Ciało modzelowate - najważniejsze informacje

Czy wiesz, że ciało modzelowate to duża wiązka włókien nerwowych znajdująca się pod korą mózgową? Rozciąga się w poprzek linii środkowej mózgu, łącząc obie półkule. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się więcej!
Ciało modzelowate - najważniejsze informacje

Ostatnia aktualizacja: 19 lipca, 2022

Ciało modzelowate lub spoidło modzelowate łączy lewą stronę mózgu z prawą. Każda strona jest znana jako półkula, a połączenie to umożliwia przepływ informacji między dwiema połówkami. Łacińska nazwa corpus callosum oznacza „twarde ciało”. Jest to największa ścieżka łącząca w mózgu, ponieważ składa się z ponad 200 milionów włókien nerwowych.

Bardzo rzadko dziecko może urodzić się bez spoidła modzelowatego, co znane jest również jako agenezja ciała modzelowatego. Powoduje to wiele różnych objawów fizycznych i behawioralnych. Każda strona mózgu kontroluje ruch i czucie w przeciwnej połowie ciała. Półkule przetwarzają również informacje, takie jak język.

Dlatego też koordynacja fizyczna i przyjmowanie złożonych informacji wymagają współpracy obu stron mózgu. Ciało modzelowate działa jak łącznik. Znajduje się w środku mózgu, mierzy około 10 centymetrów długości i jest w kształcie litery „C”. Ciało modzelowate zwykle tworzy się w mózgu między dwunastym a szesnastym tygodniem po zapłodnieniu, pod koniec pierwszego trymestru ciąży, rozwijając się przez całe dzieciństwo. Zanim dziecko ukończy dwanaście lat, jego ciało modzelowate przestanie się rozwijać.

Obszar ten pozostanie niezmieniony do dorosłości i przez resztę życia osoby. Do lat pięćdziesiątych eksperci nie znali dokładnej funkcji spoidła modzelowatego. W 1955 roku Ronald Myers, absolwent Uniwersytetu w Chicago, udowodnił, że jego funkcja jest związana z koordynacją i rozwiązywaniem złożonych problemów.

Co dokładnie robi ciało modzelowate?

Spoidło modzelowate to duża wiązka włókien nerwowych w kształcie litery C, znajdująca się pod korą mózgową. Rozciąga się w poprzek linii środkowej mózgu, łącząc lewą i prawą półkulę mózgową. Co najważniejsze, stanowi największą kolekcję tkanki istoty białej w mózgu. Aby zrozumieć rolę ciała modzelowatego, należy pamiętać, że mózg jest podzielony na dwie półkule mózgowe.

Półkule całkowicie różnią się od siebie przyśrodkową szczeliną podłużną. Szczelina ta wygląda jak długi rowek. Obie półkule są prawie identyczne, chociaż na poziomie mikroskopowym i funkcjonalnym istnieją pewne różnice między nimi. Kiedy do mózgu są wysyłane informacje, takie jak dane sensoryczne, zazwyczaj odbiera je najpierw jedna półkula.

Kiedy piszesz na klawiaturze, informacje o dotyku klawiszy są wysyłane z prawej ręki do podstawowej kory somatosensorycznej po lewej stronie mózgu. Co więcej, następnie informacje są przekazywane również do prawej części mózgu. W tym miejscu w grę wchodzi ciało modzelowate. To duża wiązka włókien, która łączy lewą i prawą półkulę, jednocześnie doskonale przenosząc informacje z jednej półkuli mózgowej na drugą.

Zaburzenia ciała modzelowatego

Czy wiesz, że niektóre dzieci rodzą się bez spoidła modzelowatego? Prowadzi to do rzadkiego zaburzenia znanego jako agenezja ciała modzelowatego. Szacuje się, że zaburzenie to dotyka około jednej na 3000 osób na świecie. Spoidło modzelowate czasami również ulega uszkodzeniu. Zakłócenia rozwoju ciała modzelowatego mogą wystąpić między piątym a szesnastym tygodniem ciąży. Chociaż nie ma określonej przyczyny, możliwe czynniki to:

  • Infekcje prenatalne lub wirusy, takie jak różyczka.
  • Nieprawidłowości genetyczne, takie jak zespół Andermanna lub Aicardi.
  • Toksyczne stany metaboliczne, takie jak płodowy zespół alkoholowy (nadużywanie alkoholu w czasie ciąży).
  • Coś, co zapobiega wzrostowi spoidła modzelowatego, na przykład torbiel w mózgu.

Recesywna choroba genetyczna może również powodować problemy ze spoidłem modzelowatym. Rodzice mogą być nosicielami genu powodującego chorobę, nawet jeśli sami nie są chorzy. Tak więc dziecko z dwoma rodzicami nosicielami ma 25 procent szans na pojawienie się problemów ze spoidłem modzelowatym i 50 procent szans, że samo stanie się nosicielem.

