Ekstremizm psychologiczny: przytłaczająca potrzeba

Ekstremizm psychologiczny: przytłaczająca potrzeba
Cristina Roda Rivera

Napisane i zweryfikowane przez psycholog Cristina Roda Rivera.

Ostatnia aktualizacja: 22 stycznia, 2023

Ekstremizm psychologiczny pojawia się, gdy pewna potrzeba staje się przytłaczająca, prowadząc jednostkę do zapomnienia o wszystkim innym, prowadząc aż do uzależnienia. Brak równowagi jej potrzeb prowadzi do skrajnych zachowań. Jest to konsekwencją psychologicznej sztywności i niezdolności do samoregulacji.

Z reguły nasze potrzeby, czy to fizjologiczne, czy psychiczne, są zrównoważone. Na przykład jemy, pijemy i kontaktujemy się z innymi w rozsądnym zakresie. Czasami jednak dana potrzeba może stać się dominująca, a wręcz zbyt dominująca.

Weźmy jako przykład głód. Kiedy czujesz się naprawdę głodny, potrzeba ta może stać się przytłaczająca, niemal instynktownie kierując wszystkimi Twoimi działaniami. Wszystko inne traci na znaczeniu.

To samo dotyczy potrzeby psychologicznej, wynikającej czy to z potrzeby szacunku, godności, znaczenia, zaangażowania, bezpieczeństwa czy wolności. Psychologiczna tęsknota lub potrzeba może stać się tak potężna, że jednostka sygnalizuje to swoimi myślami i zachowaniem. W efekcie potrzebuje społecznego uznania.

Wszelkiego rodzaju ekstremalne zachowania opierają się na braku równowagi potrzeb, a raczej na nieprzystosowawczej równowadze, jeśli chodzi o inwestowanie zasobów w celu ich zaspokojenia.

Kobieta jedząca pączka
Kiedy potrzeba staje się przytłaczająca, pojawia się brak równowagi, który ma skutki fizyczne, psychiczne i społeczne.

Ekstremizm psychologiczny

Ekstremizm psychologiczny opiera się na koncepcji nierównowagi motywacyjnej. W efekcie dana potrzeba zyskuje dominację i przeważa nad innymi podstawowymi troskami. Umiar wynika natomiast z równowagi motywacyjnej, w której różne potrzeby jednostki są jednakowo zaspokajane.

Należy podkreślić, że zaspokojenie wszystkich potrzeb danej osoby w umiarkowany sposób ogranicza wszelkie zachowania ekstremistyczne. Egzekwowanie zachowań ekstremistycznych wpływa na wspólne zmartwienia. Większość ludzi tego unika, dlatego dynamika ta jest określana jako ekstremalna.

Ta nierównowaga motywacyjna ma konsekwencje poznawcze, behawioralne, afektywne i społeczne. Znajduje to odzwierciedlenie w szerokiej gamie ekstremizmów, które mają ten sam rdzeń psychologiczny. Są to na przykład ekstremalne diety, sporty ekstremalne, ekstremalne zauroczenia, różne uzależnienia i inne.

Ekstremizm psychologiczny jako podłoże uzależnienia

Ekstremalne zachowania wszelkiego rodzaju opierają się na braku równowagi potrzeb. Badania z pracoholikami, osobami uzależnionymi od internetu i ekstremistami politycznymi potwierdziły ten fakt. Ponadto niektórzy sportowcy i artyści, którzy angażują się w określone zachowania, wykazują ekstremizm psychologiczny.

Dominacja pojedynczej potrzeby może być wywołana wyraźnym stanem deprywacji. Może to być stan porzucenia rodzicielskiego w dzieciństwie lub silne bodźce zewnętrzne, takie jak pragnienie odniesienia wielkiego sukcesu i akceptowanie tylko pierwszego miejsca na podium. W pierwszym przypadku jednostka ma skrajną potrzebę opieki. W drugim pragnie osobiście zweryfikować to, co robi.

Na tym polega różnica między potrzebami a celami. Cel można osiągnąć. Możesz zdać egzamin i to wszystko, przychodzi moment na zdystansowanie się. Możesz też wyznaczyć sobie cel pisania pięciu artykułów dziennie, osiągnąć go i poczuć się usatysfakcjonowanym.

