Pożegnanie — element życia, którego każdy z nas musi się nauczyć

Pożegnanie stanowi element życia, którego każdy z nas musi się nauczyć. Czasem dochodzi do sytuacji, w której po prostu nie ma odwrotu.
Pożegnanie — element życia, którego każdy z nas musi się nauczyć

Ostatnia aktualizacja: 25 listopada, 2021

Pożegnanie to nieodłączny element życia. Mówią nawet, że dorastanie oznacza naukę pożegnania. Oznacza naukę zamykania drzwi na zawsze, bez miejsca na „do zobaczenia później”. To ostatnie pożegnanie, nie ma odwrotu. Solidne pożegnanie z kropką na końcu. Jednakże chyba wszyscy wiemy, że tego rodzaju pożegnania są niezwykle trudne do zniesienia.

Niemniej jednak, gdy związek krzywdzi cię i negatywnie wpływa na twoją samoocenę, pozostawianie rzeczy w stanie zawieszenia dla nikogo nie jest zdrowe. Oczywiście pożegnanie to duży krok do wykonania. Ponieważ osiągnięcie tego punktu bez powrotu jest zawsze stresujące. Co więcej, z osobą, z którą się pożegnałeś, znajdujecie się teraz w zupełnie nowej rzeczywistości.

„Wspaniała jest sztuka początku, ale większa jest sztuka kończenia”

-Henry Wadsworth Longfellow-

Pożegnanie — dlaczego towarzyszy mu lęk

Jeśli nigdy nie odważysz się pożegnać, zostawiasz okno otwarte na ból i rozczarowanie. Nadzieja jest ostatnią rzeczą, którą odpuścisz. Jeśli jednak sytuacja jest bez wyjścia, lepiej wziąć głęboki oddech i odpuścić.

Psychologowie Kathrin Ritter i Vanessa Handsel z University of Tennessee twierdzą, że często walczymy o podtrzymanie najbardziej szkodliwych relacji, tych, które odbierają nam godność i poczucie własnej wartości. Oczywiście są one trudne do rozpoznania. Co więcej, kiedy już osiągasz świadomość, niezwykle trudno jest zrobić ten ostatni krok i przejść do etapu, jakim jest pożegnanie. Niemniej jednak jest to odważny akt, który musisz wykonać.

Smutna kobieta w łóżku. Pożegnanie

Pożegnanie z tym, kto złamał ci serce, nie jest czymś, co możesz zrobić z dnia na dzień. W końcu masz do czynienia z osobą, która cię raniła, ale wolisz pozostać, żeby nie odczuwać bólu wynikającego z rozstania. W rzeczywistości dopada cię strach przed pożegnaniem.

Dlatego zamiast tego wybierasz ból, gniew i wściekłość. Nawet nie myślisz o pożegnaniu. Myślisz, że jesteś w stanie doświadczać tylko tego rodzaju uczuć. Jest tak, ponieważ nie znasz niczego więcej. Ponieważ nie nauczono cię czuć się inaczej i ponieważ nie masz odwagi się pożegnać.

Czego się boimy

Wierzysz, że twoje serce zamarznie na zawsze i już nigdy nie zaznasz chwili, gdy znów się rozpali. Lęk jest zupełnie naturalny. Jednak najlepszą rzeczą, jaka może ci się przydarzyć, jest to, że nigdy więcej nie poczujesz tego samego negatywnego stanu, w jakim znajdujesz się obecnie. Jest jeszcze inny, lepszy stan, w którym ani nie zamarzasz, ani nie wypalasz.

To środek miękkiego, przytulnego ciepła, które cię nie pali i nie zamraża. Jest w sam raz. Rozciąga się od czubka głowy do czubków palców.