Dotyczy to w równym stopniu zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Jednak dzięki wzrostowi wykorzystania technologii skanowania, w przyszłości więcej dzieci może otrzymać diagnozę, taką jak rezonans magnetyczny (MRI). Obecność spoidła modzelowatego nie jest niezbędna do przetrwania. Osoby, które cierpią na zaburzenia związane z tym obszarem, często pozostają w tyle za swoimi rówieśnikami w rozwoju.

Dzieci z agenezją mogą być niewidome, głuche lub nigdy nie nauczą się chodzić ani mówić. Inne dzieci z tą chorobą mogą być bardzo dobrze funkcjonujące. Często kojarzysz termin „wysokofunkcjonujący” z autyzmem. Jeśli osoby z autyzmem mają silne umiejętności werbalne i nieproporcjonalnie wysoki poziom IQ, oznacza to, że są dobrze funkcjonujące. Konieczne jest zrozumienie, że zaburzenie spoidła modzelowatego nie jest samo w sobie chorobą. Niewiele osób z agenezją ciała modzelowatego prowadzi zdrowy tryb życia. Może to jednak prowadzić do problemów zdrowotnych, takich jak drgawki, które wymagają interwencji medycznej.

Powiązane schorzenia

Istnieje wiele schorzeń, które mogą być powiązane ze spoidłem modzelowatym. Agenezja ciała modzelowatego może czasami powodować inne nieprawidłowości w mózgu, takie jak pojawienie się płynu czaszce. Oto inne możliwe połączone schorzenia:

  • Płyn w czaszce, znany jako wodogłowie.
  • Malformacja Arnolda-Chiariego.
  • Głębokie szczeliny w tkance mózgowej.
  • Brak podziału przodomózgowia na płaty.
  • Zaburzenie migracji neuronalnej.

Agenezja ciała modzelowatego często występuje również w połączeniu z rozszczepem kręgosłupa. Rozszczep kręgosłupa to sytuacja, w której kręgosłup nie zrasta się prawidłowo, pozostawiając defekt w kanale kręgowym.

Objawy i diagnoza

Czy wiesz, że eksperci diagnozują agenezję ciała modzelowatego już w pierwszych dwóch latach życia? Napad padaczkowy jest często pierwszą oznaką dysfunkcji mózgu. W łagodnych przypadkach choroba może pozostać niewykryta przez kilka lat. Eksperci wymagają skanów mózgu, aby potwierdzić problemy ze spoidłem modzelowatym. Testy mózgu mogą obejmować:

  • USG prenatalne.
  • Tomografię komputerową (skan tomografii komputerowej).
  • Rezonans magnetyczny.

Trwają badania nad zaburzeniami modzelowatymi i istnieją pewne wspólne cechy agenezji, które różnią się w zależności od osoby. Objawy można podzielić na cztery kategorie, takie jak fizyczne, poznawcze, rozwojowe i społeczne.

Cechy fizyczne obejmują niskie napięcie mięśniowe, a cechy poznawcze obejmują brak umiejętności oceny ryzyka. Cechy rozwojowe obejmują słabą koordynację, a społeczne to zarówno niedojrzałość, jak i nadpobudliwość.

Ciekawostki

Chcesz lepiej zrozumieć, czym jest ciało modzelowate? Oto kilka ciekawostek na ten temat:

  • Ciało modzelowate jest częścią mózgu u ludzi i innych ssaków wędrownych.
  • To największa ścieżka łącząca w mózgu.
  • Ponad 200 milionów włókien nerwowych łączy lewą i prawą półkulę.
  • Do około 1950 roku jego funkcja była kompletną tajemnicą.
  • W rzadkich przypadkach dzieci rodzą się bez ciała modzelowatego.
  • Eksperci chirurgicznie wycinają modzele w celu leczenia padaczki.

Pacjenci z rozszczepionym mózgiem

W drugiej połowie XX wieku Roger Sperry, Gazzaniga i inni badali pacjentów z poważnym problemem: usuwali spoidło modzelowate podczas operacji kalozotomii ciała. Zwykle lekarze decydują się na tę procedurę jako ostateczne leczenie padaczki i mogą powstrzymać napady przed przenoszeniem się z jednej półkuli mózgu na drugą.

Świat zna tego typu osoby jako pacjentów z rozszczepionym mózgiem. Co zaskakujące, lekarze mogą wykonać kalozotomię bez poważnych skutków ubocznych, chociaż pojawiające się efekty uboczne są często związane z językiem. Sperry i Gazzaniga szczegółowo zbadali deficyty językowe u pacjentów z kalosotomią. W trakcie tego procesu nauczyli się kilku interesujących rzeczy, takich jak rozmieszczenie ośrodków językowych na półkulach mózgowych.

