Zespół lęku napadowego u dzieci: przyczyny i objawy

Chociaż zespół lęku napadowego nie objawia u dzieci inaczej niż u dorosłch, dzieci doświadczają go w nieco inny sposób niż osoby dorosłe. Dowiedz się więcej.
Zespół lęku napadowego u dzieci: przyczyny i objawy

Ostatnia aktualizacja: 03 maja, 2021

Zespół lęku napadowego u dzieci jest zaburzeniem lękowym. Mówiąc wprost, lęk to ludzka emocja. Dochodzi do głosu, gdy układ nerwowy reaguje na sytuację lub bodziec, który uważasz za „zagrażający”. Innymi słowy, lęk pojawia się w celu adaptacyjnym, aby pomóc nam przetrwać w niebezpiecznych sytuacjach.

Jednakże lęk staje się problemem, gdy nadmiernie przybiera na sile i staje się zbyt intensywny lub objawia się w sytuacjach, w których nie ma żadnego prawdziwego zagrożenia. W tym momencie traci swoją funkcję adaptacyjną i po prostu powoduje rozmaite problemy i dyskomfort.

Dlatego, aby pomóc Ci zrozumieć zespół lęku napadowego u dzieci, poświęcamy temu zagadnieniu dzisiejszy artykuł.

Problemy lękowe u dzieci

Dzieci i młodzież mogą cierpieć na zaburzenia lękowe, podobnie jak dorośli. Takie rzeczy jak pierwszy dzień w szkole, narodziny rodzeństwa, utrata członka rodziny lub przeprowadzka do nowego miejsca są potencjalnymi wyzwalaczami silnego lęku.

Choć zespół lęku napadowego u dzieci nie różni się zbytnio od lęku napadowego u dorosłych, dzieci zwykle bardzo różnie reagują na jego objawy. Negatywne konsekwencje często dotykają dzieci bardziej niż dorosłych, ponieważ dzieci nie mają w pełni rozwiniętych narzędzi radzenia sobie z lękiem.

Kiedy dzieci są bezbronne, wymienione powyżej ważne wydarzenia w życiu mogą wpływać na ich proces dorastania i dojrzewania. Skutki lęku napadowego można zaobserwować w środowisku społecznym, szkolnym i rodzinnym, co może prowadzić do znacznie poważniejszych problemów.

Niektóre zaburzenia lękowe występują częściej u dzieci niż inne, na przykład zespół lęku uogólnionego. Inne zaburzenia często są związane z konkretnym wiekiem lub z bardzo konkretnymi sprawami, takimi jak rozłąka z rodzicami lub innymi ważnymi postaci w życiu danego dziecka.

Zespół lęku napadowego u dzieci

Dziewczynka przytula rodzica z niepokojem na twarzy

Zespół lęku napadowego u dzieci występuje wtedy, gdy dziecko ma nawracające ataki paniki. Te ataki mogą trwać od kilku minut do kilku godzin. Wiąże się to z wieloma rodzajami objawów: awersyjne (unikające), somatyczne (fizjologiczne) i poznawcze (psychiczne).

Objawy są zwykle najsilniejsze w ciągu pierwszych dziesięciu minut, a potem stopniowo stają się mniej intensywne.

Oto niektóre z najbardziej charakterystycznych objawów ataków paniki:

  • Kołatanie serca, trzepotanie serca lub przyspieszone tętno.
  • Potliwość.
  • Drżenie.
  • Uczucie, że toniesz lub brak Ci tchu.
  • Uczucie, że się dusisz.
  • Ucisk lub dyskomfort w klatce piersiowej.
  • Nudności lub ból brzucha.
  • Brak równowagi, zawroty głowy lub omdlenia.
  • Utrata poczucia siebie lub poczucie, że przedmioty nie są rzeczywiste.
  • Strach przed utratą kontroli lub postradaniem zmysłów.
  • Strach przed śmiercią.
  • Mrowienie.
  • Dreszcze lub uderzenia gorąca.

Zespół lęku napadowego u dzieci najczęściej manifestuje się kołataniem serca, drżeniem, trudnościami w oddychaniu i zawrotami głowy (Last i Strauss, 1989). Zatem objawy poznawcze (lęk przed śmiercią lub utratą kontroli) nie są tak powszechne u dzieci, jak objawy somatyczne i fizjologiczne.

Lęk napadowy występuje również częściej u dziewcząt niż u chłopców. Jest również bardzo rzadki w młodym wieku i szacuje się, że występuje tylko u około 1% nastolatków (Lewinsohn, Hops, Roberts, Seeley i Andrews, 1993). Statystycznie objawia się zwykle nie w dzieciństwie, lecz pod koniec okresu dojrzewania lub pod koniec lat trzydziestych.

Istnieją przypadki, w których lęk napadowy może również prowadzić do agorafobii. Agorafobia to w zasadzie skrajny strach przed sytuacjami, od których trudno uciec lub gdy trudno jest poprosić o pomoc, gdy zauważysz, że się czegoś boisz.

Model lęku napadowego u dzieci

Ley (1987) określił, że niepokój i stres to, poza innymi przyczynami, takimi jak schorzenia, ćwiczenia, kofeina itp., dwie najczęstsze przyczyny hiperwentylacji.

Hiperwentylacja sprawia, że ​​oddychasz znacznie szybciej, niż potrzebuje tego Twoje ciało. Oznacza to również, że Twój organizm nie jest w stanie wytworzyć wystarczającej ilości CO2 na każdy wydech. W ten sposób ciśnienie krwi spada z powodu niskiego poziomu CO2.

Objawy związane z hiperwentylacją (pocenie się, przyspieszenie akcji serca, kołatanie serca, trudności w oddychaniu, skurcze itp.) są dla dzieci czymś przerażającym. W ten sposób włącza się ich mechanizm walki lub ucieczki, a objawy hiperwentylacji i strach tylko się pogłębiają.

Pogarszające się objawy i strach tworzą błędne koło, które może prowadzić do ataku paniki. Ale hiperwentylacja nie jest jedyną rzeczą, która może ją wywołać. Istnieją inne czynniki, takie jak predyspozycje genetyczne i warunkowanie klasyczne, co oznacza, że ​​ataki wynikają z negatywnych skojarzeń.

Jak widać, zespół lęku napadowego u dzieci tak naprawdę nie różni się od lęku napadowego u dorosłych. Największe różnice dotyczą tego, jak dzieci reagują na jego objawy i faktu, że objawy są bardziej fizycznie u dzieci i bardziej psychiczne u dorosłych.

To może Cię zainteresować ...
Zespół lęku napadowego – jak na nas oddziałuje?
Piękno umysłuRead it in Piękno umysłu
Zespół lęku napadowego – jak na nas oddziałuje?

Zespół lęku napadowego jest procesem, który przeprowadzamy na poziomie mentalnym. Wyobrażamy sobie najgorszą rzecz, jaka może się zdarzyć w danej sytuacji, która powoduje stres lub niepokój.