Kompleks Brunhildy: ekstremalna idealizacja w związku

Kompleks Brunildy, ten, w którym po przekształceniu partnera w "superbohatera" zamienia się w "złoczyńcę". Chcesz wiedzieć więcej?
Kompleks Brunhildy: ekstremalna idealizacja w związku

Ostatnia aktualizacja: 25 sierpnia, 2022

Czym jest kompleks Brunhildy? Skąd pochodzi jego nazwa? Zanim zaczniemy zagłębiać się w to zjawisko, zdefiniujemy, czym jest samo pojęcie kompleksu. W psychologii kompleks odnosi się do zespołu nieświadomych uczuć, nabytych w wyniku doświadczeń przeżytych w dzieciństwie, które warunkują osobowość.

Słowo kompleks zostało po raz pierwszy zastosowane w psychologii przez Carla G. Junga i rozpowszechnione przez psychoanalizę Freuda.

Oprócz najbardziej znanych kompleksów istnieją inne, które noszą nazwy postaci historycznych, postaci z kreskówek, postaci mitologicznych czy bohaterów dzieł literackich lub biblijnych. Na przykład kompleks Piotrusia Pana, Münchhausen, Electry, Agrippiny, Edypa, Bovary, Kaina i inne.

Obraz Edypa przedstawiający kompleks Edypa

Kim była Brunhilda?

W mitologii nordyckiej Brunhilda była uważana za Walkirię. Walkirie to dziewicze półbogini uzbrojone w napierśniki, tarcze i hełmy. Były one obdarzone wyjątkową siłą.

Niektórzy autorzy uważają Walkirie za łącznik między Odynem (bogiem wojny) a osobami poległymi w bitwie. Innymi słowy, były mostem między światem żywych i umarłych.

Nazwa Walkiria oznacza „wybieracz poległych”. Mimo przerażającego i groźnego wyglądu wyróżniały się również ich fizyczne piękno i inteligencja. Uczestniczyły w bitwach i wykonywały rozkazy Odyna, dając zwycięstwo tym, których wybierał sobie bóg. Później prowadziły zmarłych do Walhalli.

Brunhilda sprzeciwiła się Odynowi, zabijając jednego z jego najlepszych wojowników bez jego zgody. Po tym akcie Odyn wygnał Brunhildę i pogrążył ją na zawsze w głębokim śnie, a wokół niej stworzył ścianę ognia. Została ostatecznie uratowana przez Sigurda, herosa.

„Kompleksy to treści psychiczne, które są poza kontrolą świadomego umysłu. Oddzieliły się od świadomości i prowadzą odrębną egzystencję w nieświadomości, będąc przez cały czas gotowymi przeszkodzić lub wzmocnić świadome intencje”.

-Carl G. Jung-

Historia Sigurda i Brunhildy

Jak wspomnieliśmy wcześniej, Sigurd, heros mitologii nordyckiej, uratował Brunhildę przed klątwą.

W islandzkiej wersji legendy Brunhilda i Sigurd zaręczyli się, ale Sigurd odszedł, by kontynuować swoje podróże. Po otrzymaniu magicznej mikstury, która sprawiła, że zapomniał o swojej miłości do Brunhildy, Sigurd poślubił Gudrun (Kriemhild). Brat Gudrun, Gunnar pragnął Brunhildy dla siebie i namówił Sigurda, aby pomógł mu ją zdobyć. Przebierając się za Gunnara, Sigurd udał się w pościg za Brunhildą. Ta następnie zdała sobie sprawę, że została oszukana i zaaranżowała morderstwo Sigurda.

W Pieśni o Nibelungach historia wyglądała nieco inaczej. Brunhilda oświadczyła (jak wszystkie Walkirie), że mężczyzna, którego w końcu poślubi, musi być w stanie prześcignąć ją w aktach siły i odwagi. Sigurd przebrał się za Gunnara, przeszedł pomyślnie jej test i wygrał Brunhildę. Kiedy ta odkryła oszustwo, zaplanowała śmierć Sigurda.

Smok pilnujący zamku

Kompleks Brunhildy

Kompleks Brunhildy to nieświadomy kompleks, który pojawia się w związku, gdy głęboko zauroczona kobieta idealizuje swojego partnera w tak ekstremalny sposób, że uważa go za „supermana” lub „superbohatera” – niezwykłą istotę z innej planety. W konsekwencji kobieta oddaje się całkowicie relacji, czasem w nieproporcjonalny sposób.

Po pewnym czasie ten „superbohater” staje się jednak draniem w oczach zakochanej kobiety. Zaczyna ona dostrzegać wady swojego partnera i uświadamia sobie, że nie był tak doskonały, jak myślała na początku związku.

To całkiem normalne na początku związku, ponieważ mamy wtedy radykalnie pozytywne nastawienie wobec naszych partnerów. Niemniej jednak kompleks Brunhildy jest nieco bardziej ekstremalny. Rzeczywiście, nadzieje i oczekiwania, jakie mają te kobiety, są wyjątkowo i bezpodstawnie wysokie.

W efekcie przeceniają partnera w zupełnie nierealistyczny sposób. Później, na dalszym etapie związku, całkowicie go dewaluują.

To może Cię zainteresować ...
Iluzoryczny efekt prawdy: jak powtarzane kłamstwo staje się prawdą
Piękno umysłu
Przeczytaj na Piękno umysłu
Iluzoryczny efekt prawdy: jak powtarzane kłamstwo staje się prawdą

Iluzoryczny efekt prawdy jest mechanizmem, dzięki któremu powtarzanie jakiegoś zdania stopniowo prowadzi wielu ludzi do uznania go za prawdziwe.



  • Espinosa, M. F. (2001). Brunilda y Krimilda: dos muestras de un mismo prototipo mítico en el Nibelungenlied. Revista de filología alemana2001(9), 35-52.