Alexander Luria: 6 najlepszych cytatów

Luty 9, 2019

Alexander Luria urodził się w Kazaniu w Rosji w 1902 roku. Uważany jest za ojca nowoczesnej neuropsychologii. Ta gałąź psychologii znalazła swoje fundamenty dzięki jego badaniom, prowadząc do wniosku, że mózg jest źródłem zachowania. Będziemy odkrywać autobiografię Lurii i jej główny wkład w naukę poprzez jego najlepsze cytaty.

Alexander Luria dorastał w bogatej rodzinie żydowskiej, która przywiązywała dużą wagę do wielojęzyczności. On i jego siostra mówili płynnie po niemiecku, francusku i angielsku, a także w języku ojczystym, po rosyjsku. Ponadto, brał on udział w ponad 300 publikacjach naukowych.

Edukacja wielokulturowa i szkolenia multidyscyplinarne

Wybuch rewolucji rosyjskiej przerwał edukację Alexandra Lurii gdy miał zaledwie 7 lat. Jego ojciec, słynny profesor i gastroenterolog, zachęcił go do wstąpienia na uniwersytet w wieku 16 lat. Poniższy cytat jest częścią jego autobiograficznej książki Autobiografia Alexandra Lurii: Dialog ze stworzeniem umysłu (1979). W niej Alexander Luria zastanawia się nad swoim zainteresowaniem umysłem i psychologią.

„Naprawdę trudno jest zrozumieć dlaczego wybrałem psychologię jako swój zawód”.

Alexander Luria

Elastyczna hierarchia Lurii

Zamiast myśleć, że umysł był podzielony, Luria i jego nauczyciel Lew Wygotski uważali mózg za całość. Twierdzili oni, że części mózgu były spokrewnione i że jego funkcje nigdy nie były izolowane lub osadzone w określonych obszarach. Idee te przeciwstawiały się poglądom innych ważnych badaczy, takich jak Paul Broca czy Karl Wernicke. Ci dwaj ostatni wierzyli, że określone funkcje zlokalizowane są w określonych obszarach mózgu.

Debata lokalizacja-antylokalizacja trwała przez dziesięciolecia. Na dzień dzisiejszy ludzie zaakceptowali mieszankę obu stanowisk. Uważają, że mózg funkcjonuje jako wzajemnie powiązany system, ale pewne części również są odpowiedzialne za określone procesy. Na przykład może istnieć bezpośredni związek między ośrodkiem Broki i mową. Kolejny cytat Lurii podsumowuje pasję, którą odczuwał w odniesieniu do funkcjonowania mózgu:

„Mówienie jest cudem”.

Dla tego neuropsychologa mózg jest zorganizowany na trzech poziomach: pierwotnym, wtórnym i trzeciorzędowym. W każdym z nich znajdują się regiony odpowiedzialne za określone funkcje:

  • Czuwanie, pamięć pierwotna i wewnętrzna homeostaza: pień mózgu, podwzgórze, układ limbiczny.
  • Przechowywanie i przetwarzanie informacji: płaty skroniowe, potyliczne i ciemieniowe.
  • Zdolność poruszania się i programowanie behawioralne: płat czołowy.

Te trzy poziomy tworzą funkcjonalny, wzajemnie połączony system, w którym funkcje wyższego rzędu zależą od wielu obszarów mózgu i pracy w koordynacji.

„Naszą misją nie jest „zlokalizowanie” nadrzędnych procesów psychologicznych człowieka w ograniczonych obszarach kory mózgowej. Po dokładnej analizie należy się dowiedzieć, jakie grupy umiejscowionych obszarów mózgu są odpowiedzialne za realizację złożonych czynności umysłowych”.

Mózg

Aleksander Luria był ojcem neuropsychologii

W przeciwieństwie do fizjologii, neuropsychologia nie powoduje żadnego urazu w celach eksperymentalnych. Zamiast tego korzysta z urazów, które pacjent już posiada lub tych, które wynikły z operacji o celach terapeutycznych. Jeden z najbardziej znanych cytatów Lurii to:

„Obowiązki, które musieliśmy ponieść i możliwości, jakie mieliśmy, aby zbadać dużą liczbę pacjentów z urazami mózgu były imponujące (…). Pozwoliły nam rozwinąć naukę.”

Jego wkład nie koncentruje się wyłącznie na osobach z nabytymi uszkodzeniami i jego zainteresowaniu organizowaniem procesów umysłowych. W rzeczywistości zaprojektował także jeden z pierwszych wykrywaczy kłamstw. Ponadto w swoich pierwszych badaniach skupił się na psychofizjologii. Alexander Luria bardzo interesował się psychoanalizą i badał ludzkie stany afektywne, aby opracować metody „sprzężonych reakcji motorycznych”.

„W pewnej syberyjskiej wiosce wszystkie niedźwiedzie są białe. Twój sąsiad odwiedził tę wioskę i zobaczył niedźwiedzia. Jaki był kolor niedźwiedzia?”

To był jeden z jego najbardziej znanych cytatów. Alexander pomyślał o tym podczas wizyty w rdzennej wiosce w Azji Środkowej. Miał cel, który polegał na poznaniu istnienia uniwersalnego, logicznego rozumowania. „Skąd mam wiedzieć?” I „Dlaczego nie zapytasz o to naszego sąsiada?” Były odpowiedziami, które dali mu mieszkańcy wioski.

myśląca kobieta

Mózg wciąż jest zagadką

Jak odkrył ten neuropsycholog dziesiątki lat temu, wiedza, którą mamy na temat mózgu jest stosunkowo niewielka w porównaniu do wszystkiego, co nam pozostało do odkrycia. Jednak w porównaniu do tego, co wiedzieliśmy o tym kilka lat temu, w rzeczywistości jest bardzo duża. Prawda jest taka, że ​​wciąż jest tak wiele do odkrycia, niezależnie od wielkich osiągnięć jakich dokonano. Jeden z cytatów Lurii to odzwierciedla. Mówi:

„Aby móc przejść od wystąpienia symptomu (utrata danej funkcji) do lokalizacji odpowiadającej mu aktywności umysłowej, wciąż pozostaje wiele do zrobienia.”

Poprzez cytaty Alexandra Lurii wielu autorów było w stanie zagłębić się bardziej w konkretne aspekty, takie jak neuropsychologiczny fundament rozumu. Ponadto, wkład Lurii był decydujący dla rozwoju neuropsychologii. Alexander Luria pozwolił nam na lepsze zrozumienie funkcjonowania mózgu.

  • Cole, M. (2002). Alexander Luria, Cultural Psychology, and the Resolution of the Crisis in Psychology. Journal of Russian and East European Psychology. https://doi.org/10.2753/RPO1061-040540014
  • Cole, M. (2003). Alexander Romanovich Luria: A scientific biography. Journal of the History of the Behavioral Sciences. https://doi.org/10.1002/jhbs.10083
  • Kostyanaya, M., & Rossouw, P. (2013). Alexander Luria – life, research and contribution to neuroscience. International Journal of Neuropsychotherapy. https://doi.org/10.12744/ijnpt.2013.0047-0055