Unschooling: edukacyjna alternatywa

Coraz więcej rodzin korzysta z wolności wyboru w sposób, jeśli chodzi o edukację swoich dzieci. Postanowili zerwać z systemem i poszukać innych alternatywnych trendów, takich jak unschooling. Rodzice, którzy wybrali tę metodę, zdali sobie sprawę, że chodzi o coś więcej niż tylko porzucenie programu nauczania. Staje się to stylem życia opartym na nauce, w którym rodzice i dzieci lubią wspólnie odkrywać swoje zainteresowania i pasje, ucząc się po drodze.

Ostatnia aktualizacja: 30 sierpnia, 2022

Obecnie drastycznie potrzebujemy zmiany sposobu, w jaki postrzegamy dzieci i rozumiemy ich edukację. Dzieci są osobnymi, niezależnymi bytami i najlepiej, gdybyśmy pozwolili, aby ta niezależność się zamanifestowała. Kształcenie powinno oznaczać wydobywanie z nich wiedzy, wypuszczanie jej i pozwalanie jej rozkwitać, a nie wpychanie im na siłę wiedzy akademickiej. W tej sytuacji coraz popularniejszy staje się unschooling.

Z paradygmatu edukacji alternatywnej uważa się, że dzieci są już połączone ze swoim wnętrzem. To my, dorośli, i ich środowisko odłączamy dzieci od ich prawdziwego ja. Unschooling jest alternatywną opcją pedagogiczną. Proponuje uszanowanie autentyczności dzieci: ich zainteresowań, pasji, rytmów, a nawet potrzeb ruchowych. Dowiedzmy się więcej na ten temat.

Unschooling i jego początki

Pedagogiczny nurt unschoolingu wyrósł z teorii Johna Holta, amerykańskiego pisarza i pedagoga. W swojej książce Teach Your Own zaproponował uwolnienie dzieci i młodzieży od formalnej edukacji, która jego zdaniem hamuje i ogranicza zdolność twórczą, z jaką się rodzą. Unschooling to respektowanie naturalnych procesów uczenia się dzieci, a przede wszystkim ich rytmów intelektualnych i emocjonalnych.

Nie należy skupiać się na tym, jak dobrze coś robią, ale na tym, co robią, co ich motywuje, co ich interesuje i pasjonuje. Rozbudzanie ich pasji, a nie zniechęcanie ich, powinno być prawdziwym celem każdego dorosłego w ich życiu. Identyfikacja ich talentów jest niezbędna, ponieważ wszyscy mamy coś do zaoferowania ludzkości.

Wolność każdego, młodego czy starego, do wyboru, dlaczego, co, kiedy, jak i od kogo się czegoś uczy, jest kluczowym elementem pracy Johna Holta. Koncepcja unschooling proponuje naukę naturalną lub autonomiczną. Nikt nie kieruje dzieckiem z zewnątrz, chyba że to ono samo wykazuje zainteresowanie czymś szczególnym lub tego potrzebuje. Jednym z przykładów jest to, jak dzieci uczą się mówić w swoim języku ojczystym. Będąc wystawionym na słuchanie go, jednocześnie się uczą. Odbywa się to przez zanurzenie się w nowej wiedzy, a nie bycie uczonym przez kogoś.

Bez względu na to, co pokazują wyniki testów, bardzo mało tego, czego uczą dzieci w szkole, jest nauczone, bardzo niewiele tego, czego się uczą, jest zapamiętywane, a bardzo mało tego, co jest zapamiętane, jest wykorzystywane”.

-John Holt-

Konsekwencje unschoolingu

Unschooling promuje stały dialog z dziećmi w celu określenia tematów do dyskusji. Dzieci są zachęcane do zabawy, odkrywania i pytania bez ograniczeń i harmonogramów. Badają na własną rękę, przy świadomym i odpowiedzialnym akompaniamencie rodziców.

Tak więc czytanie, dodawanie lub odejmowanie nie są umiejętnościami, które nabywa się w pewnym wieku lub w nadmiernie ustrukturyzowanym systemie. Powstają one naturalnie, gdy każde dziecko spontanicznie zaczyna się nimi interesować.