Dowiedzieli się również, w jaki sposób spoidło modzelowate ułatwia komunikację między dwiema półkulami mózgu. Sperry i Gazzaniga przedstawiali pacjentom z rozszczepionym mózgiem bodźce wzrokowe, ale tylko do jednego oka na raz. Na przykład pokazywali obrazek z kwiatami do prawego oka, zakrywając lewe. Badania prowadzone na pacjentach z rozszczepionym mózgiem zadziwiły badaczy. Pacjenci, którym prezentowano obrazy wizualne tylko do lewego oka nie mogli nazwać obiektu, który widzieli.

Hipoteza i wyniki

Sperry i inni specjaliści wymyślili genialną hipotezę. Uważali, że dzieje się tak, ponieważ informacje z pola widzenia przemieszczają się do przeciwnej strony mózgu. Jeśli pokażą obiekt lewemu oku, informacja dociera do prawej strony mózgu. Normalnie mózg dzieliłby się tą informacją z przeciwną półkulą za pośrednictwem ciała modzelowatego. Ostatnie badania sugerują również, że ludzie z rozszczepionym mózgiem nie potrafili nazwać obiektu, który im pokazywano.

Gdy obraz pokazywano tylko lewemu oku, informacja wizualna nie docierała do lewej półkuli mózgu. W lewej części naszego mózgu znajdują się ważne ośrodki językowe. Wiele z tego, co wiemy o dominacji jednej półkuli mózgowej, nie jest prawdą. Eksperci prawdopodobnie wyolbrzymiają twgo rodzaju dominację w zarządzaniu zdolnością lub konkretną umiejętnością. Osoba kreatywna nie ma ogólnej skłonności do myślenia prawą półkulą mózgu. Jej umiejętności rozkładają się równomiernie na obu półkulach. Język wydaje się być wyjątkiem.

U większości ludzi mowa pochodzi z lewej półkuli. Uważa się, że lewa półkula jest dominującą dla języka. Według Sperry’ego i Gazzanigi ośrodki językowe znajdują się po lewej stronie mózgu. Kiedy prezentują dany obraz do lewego oka pacjenta z rozszczepionym mózgiem, obszary językowe pacjenta nie mają dostępu do informacji wizualnej. Informacja wędruje na prawą półkulę, ale nie przechodzi z powrotem na lewą, przez brak ciała modzelowatego. W związku z tym ograniczona jest możliwość dopasowania nazwy do konkretnego obiektu.

Perspektywa

Badania wykazały istotne znaczenie lewej półkuli w przetwarzaniu języka. Udowodniły również, jak ważne jest połączenie dwóch półkul mózgowych. Wykazano także wszechstronność i odporność mózgu. U większości pacjentów z rozszczepionym mózgiem istotne są inne elementy, takie jak spoidło przednie.

Nadal przenosi ono wystarczającą ilość informacji między półkulami mózgowymi, dzięki czemu funkcjonalność mózgu jest prawie normalna. Jeśli spoidło modzelowate nie rosło prawidłowo podczas rozwoju płodu, nigdy się nie rozwinie. Nie ma sposobu na bezpośrednie leczenie agenezji. Lekarze będą identyfikować i potencjalnie leczyć objawy w miarę ich występowania.

Krótko mówiąc, wiele schorzeń związanych z agenezją ciała modzelowatego można leczyć. Terapia i poradnictwo mogą również pomóc w doskonaleniu umiejętności językowych i społecznych. Wykwalifikowany lekarz może pomóc w zarysowaniu wszystkich opcji leczenia dostępnych w poszczególnych przypadkach.

To może Cię zainteresować ...
Tajemnica zawodowa w psychologii
Piękno umysłu
Przeczytaj na Piękno umysłu
Tajemnica zawodowa w psychologii

Tajemnica zawodowa w psychologii jest jedną z podstawowych zasad całego kodeksu etyki w tym zawodzie. Dowiedz się więcej.



  • Función del cuerpo calloso: Implicaciones optométricas. Retrieved from http://www.acotv.org/es/blog/174-funcion-del-cuerpo-calloso-implicaciones-optometricas.html
  • Kwinta, P., Herman-Sucharska, I., Leśniak, A., Klimek, M., Karcz, P., Durlak, W., … & Pietrzyk, J. J. (2015). Relationship between stereoscopic vision, visual perception, and microstructure changes of corpus callosum and occipital white matter in the 4-year-old very low birth weight children. BioMed research international, 2015.
  • Renard, D., Castelnovo, G., Campello, C., Bouly, S., Le Floch, A., Thouvenot, E., … & Taieb, G. (2014). An MRI review of acquired corpus callosum lesions. J Neurol Neurosurg Psychiatry, 85(9), 1041-1048.