Jednak potrzeba psychologiczna nigdy nie jest w pełni zaspokojona, a jeśli już, to tylko na stosunkowo krótki czas. Potrzeba uznania społecznego jest niezwykle trudna do zrealizowania. Prowadzi to jednostkę do przyjmowania skrajnych zachowań.

Słabo uregulowane mechanizmy

Kiedy palimy papierosy, jaką potrzebę tym samym zaspakajamy? Palenie może zaczynać się jako potrzeba społeczna, na przykład chęć wydawania się pewną siebie osobą i uzyskanie aprobaty innych. Problemem w uzależnieniu jest to, że palenie staje się nawykiem. Im dłużej to robimy, tym trudniej jest nam przestać.

W przypadku uzależnienia istnieją udowodnione zmiany w mózgu, które sprawiają, że jednostka jest odrętwiała na wszystko inne. Oznacza to, że chce tylko rzeczy, od której jest zależna. Jednak procesy społeczne i narracje, które napędzają i kontrolują ekstremalne zachowania, mają kluczowe znaczenie dla ich pojawienia się.

Niektóre ideologie mogą również zawierać tego typu narracje. Dzieje się tak zwłaszcza wtedy, gdy zawierają kuszące obietnice, które mogą pomóc w zaspokojeniu niespełnionej tęsknoty jednostki za transcendencją.

Wszystkie ekstremizmy psychologiczne są sobie równe

Ekstremizm behawioralny (np. ekstremalna przemoc, uwodzenie, dieta lub sporty ekstremalne) wywołują strach, wstręt, litość lub podziw, w zależności od kontekstu. Powszechny wizerunek ekstremizmu jako czegoś egzotycznego i ezoterycznego sprawia, że zjawisko to fascynuje odbiorców na całym świecie.

Negatywne, antyspołeczne lub pozytywne i prospołeczne przypadki ekstremizmu są ogólnie postrzegane jako biegunowe przeciwieństwa i opierają się na jakościowo różnych psychologiach. Jednak wszystkie przypadki ekstremizmu to różne strony tej samej monety. Mają różne przejawy i poziomy filogenezy, ale obejmują ten sam mechanizm psychologiczny.

Mechanizm ten polega na braku równowagi motywacyjnej, w którym pewna potrzeba staje się dominująca do tego stopnia, że przeważa nad innymi podstawowymi aspektami. Uwalnia zachowania, które wcześniej ograniczały te ostatnie.

Fanatyzm społeczny: idealny towarzysz ekstremizmu

Ekstremizm psychologiczny jest obecny również w procesach fanatyzmu politycznego. Nietrudno zrozumieć, że każdy, kto rozwija zachowania ekstremistyczne, które są dobrze postrzegane w oczach społeczeństwa, może również rozwijać inne negatywne zachowania.

Jak wspomnieliśmy wcześniej, ekstremizm to nic innego jak wynik złej równowagi jednostki. W tym sensie fanatyzm jest idealnym towarzyszem osoby, która zwykle przejawia psychologiczny ekstremizm.

Przyjmując jedną, prostą i jasną ideologię, jednostka czuje, że uregulowała wszystkie swoje plany osobiste i społeczne. Jej dom, relacje emocjonalne, decyzje moralne i stosunek do obcych można podsumować w krótkiej i niezwykle prostej teorii.

Trudno się dziwić, że ekstremizm w sposobie myślenia jednostki może przerodzić się w społeczny fanatyzm. Jest tak, ponieważ zapewnia zajęcie i znaczenie tym, którzy nie rozwinęli odpowiednio wszystkich umiejętności emocjonalnych i społecznych niezbędnych do życia w społeczności.

Ellis i jego terapia mająca na celu zmniejszenie psychologicznego ekstremizmu

Racjonalno-emotywna psychoterapia behawioralna (REBT) może sprawić, że programy zapobiegania radykalizacji i ekstremizmowi będą jaśniejsze i skuteczniejsze.

