Koralina i tajemnicze drzwi: jak pokochać niedoskonałość

Grudzień 13, 2018

Filmy animowane na ogół kojarzą nam się z dziećmi. Jednak w niektórych przypadkach filmy animowane urzekają nawet dorosłych widzów. Koralina i tajemnicze drzwi (2009) jest tego doskonałym przykładem.

Może film Koralina i tajemnicze drzwi nie jest przeznaczony wyłącznie dla dzieci, ale z pewnością jest skierowany do dzieci, które są wystarczająco dojrzałe, aby docenić jego magię.

Zarówno tajemnicza fabuła, jak i estetyka tego filmu sprawiają, że mamy do czynienia z bardzo złożoną historią, która jest niemal zbyt przerażająca. Film został nakręcony w technice stop motion, która przypomina nam o filmach Tima Burtona, takich jak „Miasteczko Halloween” and „Gnijąca panna młoda”.

Chociaż wielu ludzi wierzy, że film Koralina i tajemnicze drzwi był reżyserowany przez Tima Burtona, tak naprawdę nie miał z tym nic wspólnego.

Koralina i tajemnicze drzwi: arcydzieło animacji poklatkowej

Jego szczególna estetyka, bardzo przypominająca filmy Tima Burtona i styl gotycki, nie była przypadkowa. To nie zbieg okoliczności, że Koralina i tajemnicze drzwi przywodzi na myśl produkcje Burtona. Reżyser Koraliny, Henry Selick, pracował z Timem Burtonem przez długi czas. W rzeczywistości to on wyreżyserował „Miasteczko Halloween”, a nie Burton.

To prawda, że ​​pomysł na „Miasteczko Halloween” narodził się z wiersza napisanego przez Burtona. Jednak film został wyreżyserowany przez Selicka i wyprodukowany przez Burtona. Dlatego obaj reżyserzy wywarli ogromny wpływ na siebie nawzajem, co zaowocowało wyjątkowym i osobliwym stylem animacji poklatkowej.

Koralina i tajemnicze drzwi to wizualny prezent dla naszych dziecinnych fantazji. Historia przypomina „Czarnoksiężnika z krainy Oz” lub „Alicję w Krainie Czarów”. Cechą wspólną tych historii jest postać młodej dziewczyny przeżywającej niecodzienne przygody, podczas których musi stawić czoła swoim największym obawom, dopóki nie osiągnie wyższego poziomu dojrzałości i mądrości.

Inny świat

Koralina to dziewczyna, której rodzice, zbyt zajęci pracą, ledwo mają dla niej czas. Jej otoczenie jest bardzo nudne. Podobnie jak Alicja z Krainy Czarów, Koralina odkrywa tajemniczy świat, który staje się coraz ciemniejszy i mroczniejszy.

Właśnie przeprowadziła się z rodzicami do starego domu, który znajduje się daleko od miasta. Dziewczynka nie ma przyjaciół. Czuje się znudzona i samotna w swoim nowym, obcym domu. Żałuje, że nie może być w żadnym innym miejscu. Jej rodzice, pomimo pracy nad katalogiem ogrodniczym, mają bardzo zaniedbany ogród. Są zbyt zajęci i z trudem remontują stary dom, co sprawia, że ​​nie jest on przytulnym miejscem do życia dla małej dziewczynki.

Pan Bobinski, rosyjski akrobata, który trenuje myszy, jest jednym z sąsiadów. Koralina spotyka także z Panną Spink i Panną Forcible, dwiema dziwnymi aktorkami z obsesją na punkcie psów. Wreszcie poznaje też Wybiego, wnuka gospodyni, który jest w tym samym wieku co Koralina. Wybie postanawia dać Koralinie straszną lalkę, która wygląda dokładnie tak jak ona.

Poza tymi ekscentrycznymi postaciami, których Koralina bardzo nie lubi, czarny kot, o którego dba Wybie, okazuje się nie być tylko zwyczajnym kotem.

Doskonałość nie zawsze jest tym, czym się wydaje

Pewnej nocy myszy prowadzą Koralinę do czegoś niezwykłego: małe tajemnicze drzwi, za którymi zdaje się istnieć lepsza wersja jej życia.

