Uparci ludzie - charakterystyka zachowania

Trudno się z nimi uporać, ponieważ uparci lodzie mają tendencję do zamykania opinii i punktów widzenia innych. To blokuje komunikację.
Uparci ludzie - charakterystyka zachowania

Ostatnia aktualizacja: 11 sierpnia, 2022

Radzenie sobie z upartymi ludźmi może być prawdziwym wyzwaniem. W rzeczywistości ta cecha powoduje, że osoba całkowicie ślepo podąża za własnymi ideami lub przekonaniami. Uniemożliwia im dostrzeżenie słuszności innych punktów widzenia, a w skrajnych przypadkach odmowę oceny dowodów, które podważają to, co myślą. Nie wszyscy uparci ludzie są tacy sami. Niektórzy są uparci do granic możliwości. Inni nie zamykają się całkowicie na argumenty innych, choć nadal są bardzo wymagający i sztywni.

W każdym razie ta cecha utrudnia relacje z innymi, zarówno na poziomie osobistym, jak i zawodowym. Za upartymi ludźmi często kryje się duża doza osobistej niepewności. Kiedy spotykają kogoś, kto myśli inaczej niż oni, mogą poczuć, że ich tożsamość jest zagrożona i zareagować zamknięciem się na inne perspektywy. W tym artykule przyjrzymy się, co charakteryzuje uparte osoby i jak powinniśmy sobie z nimi radzić.

„Uparty człowiek nie trzyma się opinii, to one dominują jego”.

-Aleksander Papież-

1. Uparci ludzie są dumni lub narcystyczni

Uparty ludzie są nie tylko uparci, ponieważ są bardzo przywiązani do własnych przekonań, ale także dlatego, że trudno im przyznać, że się mylą, lub denerwuje ich konieczność zgadzania się z inną osobą. To jest powód, dla którego często nawet nie zwracają uwagi na to, co się do nich mówi i odmawiają słuchania.

Dla tego typu osób bardzo ważne jest, aby pokazać się jako osoby pewne siebie, kompetentne i zdolne. Wierzą, że popełnienie błędu osłabia ich wizerunek w oczach innych. Wiąże się to z dumą i niejednokrotnie z narcyzmem. Ten ostatni kryje w sobie słabą jaźń.

Najlepszym sposobem radzenia sobie z upartymi ludźmi jest znalezienie sposobu na zaoferowanie im godnego wyjścia. Im bardziej są atakowani, tym bardziej stają się uparci. Z drugiej strony, jeśli doceniasz to, co mówią i podkreślasz sensowne uwagi, które podali, a jednocześnie przedstawiasz inną perspektywę jako uzupełnienie swoich pomysłów, mogą oni zareagować pozytywnie.

Przyjaciółki się kłócą. Uparci ludzie
Ludzie uparci są zwykle niezwykle dumni, więc zazwyczaj nie przyznają się do swoich błędów.

2. Przywiązują większą wagę do idealnych modeli niż do rzeczywistości

Uparty ludzie często porównują rzeczywistość z idealnymi modelami. Oczywiście niedoskonała rzeczywistość zawsze przegrywa z tymi nieistniejącymi schematami. Jednak nalegają na kwestionowanie tej rzeczywistości za niezgodność z idealnym modelem, a to służy jako wymówka, by trzymać się broni.

Ta cecha prowadzi ich do wielu bizantyńskich dyskusji, które nigdy się nie kończą. W taki czy inny sposób zawsze będą mieli rację, ponieważ rzeczywistość nigdy nie osiągnie idealnego modelu. Na przykład, jeśli dyskusja toczy się wokół środka służącego złagodzeniu głodu na świecie, powiedzą, że nie wystarczy po prostu zlikwidować ten problem. Tak samo jest ze wszystkimi tematami.

W takich dyskusjach lub w sytuacjach, które sugerują taką logikę, najlepszą opcją jest próba wprowadzenia wątpliwości za pomocą pytań. Zapytaj ich, jaki byłby właściwy sposób osiągnięcia tej idealnej sytuacji. Zasugeruj, że z pewnością jest to postęp, że coś się z tym robi, nawet jeśli nie jest to „idealne”. Mogą nie przyznać, że masz rację, ale mogą łagodzić swój upór.

Dorosła córka kłóci się z matką
Uparty ludzie chcą mieć zawsze rację, co uniemożliwia rozmowę z innymi punktami widzenia.

3. Budują uprzedzenia, często pozornie uzasadnione

Inną cechą upartych ludzi jest ich niechęć do kwestionowania własnych przekonań, nawet jeśli istnieją naprawdę mocne argumenty lub dowody przeciwko nim. Zwykle odmawiają konsultowania się ze źródłami, które im przeczą i nie zwracają na nie uwagi.

Można powiedzieć, że ludzie uparci czynią z uprzedzeń nawykowy sposób myślenia. W efekcie uzyskują wynik jeszcze przed przeprowadzeniem procesu. Innymi słowy, mają odpowiedź, zanim dokonają refleksji. Zwykle wyposażają te uprzedzenia w dużą liczbę rzekomych powodów, które je wspierają, nawet jeśli są słabe.

Biorąc pod uwagę takie nastawienie, najwłaściwszą rzeczą jest odpowiadanie upartym ludziom z szacunkiem i empatią. Nie jest mądrze wdawać się w osobiste ataki lub zaprzeczać ich przekonaniom. Zamiast tego spokojnie przedstaw inny punkt widzenia i wyjaśnij, że nie jest konieczne, aby go przyjmowali, ale jego poznanie może być dla nich przydatne.

Nie należy jednak zapominać, że uparci ludzie mają również naprawdę pozytywną stronę. Rzeczywiście, ich upór czyni ich wytrwalszymi niż przeciętny człowiek. Z tego powodu są lepiej przygotowani na wielkie wyzwania. W rzeczywistości są bogatymi i złożonymi istotami ludzkimi, które dzięki swojemu uporowi są w stanie osiągnąć wiele celów.

 



  • Grunberger, B. (1979). El narcisismo. In El narcisismo (pp. 283-283).
  • Novell, J. P. (2003). Obstinación, reputación y efecto rebaño. Revista de Economía Aplicada, 11(32), 97-114.