Filmy o rodzinie

Kino oferuje wiele filmów przedstawiających życie rodzinne. W tym artykule przedstawiamy pięć z nich.
Filmy o rodzinie
Cristina Roda Rivera

Napisane i zweryfikowane przez psycholog Cristina Roda Rivera.

Ostatnia aktualizacja: 10 listopada, 2022

Mówią, że nie możesz wybrać sobie rodziny. Jest to jeden z najważniejszych czynników mających wpływ na Twoje życie. Bez względu na powód, Twoja rodzina często namawia Cię lub odradza Ci wiele Twoich decyzji. Dziś omówimy najbardziej znane filmy o rodzinie, które pokazują te mimo wszystko zawiłe relacje.

Czym jest rodzina? Zwykle jest to grupa ludzi, którzy są ze sobą spokrewnieni. Zdarzają się również członkowie rodziny, którzy zostali adoptowani.

Modele rodziny różnią się w zależności od różnych zmiennych, takich jak społeczeństwo, kultura czy religia. W konsekwencji regulacja obowiązków i praw rodzin zależy również od tych czynników.

Wszechświat rodzinny jest ogromny, złożony i ma wiele niuansów. Istnieje prawie tyle różnych rodzajów rodzin, ile jest ludzi na świecie. To coś, co często ignorujemy. Na szczęście kino i filmy o rodzinie pozwalają nam na refleksję na ten temat.

Filmy o rodzinie

1. Familia — Fernando León de Aranoa

Familia była pierwszym filmem wyreżyserowanym przez Fernando León de Aranoa, filmowca, który wcześniej pracował w świecie telewizji. Obraz ten bierze swój początek z filmu z 2012 roku w reżyserii Paolo Genovese, Una famiglia perfetta.

Tematem przewodnim jest rodzina, która przeżywa kryzys. Główny bohater Santiago (Juan Luis Galiardo) zatrudnia nową rodzinę, by świętować z nimi swoje urodziny. Robi to tylko po to, by przez jeden dzień poczuć się kochanym.

Teatralne przedstawienie jego rodziny odsłania jednak ciemną stronę. Można to zauważyć podczas napisów końcowych. Kamera zatrzymuje się, by pokazać szczegóły zdjęcia rodzinnego, które ukrywa prawdziwą historię relacji między jej członkami.

Przemoc domowa

W filmie jest wiele odniesień do przemocy domowej. W scenie otwierającej Martín opowiada anegdotę o narodzinach Santiago, która również odnosi się do tego rodzaju nadużyć. Jego ojciec chciał go spoliczkować zaraz po urodzeniu, żeby obcy lekarz nie zrobił tego pierwszy.

Są też inne sceny, w których widzimy przemoc. Na przykład, kiedy Santiago zapina swój pasek w spodniach i stwierdza: „Zawsze możemy go użyć do bicia dzieci”. W innej scenie, patrząc na rodzinne zdjęcie, Santiago daje do zrozumienia, że jego ojciec źle traktował matkę.

Sprzeczności tkwiące w tej rodzinie przejawiają się w zestawieniu dwóch płaszczyzn. Z jednej strony widzimy sceny sztuki. Wyłaniają się z nich tajemnice, kłamstwa i główne problemy artystów. Z drugiej strony widzimy przestrzeń codzienności w scenach z „prawdziwego życia” bohaterów.

[umieścić]https://www.youtube.com/watch?v=MAGFpE8TpgE[/umieścić]

2. Rozstanie

Film ten, napisany i wyreżyserowany przez Asghara Farhadiego, jest paradygmatem współczesnego kina irańskiego. Ten szczególny sposób tworzenia filmów reprezentuje pragnienie przedstawiania codziennego życia i konfliktów społeczeństwa perskiego z naturalistycznej perspektywy, która jest wolna od sztuczności.

Fahardi należy do nowej fali irańskich filmowców zapoczątkowanej przez Abbasa Kiarostami. Poza filmem Piękne miasto z 2004 roku, w którym omawiał karę śmierci, centralnym wątkiem pozostałych z jego pięciu filmów jest para przechodząca przez kryzys.

Nader (Payman Moaadi) i Simin (Leila Hatami) to irańska para z klasy średniej, która złożyła pozew o rozwód. Kobieta chce, aby cała rodzina wyjechała za granicę, gdzie jej córka Termeh będzie miała lepszą przyszłość. Jednak Nader odmawia. Jego argumentem jest to, że musi opiekować się swoim ojcem, który cierpi na chorobę Alzheimera.

Film opisuje proces destrukcji dwóch rodzin w wyniku przedkładania przez członków ich osobistych interesów ponad rzeczywistość. W tle przedstawione jest rozwiązanie konfliktu, z którym boryka się małżeństwo.

