Intelektualne znęcanie się – narzędzie ludzi niepewnych siebie

Kwiecień 2, 2019

Kiedy myślimy o prześladowaniu, zwykle kojarzymy je z różnymi typami agresji fizycznej i słownej. Kojarzymy je bardziej z osobami w wieku szkolnym i odkrywamy, że często odbywa się ono w trybie online, przez sieci społecznościowe. Ale są też inne, bardziej subtelne sposoby znęcania się nad słabszymi i prześladowania innych, na przykład poprzez upokorzenie i sarkazm. Ten typ nękania znany jest jako intelektualne znęcanie się lub zastraszanie.

Intelektualne znęcanie się zyskało znacznie mniej uwagi i uznania niż inne formy znęcania się, które są lepiej znane. Jednak to nie czyni go mniej szkodliwym. W rzeczywistości ta forma przemocy psychicznej ma nie tylko konsekwencje w dorosłym życiu. Jest to również bardzo bolesne dla tych, którzy cierpią na nie w dzieciństwie.

Intelektualne znęcanie się i hierarchia

Intelektualna „hierarchia” to sposób klasyfikacji ludzi zgodnie z ich kwalifikacjami edukacyjnymi i szkolnymi. Uczymy się i odgrywamy tę klasyfikację od dzieciństwa.

Na szczycie hierarchii znajdują się osoby o wyższym poziomie wykształcenia, szkolenia i kwalifikacji. Na dole są ci, którzy otrzymali niewielkie wykształcenie i mają bardzo mało kwalifikacji. Problem powstaje, gdy ludzie, którzy zajmują najwyższą pozycję w hierarchii, w nieuzasadniony sposób poniżają tych, którzy znajdują się na niższych pozycjach.

zmartwiony chłopiec cierpiący na prześladowanie intelektualne

Ta „intelektualna wyższość”, którą niektórzy demonstrują i używają do zdyskredytowania innych, jest rodzajem psychologicznego nękania znanego jako intelektualne znęcanie się lub zastraszanie. Nie powinniśmy przeoczyć tego zjawiska, z powodu wielkich szkód i cierpienia, jakie powoduje. W rzeczywistości intelektualne znęcanie się nie różni się od fizycznego nękania. Oba mogą wpływać na poczucie własnej wartości ofiary w niszczycielski sposób.

Naukowcy mówią nam, że upokorzenie, w każdej formie, w tym intelektualnej, aktywuje obszary mózgu związane z bólem. Wywołuje bardziej intensywną i trwałą reakcję niż radość i znacznie bardziej negatywną niż gniew.

Upokorzenie innej osoby jest jednym z najokrutniejszych zachowań, jakie istnieją. Oto typy ludzi, którzy często wykonują tego typu zachowania.

Prześladowca intelektualny

„Prześladowca intelektualny” jest zwykle bardziej inteligentny niż przeciętny człowiek. Z tego powodu uważa się za lepszego od ludzi wokół niego. W konsekwencji ten sposób myślenia prowadzi go do upokorzenia, pogardy i sarkazmu wobec innych ludzi. Robi to, aby „potwierdzić” swoją wyższość. Jednak takie zachowanie naprawdę zdradza brak pewności siebie, który próbuje ukryć przed innymi.

Inną cechą intelektualnego tyrana jest jego protekcjonalna postawa. Brak pewności siebie, który się go trzyma, kryje się za jego wspaniałymi słowami i aroganckimi frazami, z którymi stara się potwierdzić swoją inteligencję i wyższość. Z tego powodu używa bardzo technicznych, efekciarskich i krzykliwych słów, aby inni czuli się głupsi i gorsi od niego.

Oto pytanie, które sprawi, że się nad tym zastanowisz – czyż nie są to tacy ludzie, którzy są czczeni i chwaleni w mediach? Czy najpopularniejsze programy telewizyjne nie są tym, w których publiczność uwielbia takie podejście?

W pewnym sensie osoby używające przemocy fizycznej są bardziej skłonne do nauczenia się ze swoich błędów, ponieważ widzą, że ich działania nie będą tolerowane w cywilizowanym społeczeństwie.

Jednak intelektualni prześladowcy są, niestety, w lepszej pozycji do uzyskania statusu w społeczeństwie w wyniku ich inteligencji. Dzieje się tak dlatego, że ich „intelektualna wyższość” często otrzymuje nagrody. Ta sytuacja oznacza, że ​​nadal demonstrują swoją rzekomą inteligencję, nie kwestionując ich nękania i upokarzania.

„Jeśli jesteś neutralny w sytuacjach niesprawiedliwości, wybrałeś stronę prześladowcy. Jeśli słoń ma stopę na ogonie myszy i mówisz, że jesteś neutralny, mysz nie doceni twojej neutralności.”

-Desmond Tutu-

Intelektualne znęcanie się i jego konsekwencje

Intelektualne znęcanie się ma niszczycielskie skutki długoterminowe. Uczenie się w konkurencyjnym środowisku, w którym ceniona jest „wyższość intelektualna”, powoduje głęboką i długotrwałą traumę emocjonalną i psychologiczną.

Ludzie, którzy są ofiarami tego rodzaju szykanowania, często ponoszą poważne szkody w ich poczuciu własnej wartości. Takie osoby mają także tendencję do utraty zaufania do siebie, więc przestają przejmować inicjatywę i stają się zdemoralizowane. Nie powinniśmy zapominać, że ten typ znęcania się jest przyczyną wysokiego odsetka nastolatków-samobójców.

Jednak intelektualne znęcanie się lub zastraszanie ma również konsekwencje dla prześladowcy. Na dłuższą metę intelektualny prześladowca staje się ofiarą własnej gry.

Z jednej strony, ludzie wokół nich w końcu odkrywają, kim są okrutni i toksyczni ludzie, i postanawiają trzymać się z daleka od nic. Z drugiej strony, ich brak bezpieczeństwa, który prowadzi do upokorzenia innych, uniemożliwi im pełny rozwój i pełne wykorzystanie ich potencjału.

„Ludzie, którzy kochają siebie, nie ranią innych ludzi. Im więcej nienawidzimy siebie, tym bardziej chcemy, aby inni cierpieli.”

-Dan Pearce-

chłopiec prześladowany przez inne dzieci - intelektualne znęcanie się

Edukacja jest także nauczaniem współczucia i pokory

To intelektualne znęcanie się, na ogół, jest spowodowane brakiem współczucia. Kiedy agresorzy krzywdzą swoją ofiarę, robią to świadomie. Gdyby naprawdę troszczyły się o uczucia danej osoby, nie nękałyby ich ani nie dręczyły.

Dlatego oczywistym jest, że jednym z rozwiązań walczenia z tym problemem hierarchii intelektualnej jest uświadomienie sobie potrzeby współczucia, oprócz empatii. Zamiast próbować wpasować się w intelektualną hierarchię, powinniśmy wykorzystać naszą wiedzę, zinternalizować ją, a następnie wykorzystać ją do pomocy innym.

Jak powiedział Arystoteles: „kształcenie umysłu bez wychowywania serca wcale nie jest nauką”. Z tego punktu widzenia zarówno „inteligentni”, jak i „gorsi” odnoszą korzyści wzajemnie od siebie nawzajem. Ten ostatni nabiera lepszego zrozumienia świata, podczas gdy ten uczy się być bardziej współczującym i pokornym.