Uczenie się na własnych błędach - dlaczego stanowi początek rozwoju?

Nikt nie przechodzi przez życie bez porażki. Dlatego postanów sobie, że uczenie się na własnych błędach będzie odskocznią do rozwoju.
Uczenie się na własnych błędach - dlaczego stanowi początek rozwoju?

Ostatnia aktualizacja: 21 stycznia, 2022

Uczenie się na własnych błędach. W swoim życiu napotkasz trudne chwile, sytuacje, w których pójdziesz złą drogą. W końcu jesteś tylko człowiekiem i to naturalne, że od czasu do czasu się potkniesz i upadniesz. Jednak postawa, którą przyjmiesz w tych okolicznościach, określi, kim jesteś i jak chcesz żyć. W rzeczywistości uczenie się na własnych błędach pozwala pokonać strach.

Niektórzy ludzie mają cechy osobiste, które sprawiają, że są bardziej narażeni na porażkę. Skłonność do perfekcjonizmu, sztywność osobowości i wysoka nietolerancja frustracji to tylko niektóre z głównych przyczyn lęku przed porażką. W rzeczywistości nadmierne żądanie siebie oznacza, że żyjesz w mentalnym więzieniu, w którym twój wewnętrzny dialog staje się twoim najzagorzalszym krytykiem.

Uczenie się na własnych błędach

Jeśli nie pozwalasz sobie na pomyłkę, ograniczasz swoją wolność. Każda aktywność staje się raczej testem niż przygodą. Co więcej, każdy błąd jest wielką osobistą porażką. Twój wszechogarniający strach, że nie sprostasz zadaniu, sprawia, że pozostajesz w swojej strefie komfortu i pozbawiasz się możliwości doświadczenia czegoś nowego.

Przebywanie w szkodliwym miejscu lub w bolesnej sytuacji staje się bardziej akceptowalne niż podejmowanie prób zmiany kursu. Ponieważ oznaczałoby to przyznanie się do porażki. W rzeczywistości każdy błąd, który popełnisz, jest jak ciężki ciężar na plecach, który podkopuje twoją samoocenę, przypominając ci, że nie jesteś wystarczająco dobry.

Przyjaciółki

Błędy – istotna część podróży

Konieczna jest zmiana koncepcji błędu. Musisz pozbyć się negatywnej oceny, kojarzenia błędów z porażką lub niekompetencją. Błędy są częścią twojej podróży. Nikt nie przechodzi przez życie bez popełnienia błędów. Co więcej, popełnianie błędów stanowi istotny element Twojej podróży.

Popełnianie błędów to pierwszy krok do nauki. Nauka, którą wyciągasz po popełnieniu błędu, jest o wiele bardziej wartościowa i aktualna niż ta, którą otrzymujesz z dobrych czasów. Niepowodzenie uczy Cię o sobie i o świecie, pomaga wyjaśnić, kim jesteś, czego chcesz, a czego nie. Pokazuje, które działania prowadzą do szczęścia, a które do frustracji.

Na przykład niezaliczenie egzaminu uświadamia ci potrzebę zmiany metod nauki. Zerwanie pokazuje, jakie są Twoje granice interpersonalne i na co naprawdę chcesz, potrzebujesz i na co zasługujesz. Pozostawienie pracy, która Cię nie uszczęśliwia, oznacza, że możesz rozpocząć pracę, do której masz pasję.

Z tych powodów błędy nie oznaczają porażki, ale ogromny postęp w mądrości i doświadczeniu. Pierwsze rozwiedziony lub utraty pracy, nie mówiąc już o swojej niepełnosprawności, lecz podróż już podróżował, prace już wykonane, a lekcje nauczyłem się po drodze.

Mężczyzna. Uczenie się na własnych błędach

Uczenie się na własnych błędach

Jeśli zmienisz swoją perspektywę, zmieni się twoja rzeczywistość. Dlatego powinieneś zacząć postrzegać swoje błędy jako coś pozytywnego. Tylko wtedy będziesz coraz bliżej osiągnięcia swoich celów.

