Legenda o Odyseuszu, zaradnym bohaterze

04 lipca, 2020

Legenda o Odyseuszu to jeden z najbardziej interesujących greckich mitów o wspaniałym przesłaniu. Ten bohater jest znany ze swego bystrego umysłu, sprytu i miłości do swojej ojczyzny. Uosabia pragnienie wygnańców, którzy chcą wrócić do domu.

Legenda o Odyseuszu opowiada o najbardziej ludzkim ze wszystkich greckich herosów. To słynące ze swego sprytu główny bohater słynnego eposu Homera, “Odysei”. Czytając ją śledzimy jego niezliczone przygody i przyglądamy się, jak jest podziwiany ze swoją zmyślność.

Urodził się po tym, gdy jego matkę złapał na drodze deszcz. Imię “Odyseusz” oznacza “Zeus spadł w deszczu na drogę”.

Urodził się w Itace i został tam królem. Niektórzy twierdzili, że był uczniem centaura Chirona. Już od najmłodszych lat brał udział w wielu przygodach. Jednak legenda o Odyseuszu zyskuje największe znaczenie w przededniu wybuchu wojny trojańskiej, w której był jednym z protagonistów. Kiedy wojna się rozpoczęła, był już żonaty z Penelopą i miał syna Telemacha.

Udawał, że zwariował, aby nie wysłano go na wojnę. Jednak odkryto jego podstęp i zmuszono do wzięcia udziału w walkach. Legenda o Odyseuszu mówi, że na początku towarzyszył podżegaczowi Menelaosowi, który do niej doprowadził, mając nadzieję na pokojowe zażegnanie konfliktu.

Koń trojański

Jednak ponieważ nie udało się tego osiągnąć, aktywnie uczestniczył w przygotowaniach do bitwy.

Odyseusz miał wiele przygód w trakcie wojny i zawsze był ceniony za umiejętność odnalezienia się w każdej sytuacji. To on wymyślił podstęp ze słynnym koniem trojańskim, który pozwolił armii osiągnąć zwycięstwo. Jednak legenda o Odyseuszu staje się jeszcze bardziej ciekawa podczas jego powrotu do Itaki, jego ojczyzny, gdy pokonano już Troję.

“Żaden mężczyzna i żadna kobieta na świecie, tchórzliwi czy odważni, nie są w stanie uniknąć swego przeznaczenia.”

-Homer-

Powrót do Itaki i legenda o Odyseuszu

Jeden z punktów kulminacyjnych legendy o Odyseuszu to liczne trudności, jakie stają na jego drodze, gdy stara się wrócić do swojej ojczyzny. Spędził dziesięć lat na wojnie, a kolejne dziesięć zajął mu powrót do Itaki.

Wiele osób postrzega Odyseusza jako wzór wygnańca, ponieważ jego historia doskonale przedstawia doświadczenia związane z odcięciem od miejsca narodzin i najbliższych w połączeniu z trudnościami z powrotem.

Niedługo po rozpoczęciu podróży powrotnej, Odyseusz miał starcie na wyspie Kikonów, z którego nie wyszedł w zbyt dobrym stanie. Wiatr zaczął mocno dąć i odwrócił jego statki z kursu na Itakę. Z tego powodu znalazł się na wyspie zjadaczy lotosu, nazwanej w ten sposób ponieważ dieta jej mieszkańców składała się głównie z kwiatów lotosu.

Ten rodzaj pożywienia sprawiał, że zapominali o swojej przeszłości, aby zawsze mogli wieść szczęśliwe i spokojne życie. Ludzie Odyseusza zjedli te kwiaty i zapomnieli o wszystkim. Z tego powodu musiał zabrać ich siła na statek, póki kwiaty nie przestały działać.

Następnie dotarli na wyspę cyklopów, jednookich stworzeń. Tam musieli stawić czoła gigantowi, który był synem Posejdona. Pokonali go, oślepiając go i oszukując, a potwór zaczął domagać się zemsty.

Nowe przygody Odyseusza

Legenda o Odyseuszu głosi, że kontynuował podróż razem ze swoimi ludźmi. W końcu dobili do wyspy króla wiatrów, Eola. Ten władca uwięził wszystkie wiatry w bukłaku na wino i podarował je bohaterowi, aby mógł wrócić do Itaki. Byli już blisko ojczyzny, gdy marynarze otworzyli bukłak, myśląc, że zawiera skarb. Wtedy zerwał się ogromny sztorm, który odepchnął ich od celu.

Później większość załogi Odyseusza zginęła na wyspie gigantycznych kanibali. Następnie odnaleźli wyspę Ajai, na której rozpaczali nad swoim pechem. Zamieszkiwała ją piękna czarodziejka Kirke, która zamieniła część załogi w świnie.

Syrena

Odyseusz dał radę ich uratować z pomocą Hermesa, zyskując tym samym szacunek czarownicy, która dała im dach nad głową na rok, po czym nakazała po raz kolejny wyruszyć w podróż.

Zgodnie z radą Circe, Odyseusz i jego ludzie obronili się przed syrenami, zdradzieckimi skałami i potworami Scyllą i Charybdą. Jego załoga została ukarana za zjedzenie bydła Heliosa, a Odyseusz został kompletnie sam, bez łodzi. Dotarł na wyspę, którą zamieszkiwała przepiękna Kalipso.

Powrót do Itaki

Kalipso zadbała o Odyseusza. Pocieszała go i troszczyła się o niego, póki nie wyzdrowiał. Wyspa bogini była prawdziwym rajem. Mimo tego heros marzył jedynie o tym, aby wrócić do domu i ponownie spotkać się ze swoją żoną oraz synem. Jednak z zemsty Posejdona za to, co zrobił jego synowi, musiał spędzić na wyspie osiem lat.

Bogini Atena, która ceniła Odyseusza, zwróciła się do innych bogów, aby sprawili, że Kalipso go uwolni. Heros płakał każdego popołudnia, pragnąc powrócić do domu. I chociaż Kalipso nie chciała go wypuścić, bogowie zagrozili, że ją ukażą.

Nie miała więc wyjścia i pozwoliła mu odejść. Jednak Posejdon dalej nękał herosa huraganami i sztormami. Na szczęście Atena pomogła mu jeszcze raz, dzięki czemu dotarł na wyspę Feaków.

Król Feaków, dzięki wstawiennictwie księżniczki, wyprawił go w końcu w podróż do domu. Dał mu statek i załogę, aby mógł dotrzeć do Itaki. W końcu, z pomocą swojego syna Telemacha, bohater spotkał się ze swoją ukochaną Penelopą, która czekała na niego 20 lat i nigdy nie przestała go kochać.

Castillo Didier, M. (2003). El mito de Odiseo. Atenea (Concepción), (487), 11-23.