Neuronauka szczęścia – poznaj jej podstawy!

Wrzesień 12, 2019

Neuronauka szczęścia stała się przedmiotem kilku badań w ostatnich latach. Właściwie, neuronaukowcy i psycholodzy badają różne stany mózgu związane ze szczęściem oraz jego związek z dobrym samopoczuciem.

Przez lata badania pokazują, że nasze doświadczenia przekształcają nasz mózg. Dodatkowo, mogą zmieniać cały system nerwowy człowieka.

Obecnie neuronauka szczęścia skupia się na tym, w jaki sposób możemy wykorzystać plastyczność mózgu. W szczególności badacze pragną dowiedzieć się, jak kultywować i utrzymywać pozytywne emocje.

Neuronauka szczęścia: pozytywne emocje kluczem do dobrostanu psychologicznego

Zdolność do utrzymywania pozytywnych emocji jest kluczowym elementem dobrego samopoczucia psychicznego. Ponadto, korzyści pozytywnych emocji są dobrze udokumentowane.

Na przykład, badania wykazują, iż pozytywne emocje mogą przyczynić się do poprawy zdrowia fizycznego oraz wesprzeć zaufanie i współczucie. Są również w stanie zrekompensować i/lub złagodzić objawy depresji.

Naukowcy też odkryli, że pozytywne emocje pomagają ludziom w pokonaniu stresu. Ponadto, mogą nawet przeciwdziałać skutkom negatywnych emocji. W konsekwencji pozytywne doświadczenia ulepszają naszą socjalizację.

Niezdolność do utrzymania pozytywnych emocji na przestrzeni czasu jest charakterystyczną cechą depresji oraz innych psychopatologii. Jednak jeszcze do niedawna dość miało wiedzieliśmy o mechanizmach, które umożliwiają nam utrzymanie pozytywnych reakcji emocjonalnych.

Uśmiechnięta kobieta na trawie

Jedno z badań opublikowanych w „The Journal of Neuroscience” w lipcu 2015 r. wykazało, iż długotrwałe utrzymanie prążkowia brzusznego (obszar mózgu) w stanie aktywnym jest bezpośrednio związane z utrzymaniem pozytywnych emocji i korzyści.

Dobrą wiadomością jest to, że jesteśmy w stanie kontrolować proces aktywacji prążkowia brzusznego. Innymi słowy, doświadczanie pozytywnych emocji jest w naszych rękach.

Neuronauka szczęścia

Zgodnie ze wspomnianym powyżej badaniem, osoby dłużej utrzymujące prążkowie brzuszne w stanie aktywnym wykazują wyższy poziom dobrostanu psychicznego oraz niższy poziom kortyzolu.

Naukowcy zatem stwierdzili, że cieszenie się takimi rzeczami, jak przepiękny zachód słońca oraz pozytywne emocje z tym związane mogą poprawić nasze samopoczucie. Ich celem było określić, w jaki sposób i dlaczego niektórzy ludzie są bardziej zdolni do utrzymywania pozytywnych uczuć.

Znalezienie konkretnej części mózgu, która jest związana z utrzymaniem pozytywnych emocji zapewnia sporo wspaniałych korzyści. Na przykład, ułatwiłoby to wizualizację tego, co może służyć przełącznikiem pozwalającym na świadomą aktywację danego obszaru.

W tym nowym badaniu została przeanalizowana neuronauka szczęścia, która zajmuje się badaniem możliwości utrzymywania pozytywnych emocji. W tym celu przeprowadzono dwa eksperymenty na ludziach.

Najpierw badacze wyznaczyły zadanie, aby uzyskać od uczestników reakcje na nagrody obserwowane za pomocą rezonansu magnetycznego.

Drugi eksperyment obejmował pobieranie próbek, które mierzyły reakcje emocjonalne na nagrodę. Eksperymenty prawidłowo przewidziały czas trwania pozytywnych reakcji emocjonalnych w rzeczywistości.

Neuronauka szczęścia twierdzi, że liczy się czas trwania pozytywnych emocji, a nie ilość

Badanie tej dynamiki ułatwia lepsze zrozumienie powiązań behawioralnych mózgu. W związku z tym powinniśmy zauważyć, że według kilku autorów ważne jest, aby brać pod uwagę nie tylko ilość doświadczanych emocji, ale także czas ich trwania.

Uśmiechnięta kobieta

Dokładny mechanizm, tworzący emocjonalne doświadczenia w mózgu w kontekście sekund, minut i godzin wciąż pozostaje tajemnicą.

Jednak naukowcy twierdzą, że dokonane odkrycia sugerują, iż czas trwania aktywności w określonych obwodach mózgu, nawet te bardzo krótkie, może świadczyć o trwałości pozytywnych emocji danej osoby zaledwie kilka minut lub godzin później.

Aktywność prążkowia brzusznego

Wyniki tego badania pomagają lepiej zrozumieć, jak zaburzenia psychiczne, takie jak depresja, przejawiają się w mózgu.

Te odkrycia mogą również pomóc wyjaśnić, dlaczego niektórzy ludzie są bardziej cyniczni niż inni. Z drugiej strony, tłumaczą również dlaczego dla niektórych osób szklanka jest w połowie pełna.

Według autora badania, obserwowany wzorzec nerwowy, szczególnie w prążkowiu brzusznym, sprognozował również wyższy poziom dobrego samopoczucia w innych badaniach.

Według tych badań życzliwość i współczucie wobec innych może pomóc rozwinąć umiejętność cieszenia się pozytywnymi emocjami. Ponadto, te dwa stany emocjonalne mają na celu kultywowanie pewnych form pozytywnych uczuć.

Z drugiej strony, według autorów, użyte w tym badaniu innowacje metodologiczne można zastosować do zbadania, czy proste formy medytacji mogą wzmocnić trwałe pozytywne emocje w kontekście rzeczywistości.

Mogą również przydać się do zbadania wpływu trwałego stanu aktywności prążkowia brzusznego mierzonego w laboratorium przy użyciu technologii neuroobrazowania. W każdym razie mogą pomóc w zrozumieniu czym jest neuronauka szczęścia.

  • Dunn, J. R., & Schweitzer, M. E. (2005). Feeling and Believing: The Influence of Emotion on Trust. Journal of Personality and Social Psychology, 88(5), 736-748.
  • L. Fredrickson, B. y Levenson, R. (1998). Positive Emotions Speed Recovery from the Cardiovascular Sequelae of Negative Emotions. Cognition and Emotion, 12(2), pp.191-220.
  • Heller, A., Fox, A., Wing, E., McQuisition, K., Vack, N. y Davidson, R. (2015). The Neurodynamics of Affect in the Laboratory Predicts Persistence of Real-World Emotional Responses. Journal of Neuroscience, 35(29), pp.10503-10509.
  • Kringelbach, M. L., & Berridge, K. C. (2010). The Neuroscience of Happiness and Pleasure. Social research77(2), 659-678.
  • Lyubomirsky, S., King, L., & Diener, E. (2005). The Benefits of Frequent Positive Affect: Does Happiness Lead to Success? Psychological Bulletin, 131(6), 803-855.
  • Ryan T. Howell Ph.D., Margaret L. Kern & Sonja Lyubomirsky (2007) Health benefits: Meta-analytically determining the impact of well-being on objective health outcomes, Health Psychology Review, 1:1, 83-136