cenę za swoje zachowanie i postawę. Rzeczywiście, jak to zwykle bywa z narcyzami lub innymi postaciami problematycznymi, kończy się to izolacją i odrzuceniem społecznym.

Aby organizacja, zespół lub związek działały, musimy wiedzieć, jak żyć razem, osiągać porozumienie i współpracować. Wymaga to intencjonalności i otwartości emocjonalnej, stanowczego zaangażowania na rzecz innych i pozytywnego nastawienia.

Antagoniści, którzy dźwigają ciężar własnych frustracji, chcą jedynie sprowadzić ten sam brak równowagi i chaos na innych. W takich przypadkach najlepiej jest sprawić, by zobaczyli, że przy swoim nastawieniu mają tylko dwie opcje: zmienić się lub odejść. W końcu ci, którzy antagonizują, niszczą. Warto mieć to na uwadze.

To może Cię zainteresować ...
Jak współpracować z innymi
Piękno umysłu
Przeczytaj na Piękno umysłu
Jak współpracować z innymi

Umiejętność współpracy pozwala rozwijać się, iść naprzód, osiągać cele i zwiększać poziom satysfakcji. Dowiedz się więcej!



  • Carlson, S. E., Smith, T. W., Parkhurst, K. A., Tinajero, R., Grove, J. L., Goans, C., Hirai, M., & Ruiz, J. M. (2022). Moving toward, moving against, and moving away: An interpersonal approach to construct validation of the Horney–Coolidge Type Inventory. Journal of Personality Assessment, 104(5), 650–659. https://doi.org//10.1080/00223891.2021.1991358
  • Sleep, C. E., Lynam, D. R., & Miller, J. D. (2022). Understanding individuals’ desire for change, perceptions of impairment, benefits, and barriers of change for pathological personality traits. Personality Disorders: Theory, Research, and Treatment, 13(3), 245–253.

Treści zawarte na Piękno Umysłu służą wyłącznie celom informacyjnym i edukacyjnym. Nie zastępują one diagnozy, porady ani leczenia u specjalisty. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości najlepiej skonsultować się z zaufanym specjalistą.