Koralina otwiera drzwi

W tym „Innym Świecie” Koralina widzi dokładną kopię swojego domu. Jednak ten dom jest bardziej kolorowy i ma piękny ogród. Jej rodzice również poświęcają jej więcej uwagi. Od lepszego jedzenia po lepszych sąsiadów, za tymi małymi drzwiami wszystko wydaje się lepsze. W tej nowej rzeczywistości każdy ma alter ego, dokładną kopię siebie z guzikami zamiast oczu. Każdy ma alter ego oprócz Koraliny i kota.

Koralina nie wydaje się tym przejmować, ponieważ w końcu odnajduje doskonałe życie. Jedną z postaci, która przyciąga uwagę widza, jest Wybie lub „Inny Wybie”. „Inna matka” Koraliny ułatwiła nawiązanie bliskiej przyjaźni między Koraliną a Wybim, ponieważ chłopiec nie potrafił mówić. Ale ten Wybie jest najbardziej odsłoniętą postacią i wydaje się, że boi się „Innej Matki”.

W „innym świecie” kot jest wciąż taki sam. Nie ma guzików zamiast oczu. Jednak gdy kot chodzi do „Innego Świata”, może mówić i staje się dla Koraliny duchowym przewodnikiem, służąc nieocenioną pomocą, gdy ostrzega ją przed możliwym niebezpieczeństwem.

Koralina i tajemnicze drzwi - scena wspólnego obiadu

Wszystko wydaje się idealne w „Innym Świecie”, dopóki Koralina nie dowiaduje się, że żyją tam uwięzione dusze innych dzieci, które żyły dawno temu. Wśród nich znajduje siostrę babci Wybiego.

Film z czasem staje się coraz mroczniejszy, gdy odkrywamy złe intencje „Innej Matki” i że piękno „Innego Świata” jest niczym więcej jak pułapką służącą do łapania dzieci takich jak Koralina.

Czego uczy nas Koralina i tajemnicze drzwi?

Koralina i tajemnicze drzwi to film pełen metafor, które mają pokazać, że nie wszystko jest takie, jak się wydaje.

Lalka Koraliny to marionetka „Innej Matki”, narzędzia, którego używa do szpiegowania Koraliny i poznania wszystkich jej sekretów. Zastępując oczy guzikami, „Inna Matka” jest w stanie schwytać dusze wszystkich dzieci na wieczność.

Czarny kot pomaga dostrzec Koralinie, że ten „Inny świat” nie jest tak perfekcyjny, jak się wydaje.

Prawdziwe nazwisko Wybiego to Wyborne, co stanowi nawiązanie do „dlaczego się urodziłeś”. Mieszka z babcią i nie wiemy nic o jego rodzicach, więc jego dzieciństwo prawdopodobnie nie było łatwe. Te dwie postacie, którymi Koralina pogardzała na samym początku, stają się kluczem do ucieczki i pokonania „Innej Matki”.

Kobieta próbuje zjeść klucz

Koralina nienawidzi Wybiego i kota z powodu ich wyglądu, a także sąsiadów, którym uważa za nudnych i dziwnych. Żadna z tych postaci nie jest idealna, ale doskonałość „Innego Świata” jest niczym innym jak niebezpieczną pokusą.

Pokochać niedoskonałość

Kiedy Koralina odkrywa, że ​​jej prawdziwi rodzice są w niebezpieczeństwie i że „Inna Matka” wykorzystała ją, zaczyna rozumieć, co to znaczy akceptować ludzi takimi, jakimi są. Dostrzega też, że i ona sama, Koralina, też nie jest idealna.

Pokonuje swoje obawy i ratuje przyjaciół i rodzinę, pokazując „Innej Matce”, że miłość to coś więcej niż tylko pozory.

Koralina i tajemnicze drzwi jest lekcją dla wszystkich rodziców, którzy nie mają wystarczająco dużo czasu dla swoich dzieci. W świecie, w którym ciągle narzekamy na brak czasu, czasami zaniedbujemy to, co ważne i zapominamy o naszych podstawowych wartościach.

„Mówią, że nawet najbardziej dumnego ducha można pokonać miłością”.

-Koralina-

  • Gaiman, N. (2011). Coraline. Espaebook. https://doi.org/10.1017/CBO9781107415324.004
  • Higgins, S. (2012). 3D in Depth: Coraline, Hugo, and a Sustainable Aesthetic. Source: Film History Digital Cinema. https://doi.org/10.2979/filmhistory.24.2.196

     

     

  • Martínez González, E. (2011). The Three Ps in Coraline: Postfeminist, Psychoanalytic and Postmodernist approaches to the Animated Film. Con A de Animaci{ó}n.