Od początku filmu widz jest uprzywilejowanym świadkiem. Nasza ocena zachowania i postaw bohaterów różni się w zależności od informacji przekazywanych nam w określonych momentach filmu.

3. Rosetta

Nasza lista filmów o rodzinie obejmuje również takie produkcje, w których porzucenie i zaniedbanie ze strony rodziców wyznacza przeznaczenie ich dzieci. Film belgijskich braci Jeana Pierre i Luca Dardenne zdobył Złotą Palmę na Festiwalu Filmowym w Cannes w 1999 roku. Było to najbardziej ekspresywne doświadczenie filmowe roku.

Rosetta, grana przez Émilie Dequenne, mieszka w garażu ze swoją matką alkoholiczką. Chce zmienić swoje życie. Walka o godną pracę jest przykładem trudności osób ubogich w systemie kapitalistycznym.

Rosetta to postać, która od samego początku chwyta za serce widza. Wydaje się, jakby bracia Dardenne chcieli zmienić doświadczenie realizmu w coś „trywialnego”. Film wywarł w Belgii takie wrażenie, że w listopadzie 1999 roku uchwalono ustawę o płacach przeznaczonych dla młodych ludzi pod nazwą Plan Rosetty.

4. Żyj i stań się, Radu Mihaileanu

To pierwszy film poświęcony emigracji etiopskich Żydów do Izraela. Dzieło Radu Mihaileanu pozwala widzom na emocjonalne zaangażowanie się w historię, której większość świata nie jest świadoma.

Schlomo to dziewięcioletni chłopiec z Etiopii wysłany przez matkę do Operacji Mojżesz, programu, który pomaga etiopskim Żydom dostać się do Izraela. Schlomo skrywa pewną tajemnicę: nie jest ani Żydem, ani sierotą. To dwa kłamstwa, które naznaczą całą jego egzystencję.

W Izraelu Schlomo ma szczęście znaleźć szczęśliwą i kochającą rodzinę, składającą się z opiekuńczej matki, troskliwego ojca i mądrego dziadka. Ten film to rodzinny dramat, który obejmuje złożoną i dzielącą politykę Izraela, w której ludzie konfrontują się z fundamentalistami o „duszę” kraju.

Młody Schlomo znajduje się w centrum debaty, gdy opinie osób czarnoskórych, prawosławnych i świeckich wybuchają na tle protestów politycznych, nalotów i uprzedzeń rasowych.

Idź i stań się jest w równym stopniu historią tego konkretnego chłopca, jak każdej osoby, która zaczyna dorastać i odradza się w nowym kraju.

5. Mała Miss, Jonathan Dayton i Valerie Faris

Będąc rodzinnym melodramatem, Mała Miss jest wspaniałą inscenizacją rodziny mieszkającej razem przez pewien czas.

Film ten reprezentuje to, co najlepsze w amerykańskim kinie, w którym produkcje są kręcone z takim samym powodzeniem poza studiem, jak i w studiu.

Rodzina Hooverów udaje się do Kalifornii, aby wesprzeć najmłodszą z klanu (Abigail Breslin) w jej próbie wygrania konkursu piękności „Little Miss Sunshine”. Jednak po drodze wszyscy muszą zmierzyć się z własnymi demonami.

Nieświadome zjednoczenie

Rodzina Hooverów składa się z sześciu osób. Sheryl Hoover (Toni Collette) to matka, która każdego dnia musi brać na siebie coraz więcej obowiązków. Jej ostatnim problemem jest brat, który niedawno próbował popełnić samobójstwo.

Tymczasem mąż Sheryl, Richard Hoover (Greg Kinnear) próbuje rozpocząć karierę jako mówca motywacyjny. Ich syn, Dwayne (Paul Dano) złożył przysięgę milczenia, dopóki nie osiągnie swojego celu, jakim jest zostanie pilotem testowym w Siłach Powietrznych.

Ojciec Richarda, Edwin (Alan Arkin) mieszka z jego rodziną. Wcześniej mieszkał w domu spokojnej starości, ale jego romanse z narkotykami spowodowały, że został wyrzucony z ośrodka.

I wreszcie poznajemy Olive (Abigail Breslin), aspirująca uczestniczka konkursu piękności. Little Miss Sunshine przybliża nas do grupy naiwnych dusz, nękanych konfliktami i które muszą odbyć wspólną podróż, aby osiągnąć jeden, łączący je cel.

To może Cię zainteresować ...
Konsekwencje emocjonalnego unieważnienia
Piękno umysłu
Przeczytaj na Piękno umysłu
Konsekwencje emocjonalnego unieważnienia

Unieważnienie emocjonalne niszczy poczucie własnej wartości, zdrowie psychiczne i relacje z innymi. Dowiedz się więcej tutaj.



  • Méndiz, A. (2008). La influencia del cine en la familia. Málaga, Universidad de Málaga.