Narkolepsja: poznaj jej najważniejsze objawy i metody leczenia

Październik 7, 2019

Wiele osób twierdzi, że narkolepsja jest bardziej przekleństwem niż chorobą. Jest to przewlekły sen i zaburzenie neurologiczne, w którym oprócz nadmiernej senności pacjenci mogą doświadczać nagłego paraliżu snu, halucynacji, a nawet omdlenia. W tym artykule przyjrzymy się objawom, jakimi cechuje się narkolepsja i dostępnym metodom leczenia.

Narkolepsja jest jednocześnie obezwładniająca i osobliwa. Występuje bardzo rzadko w populacji ogólnej. Ta choroba, zwana również zespołem Gelineau, nadal nie ma lekarstwa. Istnieją jednak różne metody leczenia, które pomagają zapewnić pacjentowi odpowiednią jakość życia i kontrolę nad swoim codziennym życiem.

Dr Meir H. Kryger, ekspert w dziedzinie medycyny i psychologii snu, twierdzi, że jest niewiele zaburzeń bardziej złożonych niż narkolepsja. W jednym ze swoich artykułów wyjaśnia, że ​​leczył pacjentów, którzy zamiast diagnozy narkolepsji, zostali błędnie zdiagnozowani jako schizofrenicy.

Mężczyzna zasypiający za kierownicą - narkolepsja

Dzieci i młodzież mogą być błędnie zdiagnozowane z powodu halucynacji, które może wywołać ta choroba. Widzą wyimaginowane przedmioty i ludzi, a tego typu doświadczenia je traumatyzują.

Życie w świecie, w którym nie można odróżnić tego co rzeczywiste od tego co należy do świata marzeń nie jest łatwe. To życie pełne strachu i frustracji, ponieważ pacjent nie jest w stanie kontrolować własnego ciała.

Czym jest narkolepsja?

Narkolepsja jest schorzeniem neurologicznym, ale naukowcy wciąż nie rozumieją co ją wywołuje. Jedną rzeczą, którą eksperci mogli wyjaśnić, jest to, że jest ona chorobą dziedziczną. Istnieją pewne markery genetyczne, które określają czy dana osoba będzie narażona na cierpienie na nią, czy nie.

Inną cechą narkolepsji jest choroba autoimmunologiczna. Z nieznanych przyczyn ciało atakuje się, zmienia pewne procesy i odwraca wzory i cykle ciała. Dlatego ich wzorce snu są zakłócane i pacjenci doświadczają snów i koszmarów, kiedy jeszcze nie śpią.

Charakterystyka narkolepsji

Kiedy myślimy o narkolepsji, wyobrażamy sobie osobę, która może całkowicie zasnąć w ułamku sekundy. Myślimy o kimś, kto śpi nadmiernie i który cierpi na lunatykowanie w nocy. Jednak to znacznie więcej. Oto niektóre z objawów narkolepsji:

Śpiący pies

  • Większość osób cierpiących na narkolepsję cierpi na zaburzenia nastroju. Co więcej, intensywne emocje, czasem nawet prosty śmiech, mogą powodować paraliż mięśni i omdlenia.
  • Innym objawem jest senność w ciągu dnia. Ciekawym aspektem tego warunku jest to, że potrzeba zamknięcia oczu i snu nie pojawia się tylko w monotonnych, powtarzających się sytuacjach takich jak oglądanie telewizji lub czytanie. Narkolepsja pojawia się również wtedy, gdy osoba prowadzi samochód, pracuje lub nawet dzieli się posiłkiem z przyjaciółmi.
  • Halucynacje: Jak wspomnieliśmy na początku, jednym z najintensywniejszych doświadczeń pacjenta są halucynacje, które mogą być słuchowe, wzrokowe lub dotykowe.
  • Paraliż senny jest kolejnym częstym objawem. Jest to rodzaj parasomnii, który istnieje gdzieś pomiędzy stanami snu i przebudzenia. Osoba czuje się niezdolna do poruszania się lub reagowania, co powoduje, że doświadczają głębokiego poczucia udręki i przerażenia.
  • Osoby z narkolepsją często cierpią na problemy z pamięcią i koncentracją.
  • Ponadto niektóre osoby cierpiące na narkolepsję cierpią także na zaburzenia jedzenia.

Leczenie narkolepsji

Narkolepsja dotyczy mężczyzn i kobiet w równym stopniu, a nawet dotyka zwierząt. Leczenie każdego pacjenta będzie inne w zależności od jego indywidualnych potrzeb. Oto najczęstsze strategie leczenia:

  • Zaplanowane drzemki i odpowiednia higiena snu.
  • Lekarze często przepisują leki pobudzające, takie jak metylofenidat, dekstroamfetamina i metamfetamina.
  • W leczeniu halucynacji hipnagogicznych i paraliżu sennego bardzo przydatne są leki antydepresyjne, zwłaszcza trójpierścieniowe leki antydepresyjne.
Tabletki

Podsumowując, chociaż częstość występowania tej choroby jest niska, może ona znacząco wpłynąć na codzienne życie pacjenta. Co więcej, często zdarza się, że pacjent czuje, że stracił kontrolę nad swoim ciałem i że traci umysł, zwłaszcza jeśli halucynacje są częste. Jednak z pomocą dobrych lekarzy i odpowiedniego leczenia, stan pacjenta może się znacznie poprawić.

Powinniśmy być bardziej wrażliwi na tych, którzy cierpią z powodu tego zaburzenia snu i traktują swój stan jako coś zupełnie normalnego, a nie niezwykłego.