Smutny mężczyzna słucha muzyki

Musisz zdać sobie sprawę, że kiedy się pożegnasz, pojawi się ktoś nowy, ktoś, kto cię przytuli tak mocno, że serce znów się rozpłynie. Może nie w przyszłym tygodniu, a może nawet nie w przyszłym roku. Ale przyjdzie. W rzeczywistości, kiedy nauczysz się sztuki pożegnania, twoja dusza będzie mogła powitać kogoś, kto naprawdę na ciebie zasługuje.

Naucz się odpuszczać, nie marnuj czasu

Stopniowo nauczysz się żegnać z tym, który wykorzystał ciebie, twoją przyjaźń i zaufanie. Z tym, który cię sprzedał. Tego rodzaju ludzie dzisiaj są, a jutro odchodzą. Co więcej, muszą żyć w cieniu innych ludzi, ponieważ sami nie są w stanie promieniować światłem.

To samolubne, zaabsorbowane sobą i smutne osoby. Ci, którzy tylko zasługują na pożegnanie od ciebie. Pożegnanie na zawsze. Wtedy możesz otaczać się innymi ludźmi, którzy również nauczyli się żegnać, ponieważ z nimi będziesz pewny przyjaźni.

Albert Ellis, psychoterapeuta poznawczy i pionier terapii racjonalno-emotywno-behawioralnej twierdził, że każdy ma moc, by zmienić się i dążyć do szczęścia. Ci, którzy cierpieli, płakali i odpuszczali, byli w stanie zrobić krok w kierunku najlepszej wersji siebie. Wiedzą, czego chcą, a jeszcze lepsze jest to, że chcą cię u swego boku. Ciebie, ze wszystkimi twoimi dziwactwami. Chcą mieć cię obok.

Kiedy nauczysz się żegnać, zaczniesz budować prawdziwe i wzbogacające relacje.

Twój krąg społeczny może zostać zmniejszony, ale za nic nie zmienisz żadnej z tych osób. W rzeczywistości mówią, że przyjaciele to rodzina, którą wybieramy. Dlatego powinieneś pożegnać się z tym, o którym nie możesz myśleć jak o bracie lub siostrze.

Smutna samotna kobieta

Nie odwlekaj

Strach przed samotnością może cię czasami powstrzymać przed pożegnaniem. Oznacza to, że bardziej prawdopodobne jest, że powiesz „do zobaczenia później”, niż wysnujesz ostateczne pożegnanie bez odwrotu. Jednak ta samotność jest konieczna, abyś mógł poznać, kogo potrzebujesz wokół siebie.

W rzeczywistości strach przed samotnością jest powodem, dla którego masz tendencję do utrzymywania relacji przez całe życie, które ani nie przyczyniają się do twojego rozwoju, ani cię nie uzupełniają. Niemniej jednak to najgorsza rzecz, która może się przytrafić. Żyć w otoczeniu ludzi, a mimo to czuć się samotnym.

Przy tak dużym hałasie wokół ciebie nie możesz właściwie słyszeć swoich uczuć. To jak słuchanie źle nastrojonego starego radia. Posłuchaj siebie. Trzymaj się z dala od hałasu. Twój czas jest cenny. Nie marnuj go na ludzi, którzy na to nie zasługują. Naucz się żegnać. Uwolnij się od tych łańcuchów i zrób miejsce na nowe początki.

To może Cię zainteresować ...
Dziękuję… ale żegnaj – dwa najtrudniejsze do wypowiedzenia słowa
Piękno umysłu
Przeczytaj na Piękno umysłu
Dziękuję… ale żegnaj – dwa najtrudniejsze do wypowiedzenia słowa

Dziękuję i żegnaj to dwa najtrudniejsze słowa do wypowiedzenia. Na wdzięczność mogą wpływać cztery możliwe postawy. Są tacy, którzy chcą podziękowa...



  • Garrido, Vicente (2008) Cómo sobrevivir a una ruptura. Ariel
  • Paris, Ginette (2005) Roto. El desamor como un fenómeno emocional y biológico. Taurus