Hikikomori: poznaj bliżej ten ciekawy zespół wycofania społecznego

Październik 9, 2019

W ciągu ostatnich kilku lat nastąpił alarmujący wzrost rozpowszechnienia hikikomori, czyli zespołu wycofania społecznego. Zjawisko to charakteryzuje się dobrowolną odosobnieniem i samotnością. Ludzie dotknięci tym stanem postrzegają swój świat zewnętrzny jako wrogi, gwałtowny i agresywny. Z tego powodu tacy ludzie szukają ekstremalnej izolacji.

Zespół ten był pierwotnie znany pod nazwą hikikomori, co oznacza „bycie zamkniętym ” w języku japońskim. Został on stworzony przez japońskiego psychiatrę Tamaki Saito w 2000 roku.

Lekarz ten określił hikikomori jako nową chorobę społeczną opartą na celowemu samowykluczeniu przez okres przynajmniej 6 miesięcy.  W większości przypadków zespół wycofania społecznego dotyka młodych dorosłych, którzy nie mają żadnego rodzaju interakcji społecznych, działań edukacyjnych ani zobowiązań do pracy.

Wycofanie społeczne, czyli hikkomori

Ludzie cierpiący na syndrom wycofania społecznego zwykle unikają jakiegokolwiek kontaktu ze światem zewnętrznym. Ich obawa przed opuszczeniem strefy komfortu jest ekstremalna. Aby to zrobić, dotknięta chorobą osoba całkowicie się izoluje. Długo zamykają się w swoich pokojach. Ich głównym powodem bycia w zamknięciu jest to, że chcą być sami.

Ci ludzie powoli odcinają wszystkie kanały komunikacyjne, aż bezpiecznie zamkną się w swoich małych przestrzeniach. Początkowo zamykali się w swoich pokojach przez kilka dni. Potem robią to przez wiele tygodni, a może nawet skończyć się to latami. Spędzają dni śpiąc, oglądając telewizję lub pogrążeni w wirtualnych światach gier wideo.

W większości przypadków ich krąg przyjaciół jest bardzo mały lub nie istnieje. Młodzi ludzie z zespołem izolacji społecznej mają kontakt ze światem zewnętrznym za pomocą urządzeń elektronicznych. Osoby dotknięte poważnymi problemami nie angażują się nawet w interakcję online.

Zmiany rytmu dobowego przez hikikomori

Zespół wycofania społecznego powoduje tymczasowe oscylacje głównych zmiennych biologicznych osoby dotkniętej chorobą. Na przykład, ci młodzi ludzie mogą spać w ciągu dnia i grać w gry wideo w nocy. Jeśli chodzi o posiłki, ludzie z tym syndromem jedzą w dziwnych godzinach. Jedzą bez ograniczeń i nie dbają o wartość odżywczą żywności. Często inni mogą im dostarczać fast foody lub żyją z gotowych posiłków.

Tym samym nie dbają o higienę. Zazwyczaj wokół nich jest dużo śmieci. Dzieje się tak z powodu odmowy wyjścia na ulicę, a nawet opuszczenia pokoju, w celu wyrzucenia śmieci ze spożywanych przez nich fast foodów.

Rola rodziców

Shinguru to japoński termin, który z grubsza oznacza „pojedynczy pasożyt” w języku polskim. Odnosi się do dorosłych, którzy mieszkają z rodzicami i żyją pod ich opieką i utrzymaniem. Starają się cieszyć komfortowym życiem, którego nie mogliby zdobyć samemu.

Nastolatki z tym syndromem nie mają zbyt wielu związków z innymi członkami swojej rodziny. Czasami ci młodzi ludzie mogą przestraszyć rodziców gdy zachowują się agresywnie. Inni wydają się być pochłonięci smutkiem, który z czasem zmienia się w lęk i depresję. W pewnych sytuacjach ten samotny styl życia i głębokie niezadowolenie sprawiają, że popełniają samobójstwo.

Podtypy zespołu wycofania społecznego

Wszystkie podtypy zespołu wycofania społecznego charakteryzują się dobrowolnym zamknięciem. Ale wszyscy ludzie z hikikomori nie zamykają się w taki sam sposób lub w takim samym stopniu. Eksperci zidentyfikowali cztery typy hikikomori:

Osoba odizolowana  od innych

  • Pre-hikikomori. Ci ludzie wychodzą na studia lub kursy uniwersyteckie. Jednak starają się unikać wszelkich innych interakcji społecznych w jak największym stopniu.
  • Społeczne hikikomori. Odmawiają pracy lub nauki, ale mają pewne stosunki społeczne. Są to głównie relacje online.
  • Tachisukumi-gata. Ten typ osoby pokazuje wyraźną fobię społeczną. Kiedy stają twarzą w twarz ze światem zewnętrznym, ich strach ich paraliżuje.
  • Netogehaijin. Dosłownie oznacza „komputerowy zombie”. Ci młodzi ludzie są całkowicie odizolowani i spędzają cały swój czas na komputerze lub w innych wirtualnych społecznościach.

Niektóre hipotezy, które mogą wyjaśniać zjawisko hikikomori

Obecnie nie znamy przyczyn, które mogłyby wyjaśnić tę zmianę psychologiczną. Niektórzy teoretycy uważają, że sama technologia sprawia, że ​​ludzie tracą kontakt z rzeczywistością. Inni uważają, że jest to wynik nadmiernej presji rodziny, która prowadzi ich do wycofania się.

W takim przypadku oczekiwania rodziców dotyczące ich przyszłości sprawiają, że najpierw przerywają jakąkolwiek komunikację z nimi. Stopniowo robią to samo z innymi ludźmi. Niektórzy teoretycy wspominają również o czynnikach społeczno-ekonomicznych lub po prostu ekonomicznych.

Zespół ten został opisany po raz pierwszy w Japonii. W związku z tym na początku uważano, że jest on powiązany wyłącznie z indywidualistycznym i konkurencyjnym społeczeństwem japońskim. W tym kraju cierpią na to miliony ludzi. Jednak w ostatnich latach przypadki tego zespołu lub podobnych problemów nasiliły się w krajach takich jak Hiszpania, Włochy, USA, Oman i Indie.