Nie mogę znieść, gdy moje dziecko wpada w złość

Rodzic, który myśli „Nie znoszę, kiedy moje dziecko wpada w złość”, odzwierciedla poczucie niezdolności do bycia zewnętrznym wsparciem emocjonalnym, którego potrzebuje ich dziecko. W dzisiejszym artykule omówimy kilka kluczy do stawienia czoła przerażającym napadom złości.
Nie mogę znieść, gdy moje dziecko wpada w złość

Ostatnia aktualizacja: 17 sierpnia, 2022

„Nie znoszę, kiedy moje dziecko wpada w złość” to powszechne stwierdzenie, które rodzice wypowiadają na konsultacjach terapii rodzinnej. Jednak bardzo ważne jest, aby działali oni jako zewnętrzne regulatory emocji i zachowali spokój, dopóki ich dzieci nie będą w stanie osiągnąć tego autonomicznego kamienia milowego.

Poniższy artykuł pokaże Wam kilka kluczy, które ułatwią proces nauki regulowania gniewu. Ponadto pomoże Ci zrozumieć, jak mózg Twojego dziecka działa w tych wczesnych etapach i jaką rolę pełni rodzic w jego dojrzałości emocjonalnej.

„To nie to, co nam się przydarza, ale nasza reakcja na to, co się z nami dzieje, nas boli”.

-Stephen Covey-

Dziecko w napadzie złości.

Dzieci i napady złości

Jedną z sytuacji, których rodzice obawiają się najbardziej, są publiczne napady złości. Innymi słowy, dziecko kopiące i krzyczące na środku sklepu spożywczego lub na środku ulicy. Tego typu sytuacje często budzą u rodziców poczucie winy, wstydu, złości, a przede wszystkim bezradności. Jest tak, ponieważ często zastanawiają się, czy robią coś nie tak.

Dlaczego maluchom zdarzają się napady złości? Cóż, są one wyrazem frustracji i dyskomfortu u dzieci, które są jeszcze w przedwerbalnej fazie rozwoju. Ich dojrzałość emocjonalna nie pozwala im komunikować się w inny sposób. Dobrą wiadomością jest to, że ta sytuacja generalnie poprawia się po czterech latach. Innymi słowy, jest to normalny etap rozwoju dziecka i nie ma w tym nic wstydliwego.

Jest to w zasadzie punkt wyjścia do rozpoczęcia procesu autonomicznej regulacji gniewu. Tak więc to, w jaki sposób rodzice reagują na zachowanie dzieci i radzą sobie z własnym gniewem lub frustracją, jest głównym kluczem, który pokieruje nauką ich dziecka. Musisz więc przeanalizować, co robisz, gdy Twoje dziecko się złości.

Dlaczego niektórzy rodzice nie mogą znieść, gdy ich dziecko wpada w złość

Napady złości mogą być bardzo nieprzyjemne, ponieważ są dość intensywne i często występują w bardzo nieodpowiednich miejscach. Podczas takiej sytuacji rodzice mogą czuć się bezradni i przytłoczeni. Wynika to częściowo z zaraźliwego efektu, jaki wywołują ludzkie emocje w wyniku działania neuronów lustrzanych.

Ponadto dzieci żyją we własnym małym wszechświecie i mają własne zmartwienia i irracjonalne myśli. Dorosłym umysłom często trudno jest zrozumieć, dlaczego reakcja dziecka może być tak intensywna, kiedy nie zaspokaja ono natychmiast swoich pragnień. Logicznie rzecz biorąc, ich problemy będą wydawać się śmieszne, jeśli porównasz je ze swoimi, z perspektywy osoby dorosłej.

Musisz też się zastanawiać, dlaczego irytujesz się, gdy Twoje dziecko wpada w złość. Jaki jest Twój związek z jego gniewem? Innymi słowy, jak radzisz sobie z tą emocją i intensywnością, z jaką ją odczuwasz? Może mieć na to wpływ nawet to, jak reagowali Twoi rodzice, kiedy Ty wpadałeś w złość.

Co zrobić, gdy Twoje dziecko wpada w złość?

Tego, jak regulować swoje emocje, uczysz się głównie w dzieciństwie i młodości. Obszar przedczołowy mózgu, jeden z głównych czynników interweniujących w tej regulacji emocjonalnej, nie jest wtedy jeszcze w pełni rozwinięty.