  • Zaakceptuj swoje błędy jako część życia. Musisz wyrzucić z głowy te perfekcjonistyczne, sztywne i nieelastyczne koncepcje. Pamiętaj, że każdy popełnia błędy. To obejmuje również ciebie. Zaakceptuj ten fakt i pozwól sobie na porażkę, bez strachu i bez poczucia winy. Odważ się próbować, odkrywać, zawracać i zmieniać kurs. Zintegruj swoje błędy jako część swojej egzystencji i przestań się ich bać. Nie pozwól im cię warunkować.
  • Wykorzystaj swoje błędy jako rozpęd, a nie powód do zatrzymania się. Kiedy ci się nie uda, przeanalizuj sytuację i wyciągnij lekcję. Nie boli cię cierpienie, boli cię zmiana. Dlatego zastanów się, jaką wiadomość próbuje ci przekazać twój błąd. Jaką rolę grałeś? Co mogłeś zrobić inaczej? Odpowiedzi pomogą Ci lepiej poznać siebie pod kątem Twoich pragnień, potrzeb i ograniczeń. Zakotwicz tę naukę w swoim umyśle.
  • Weź odpowiedzialność i wybacz sobie. Ważne jest, aby zdać sobie sprawę, że odgrywasz wiodącą rolę w tym, co się z tobą dzieje, i musisz przejąć kontrolę nad swoimi działaniami. Osadzenie się w roli ofiary sprawia, że stajesz się bezsilny, zagubiony w obliczu okoliczności i działań innych ludzi. Akceptacja swoich błędów przybliża Cię do zmiany. W ten sam sposób musisz także wybaczyć innym zaangażowanym i iść dalej bez goryczy.

Co jeszcze mogę zrobić?

  • Ucz się na swoich błędach i zastosuj te wnioski w przyszłości. Nie bój się zaczynać od nowa. Nie zaczniesz od zera, ale z już zdobytym doświadczeniem.
  • Pielęgnuj elastyczne myślenie. Aby nie popełniać ponownie tych samych błędów, przyjmuj różne perspektywy. Oznacza to robienie rzeczy inaczej, aby uzyskać różne wyniki. Jeśli nie dokonasz tego rodzaju zmian, najprawdopodobniej pozostaniesz w swojej strefie komfortu. Wizualizuj kontekst z innego punktu widzenia. W ten sposób Twoja nauka będzie bardziej wzbogacająca.
  • Pracuj nad swoją inteligencją emocjonalną. Niektóre z twoich błędów będą miały na ciebie większy wpływ niż inne. Te, które mają większy wpływ, zwykle niszczą twoją emocjonalność. Dlatego rozwijanie inteligencji emocjonalnej jest niezbędne, abyś mógł stawić czoła najtrudniejszym sytuacjom i przezwyciężyć je.
  • Szukaj wsparcia. Mówienie o swoich błędach i słuchanie innych o ich błędach może pomóc ci się na nich uczyć. W rzeczywistości jest to świetny sposób, aby zmienić swoją perspektywę i zacząć robić rzeczy inaczej.
This might interest you...
Popełniane błędy, a wewnętrzny głos potępienia
Piękno umysłu
Przeczytaj na Piękno umysłu
Popełniane błędy, a wewnętrzny głos potępienia

Popełniane błędy często sprawiają, że odzywa się w nas wewnętrzny głos potępienia, który dodatkowo znacznie utrudnia nam zachowanie zdrowego osądu.



  • Bonet, J. V. (1997). Sé amigo de ti mismo: manual de autoestima (Vol. 36). Editorial Sal Terrae.
  • Cordero Villafáfila, A., Ramos Brieva, J. A., & Ramos Cordero, A. (2009). Frecuencia de síntomas anancásticos en la población general. In Anales de Psiquiatría (Vol. 25, No. 5, pp. 231-236).