Michael Faraday: poznaj bliżej postać tego niesamowitego fizyka

Wrzesień 4, 2019

Michael Faraday był geniuszem, który zmienił historię fizyki i chemii. Bez niego silniki elektryczne nawet by nie istniały. Ciekawym faktem jest to, że był samoukiem.

Jest on człowiekiem stojącym za bardzo ważnymi odkryciami w dziedzinie elektrochemii i elektromagnetyzmu. Na przykład to właśnie Michael Faraday odkrył benzen, cząsteczkę węglowodoru, która wchodzi w skład większości elementów plastikowych używanych przez nas w dzisiejszych czasach.

Michael Faraday przeszedł drogę od biednego dziecka, które ciężko pracowało, aby pomóc swojej rodzinie, do uzyskania honorowego tytułu rycerskiego od królowej Wiktorii Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii z uwagi na swój wkład w naukę. Jednak tym, co naprawdę uczyniło go wielkim naukowcem była jego wytrwałość i pasja do wiedzy.

Michael Faraday: skromne dziecko

Michael Faraday urodził się 22 września 1791 r. w skromnej rodzinie w miejscu, które teraz jest centrum Londynu. Jego ojciec był kowalem, a matka zajmowała się domem.

Młody Faraday nie był w stanie wymówić r, a jego nauczyciel śmiał się z tego powodu i go karał. Jego matka nie mogła tego znieść i pomyślała, że ​​lepiej będzie gdy Michael będzie pracować, aby pomóc swojej rodzinie. Dlatego zabrała go ze szkoły. Życie Michaela Faradaya zmieniło się, gdy w wieku 14 lat zaczął pracować dla George’a Riebaua, introligatora i księgarza w Londynie.

Elektryczność

To doświadczenie związane z pracą wywołało w nim niesamowitą ciekawość intelektualną. Zaczął pochłaniać wręcz książki, które sprzedawał. Spędził siedem lat pracując i czytając. W tym czasie poznał między innymi prace Isaaca Wattsa, która napełniła go entuzjazmem. Przeczytał wiele książek naukowych, które jeszcze bardziej sprawiły, że stał się głęboko zainteresowany zjawiskami elektrycznymi.

Życie poświęcone nauce

W wieku 19 lat Faraday dołączył do The City Philosophical Society, grupy złożonej z młodych ludzi, którzy kochali naukę. John Tatum był jej liderem i wyjaśniał innym zasady elektryczności, chemii i fizyki podczas ich spotkań.

Tam Faraday spotkał Elmera Humphry’ego Davy’ego, członka Royal Institution, który dał Faradayowi darmowe bilety na swoje konferencje.

Benzen i jego molekuły

Notatki, które Faraday zrobił w tych latach, zostały zawarte w 300-stronicowej książce, którą później wysłał do Davy’ego. Jednak Humphry Davy stracił wzrok z powodu wypadku i postanowił zatrudnić Faradaya jako swojego sekretarza. Następnie awansował go na asystenta chemii w Royal Institution. Michael był stale upokarzany przez żonę Davy’ego, jednak wciąż nie tracił zainteresowania nauką od swojego mentora.

W 1815 roku Michael Faraday zaczął uczyć innych wszystkiego tego, czego nauczył się w poprzednich latach. Opublikował także swoją pierwszą pracę z dziedziny chemii, napisał kilka artykułów i przemawiał na konferencjach. Do 1820 roku zbudował sobie doskonałą reputację.

Praca Faradaya jest wieczna

Dyrektor czasopisma naukowego Annals of Philosophy poprosił go o napisanie artykułu o kilku naukowcach eksperymentujących z elektromagnetyzmem. W tym celu Michael Faraday przeprowadził swoje eksperymenty, które doprowadziły do ​​jego największych odkryć. W szczególności odkrył on jak przekształcić energię elektryczną jako energię mechaniczną.

Już w 1825 r. Faraday został dyrektorem Royal Institution, zastępując swojego mentora Elmera Humphry Davy’ego. W tym samym roku odkrył benzen, który był punktem kulminacyjnym całej jego kariery naukowej. Później dokonał nowych odkryć na temat właściwości metali i magnetyzmu oraz sformułował popularne „prawa Faradaya”.

Jako dyrektor Royal Institution zaczął organizować bezpłatne konferencje dla młodych uczniów. Sprawił też, że jego współpracownicy zrobili to samo. Jego celem było dotarcie do ludzi, którzy nie mieli dostępu do edukacji. W 1832 r. Uniwersytet Oksfordzki nadał mu stopień doktora prawa cywilnego. W 1839 roku Faraday przeżył załamanie nerwowe, z którego później zdołał jednak się wyleczyć.

Michael Faraday oficjalnie przeszedł na emeryturę w 1858 r. I mieszkał następnie aż do śmierci w 1867 r. w domu, który podarowała mu królowa Anglii.

Jeden z kraterów na Księżycu został nazwany jego imieniem, aby przypomnieć nam jak niezwykle pomocny i istotny był jego wkład w naukę.

  • CROWTHER, J. 497-Humphry Davy.-Michael Faraday (hombres deficiencia británicos del siglo XIX). 509 J. Prescott Joule. W. Thomson. J. Clerk Maxwell (hombres deficiencia británicos del siglo XIX).