Kobiety z Piasku: kobietobójstwo w Ciudad Juarez

Maj 4, 2019

Humberto Robles, meksykański dramaturg, napisał sztukę Kobiety z Piasku (Mujeres de arena). To świadectwo kobiet, które mówią o horrorze kobiet w Ciudad Juarez. Sztuka Kobiety z Piasku wypowiada się przeciwko tym morderstwom i umieszcza je w centrum uwagi. Sztuka jest głębokim, ludzkim przedstawieniem tragedii zabójstw i wspiera ruch rodzin zamordowanych kobiet.

„Kobiety z Piasku” – prawa człowieka w teatrze

Humberto Robles to meksykański pisarz, scenarzysta i obrońca praw człowieka. W 2007 r. hiszpańskie media dokonały przeglądu Roblesa i jego pracy. Napisali: „Dziś Robles jest prawdopodobnie jednym z najbardziej reprezentowanych dramaturgów meksykańskich w teatrze społeczności latynoamerykańskiej”. Powiedzieli również: „Jest jednym z najbardziej obiecujących autorów współczesnego teatru w Meksyku, publikując ważne teksty o trudnych warunkach życia meksykańskich kobiet”.

W swojej sztuce Kobiety z Piasku mówi o morderstwie i zniknięciu meksykańskich obywateli głosem czterech kobiet. Bohaterami są matka, kuzynka, siostra i zamordowana młoda kobieta. Opowiadają historię Natalii, Mikieli, Lilii Alejandry i Erendiry. Wszystkie trzy były ofiarami kobietobójstwa w Ciudad Juarez. W ich świadectwach przeplatają się poezja a także statystyki, które ujawniają brak zainteresowania rządu likwidacją tych zbrodni.

Dodatkowo, całkowita liczba zaginięć i morderstw jest bolesna. Klimat przemocy rośnie. Do tej pory władze nie podjęły żadnych konkretnych działań w celu wyjaśnienia danych dotyczących kobietobójstwa.

Termin kobietobójstwo odnosi się do przestępstw z nienawiści i morderstw wobec kobiet, które są motywowane ich płcią. Termin ten odnosi się do poważnych przestępstw, które mają miejsce w kontekście dyskryminacji i przemocy ze względu na płeć. Ta brutalna zbrodnia jest skierowana przeciwko kobietom i dziewczętom, które podlegają okrutnej dehumanizacji.

Wydaje się, że łatwo jest zlikwidować żywą osobę. Pytanie brzmi, jak sprawić, by zmarli zniknęli. Możesz pochować ciało, ale nie ducha. Zabić! I wtedy? Po co zamykać drzwi przed żywymi w ciągu dnia, jeśli umarli przyjdą każdej nocy, aby usiąść na skraju łóżka?

-Barret-

ciudad juarez - kobiety z piasku

Kobiety z piasku: Ofiary kobietobójstwa w Ciudad Juarez

Większość ofiar ma wspólne cechy. Są w podobnym wieku (między 15 a 25 rokiem życia) i zazwyczaj są biedne. Od najmłodszych lat kobiety te musiały się same utrzymywać. Bardzo często jedynym sposobem zarabiania na życie jest praca w fabrykach lub maquiladorach.

Przemysł maquiladora wytwarza produkty na eksport. Większość zamówień pochodzi ze Stanów Zjednoczonych. Firmy są spółkami zależnymi amerykańskich firm, które zakładają fabryki w Meksyku ze względu na niskie koszty pracy.

Te młode kobiety pracują na 12-godzinnych zmianach za minimalną płacę. Warunki pracy są często fatalne. Nie mają praw ani odpowiednich warunków pracy. Obrót jest wysoki. W związku z tym zniknięcie jednej z tych kobiet nie przyciąga zbyt wiele uwagi. Jednak przerażające jest to, że prawie każdy pracownik maquiladora wie o kobiecie, która zniknęła.

Różowe krzyże: symbol kobiet, które zniknęły

Aktywiści wypowiadali się przeciwko pierwszemu zniknięciu ponad dwadzieścia lat temu. Pierwszą udokumentowaną ofiarą kobietobójstwa była Alma Chavira Farel, która miała trzynaście lat. Jej ciało znaleziono 23 stycznia 1993 roku. Jej napastnicy zgwałcili ją a potem udusili. Horror kobietobójstwa rozpoczął się od Almy.

W każdym miejscu zarejestrowanego zaginięcia rodziny ofiar malują, umieszczają lub zakopują różowy krzyż z czarnym tłem. Te krzyże są symbolami kobietobójstwa. Władze często jednak ukrywają je lub zabierają. Dodatkowo próbują tłumić ludzi, którzy przemawiają i ukrywają tą straszną tragedię.

Ludzie, którzy protestują przeciwko zabójstwom również noszą różowe krzyże. Członkowie rodziny, przyjaciele i sympatycy maszerują, aby uświadomić morderstwa kobiet w Ciudad Juarez. Chodzą po ulicach niosąc wiadomości takie jak „Naród kobietobójstwa” lub „Ani jedna [kobieta] więcej”. Umieszczają krzyże na każdej ławce, ścianie lub pustej przestrzeni.

Liczba różowych krzyży rośnie z każdym rokiem z powodu oburzenia ludności. Różowa fala rozdziera ulice Ciudad Juarez, domagając się sprawiedliwości.

różowe krzyże - kobiety z piasku

Rząd niechętny do powstrzymania tragedii

Podsumowując, bezkarność szerzy się w rządzie Ciudad Juarez, zwłaszcza jeśli chodzi o kobiety. Złe zarządzanie, korupcja i zaniedbania władz meksykańskich doprowadziły Międzyamerykański Trybunał Praw Człowieka do historycznego potępienia rządu. W 2009 r. sąd po raz pierwszy potępił Meksyk za jego kobietobójstwo. Niestety, niewiele to zmieniło. Meksykański rząd nadal nie robi nic w sprawie morderstw. Kobiety i dziewczyny są mordowane lub znikają każdego dnia.

Ponadto, dla rodzin ofiar kobietobójstwa rozpoznanie zbrodni jest pierwszym krokiem do powstrzymania agonii, której doświadczają kobiety. Ich głos jest ich główną bronią.

O zachodzie słońca wszystko jest oświetlone aurą nostalgii, nawet gilotyna.

-Milan Kundera-