W ten sposób rodzice pełnią rolę zewnętrznego wsparcia dla tych emocji, dopóki mózgi ich dzieci nie są w pełni rozwinięte i nie nauczą się radzić sobie z gniewem. Rodzice to główne wzory do naśladowania u dzieci i działają jako odniesienie do kontroli złości, której na razie nie są w stanie kontrolować. Z tego powodu możesz sobie wyobrazić, że ten zewnętrzny punkt kontrolny musi odzwierciedlać odpowiednią regulację, aby dziecko było w stanie robić to później z powodzeniem samodzielnie.

Radzenie sobie z napadami złości

  • Bądź lustrem dla dzieci. To z pewnością najważniejszy i najskuteczniejszy sposób nauczania. Każda osoba jest odbiciem swoich głównych postaci przywiązania. Dlatego sposób, w jaki radzisz sobie z frustracją lub gniewem, będzie miał bezpośredni wpływ na sposób, w jaki robi to Twoje dziecko. Kiedy podniesiesz głos, gdy dziecko się zdenerwuje, będzie ono modelować swoje zachowanie w podobny sposób. Dlatego, aby wykorzystać tę zasadę na swoją korzyść, werbalizuj, w jaki sposób zarządzasz tymi emocjami.
  • Ich powody mają znaczenie. Często rodzice reagują z irytacją, gdy ich dzieci wpadają w złość, ponieważ ich zabawka się zepsuła lub gdy nie mogą dalej oglądać ulubionego programu telewizyjnego. Wielu dorosłych po prostu nie może zrozumieć, dlaczego świat dziecka rozpada się z powodu czegoś tak trywialnego. W związku z tym muszą połączyć się ze swoim wewnętrznym dzieckiem. Z pewnością podobny scenariusz miałby znaczenie dla Ciebie w wieku czterech lub pięciu lat. Dlatego staraj się myśleć jak dziecko, którym byłeś.
  • Poinformuj dziecko, które wyrazy gniewu są odpowiednie, a które nie. Niektórzy rodzice nie pozwalają swoim dzieciom okazywać gniewu. Upominają ich nawet za to, że dąsają się lub wychodzą z pokoju. Krzyczenie i bicie nie są odpowiednim wyrazem gniewu, ponieważ ranią innych. Jednak dąsanie się, płacz lub brak chęci do rozmowy są odpowiednie. Czy sam też tego nie robisz, kiedy jesteś zły? Jak widać, chodzi o to, aby dać maluchom znać, jakie są odpowiednie formy wyrażenia gniewu i dać im przestrzeń. Pamiętaj, że w życiu jest miejsce na wszystkie emocje i chodzi głównie o ograniczenie niektórych form ekspresji.
Kobieta próbująca uspokoić dziecko.

Przytul dziecko, gdy jest złe

Dzieciństwo to czas, w którym ludzie uczą się regulować emocje, takie jak gniew. Są pewne krytyczne okresy, w których dzieci są bardziej drażliwe. Wynika to częściowo z niedojrzałości ich mózgu. Rodzice muszą zachować spokój i działać jako zewnętrzni regulatorzy, ponieważ małe dzieci nie potrafią jeszcze skutecznie zarządzać swoimi emocjami.

Nie mogę znieść, kiedy moje dziecko wpada w złość” jest powszechną rzeczą, którą mówią rodzice w obliczu tych stresujących wydarzeń. Ponadto fakt, że rodzicom trudno jest zrozumieć, że dzieci złoszczą się z powodu „dziecięcych rzeczy”, jest dla nich szczególnie irytujące podczas takich epizodów.

Rodzice muszą traktować te chwile jako okazję do nauczenia swoich dzieci czegoś nowego. Muszą być modelami radzenia sobie z gniewem poprzez walidację emocji dziecka. Ponadto ważne jest, aby pozwolić dziecku na wyrażanie złości. Pamiętaj, że ważne jest, aby maluch przejął kontrolę nad sposobem, w jaki wyraża swoją złość i że nie powinien jej tłumić.

To może Cię zainteresować ...
Peter Gøtzsche i jego krytyka przemysłu farmaceutycznego
Piękno umysłu
Przeczytaj na Piękno umysłu
Peter Gøtzsche i jego krytyka przemysłu farmaceutycznego

Peter Gøtzsche przeprowadził gruntowne śledztwo, które doprowadziło go do potępienia nieetycznych i ryzykownych praktyk w produkcji leków.



  • Pearce, J (1995). Berrinches, enfados y pataletas. Soluciones comprobadas para ayudar a tu hijo a enfrentarse a emociones fuerte. Barcelona: Paidos.