Unschooling jest bardziej radykalną metodą edukacyjną niż nauczanie domowe. Obejmuje tworzenie środowiska uczenia się opartego na zrozumieniu, że ludzie uczą się najlepiej, gdy są zainteresowani tematem oraz kiedy są osobiście zaangażowani i zmotywowani.

Dając dziecku głos

Konwencjonalne szkoły są organizowane z myślą o wygodzie codziennego życia dorosłych, a nie dzieci. Nie sprzyjają rozwojowi kreatywności. Wręcz przeciwnie, tłumią ją. Nikt nie patrzy na dziecko ani na jego prawdziwe potrzeby. Dlatego też jest to konieczne, aby słuchać, co dzieci chcą nam przekazać.

Unschooling ożywia relacje rodzic-dziecko. Daje możliwość życia z radością i pasją jako rodzina oraz budowania zdrowych relacji w środowisku, w którym dzieci mogą swobodnie odkrywać i stać się ludźmi, którymi się urodziły.

Wartość wewnętrznej motywacji w uczeniu się

Aby dziecko mogło się uczyć, trzeba obudzić jego wewnętrzną motywację. To rodzaj motywacji, który pochodzi z wnętrza, z serca, a nie z zewnątrz i nie zależy od nagród, gróźb i kar.

Zwykle myślimy, że aby się uczyć, musi być obecny ktoś, kogo można uczyć. Jednak prawdziwym motorem uczenia się jest ciekawość i wewnętrzna motywacja. Nie powinno to wymagać od ucznia decyzji, czego należy się nauczyć, kiedy i w jakim tempie. Pomaganie w nauce to nie to samo, co chęć nauczania. W unschoolingu bohaterem nie jest ten, kto zamierza uczyć innych, ale ten, kto chce, lub pragnie się uczyć.

Dzieci poza systemem

Tradycyjna edukacja formalna zmusza dziecko do tłumienia swojego rytmu, ponieważ musi ono dostosować się do grupy lub nauczyciela. Wszyscy muszą robić to samo w tym samym czasie i w ten sam sposób. Nauczanie jest ukierunkowane i wymuszone. Ta depersonalizacja całkowicie oddala dziecko od jego prawdziwego ja. Co więcej, ostatecznie odłącza najmłodszych od ich celu życiowego. Dlatego wiele dzieci osiąga wiek dojrzewania czując dystans do siebie i nawet nie wiedząc, kim są, skąd pochodzą ani dokąd chcą podążać.

Unschooling zachęca rodziny i wychowawców do zaufania, nauczenia się cierpliwości i zaakceptowania, że moment prawdziwej nauki nadejdzie. Trudno jest nam zaufać prawdziwemu ludzkiemu potencjałowi, ponieważ tak niewielu zaufało naszemu. Wielkim wyzwaniem dla dorosłych jest nauczenie się zaufania, że dziecko jest zdolne do samodzielnego rozwoju.

Podsumowując – aby mieć dostęp do swojej podstawowej istoty i swoich wrodzonych talentów, dziecko musi mieć możliwość połączenia się z własnym rytmem w bezpiecznym środowisku. Innymi słowy, powinno mieć możliwość bycia tym, kim jest, aby mogło dotrzeć tam, gdzie chce.

„Dziecko nie potrzebuje szkoły, aby się uczyć, rosnąć i rozwijać. Potrzebuje kochających rodziców, którzy je akceptują i kochają za to, kim jest”.

To może Cię zainteresować ...
Wymuszona różnorodność: czy to naprawdę problem?
Piękno umysłu
Przeczytaj na Piękno umysłu
Wymuszona różnorodność: czy to naprawdę problem?

Ci, którzy sprzeciwiają się wymuszonej różnorodności, nie dostrzegają potrzeby reprezentowania różnorodności naszego społeczeństwa w telewizji i fi...



  • Álvarez, T. (2020). Más allá de la escuela: historias de aprendizaje libre. Versal hacemos libros.
  • Dodd, S. (2009). Big Book of Unschooling. Edición online
  • Laborda, Y. (2019). Dar voz al niño: ser los padres que nuestros hijos necesitan. Penguin Random House Grupo Editorial.
  • Laricchia, P. (2016). What is Unschooling? Living and learning without school. Edición online.
  • McDonald, K. (2019). Unschooled; Raising Curious, Well-educated children, Outside the Conventional Classroom. Edición online.