Według Ellisa, REBT zakłada trzy główne powiązane ze sobą aspekty funkcjonowania człowieka: przekonania, uczucia i zachowania. Podstawowym założeniem jest to, że poznanie oceniające jest najważniejszym wyznacznikiem ludzkich emocji i zachowań.

Ellis zasugerował, że sztywne i absolutystyczne wymagania leżą u podstaw emocjonalnego cierpienia. Wszystkie inne kategorie irracjonalnych przekonań wyrastają z tego dogmatycznego korzenia. Istoty ludzkie łatwo przekształcają swoje preferencje, pragnienia i pragnienia w „powinności” i polecenia.

Istnieją trzy kategorie wymagań absolutystycznych: (1) żądania własne; (2) wymagania innych; (3) wymagania otoczenia. Wymagania własne (np. muszę dobrze wypaść, muszę wykazać się kompetencjami, muszę być kompetentny, muszę panować nad sobą, muszę zadowolić przyjaciół) prowadzą do nienawiści do samego siebie, niepokoju, depresji i zachowań samobójczych.

Żądania skierowane do innych (np. inni muszą mnie zawsze traktować sprawiedliwie, muszą mnie kochać) prowadzą do silnego uczucia gniewu, wściekłości, zranienia i brutalnego destrukcyjnego zachowania.

Wymagania środowiskowe (np. warunki ekonomiczne, społeczne i polityczne muszą być sprzyjające, bez żadnych problemów i na świecie musi istnieć stabilność) prowadzą do użalania się nad sobą, gniewu, depresji, niepokoju, rozpaczy i dysfunkcyjnych zachowań. Są to na przykład uzależnienia, izolacja i przemoc.

Mężczyzna w psychoterapii
Terapia racjonalno-emotywna Ellisa może pomóc przywrócić równowagę utraconą w następstwie psychologicznego ekstremizmu.

Kluczem jest zachowanie równowagi

Ekstremizm psychologiczny jest produktem zarówno sposobu, w jaki się ze sobą komunikujemy, jak i kilku alternatyw behawioralnych, które musimy sami regulować. Jeśli jednostka zachowuje równowagę w różnych obszarach swojego życia, trudno jest jej rozwinąć rodzaj psychologicznego ekstremizmu, który prowadzi ją do destrukcyjnych i niezrównoważonych zachowań na dłuższą metę.

Kiedy jednak jednostka osiąga doskonałość w świecie ze szkodą dla swojego zdrowia psychicznego i fizycznego, wpada w pułapkę psychologicznego ekstremizmu z powodu braku samoregulacji. Każde zachowanie, doprowadzone do skrajności praktyki i kontroli, może stać się problematyczne.

To może Cię zainteresować ...
Dlaczego niektórzy komicy mają depresję?
Piękno umysłu
Przeczytaj na Piękno umysłu
Dlaczego niektórzy komicy mają depresję?

Przypadki Robina Williamsa, Bo Burnhama i Kevina Breela pozwalają nam zrozumieć, dlaczego niektórzy komicy mają depresję.



  • Arie W. Kruglanski et al.: Sobre la psicología del extremismo: cómo el desequilibrio motivacional genera intemperancia. Revisión psicológica, 2020. DOI: 10.1037/rev0000260
  • Butt, R. y Tuck, H. Abordar el extremismo: desradicalización y desconexión . (Copenhague: Informe de la conferencia, 8 y 9 de mayo de 2012), Instituto para el Diálogo Estratégico. (2012). Obtenido de: http://www.eukn.eu/fileadmin/Files/News/De-radicalisation_final.pdf
  • Ccasa, J. P., Echenique, N. S., & Zarate, P. (2017). Revisión bibliográfica de la efectividad de la terapia racional emotiva conductual (REBT). Revista de Investigación Apuntes científicos estudiantiles de Psicología1(1).
  • Ellis, A. (2006). Perspectivas posteriores al 11 de septiembre sobre religión, espiritualidad y filosofía en la vida personal y profesional de cognoscenti seleccionados de REBT: una respuesta a mis colegas. J. Ración. Emoción Cog. Comportamiento El r. 24, 289–297. doi: 10.1007/s10942-006-0049-7
  • Kruglanski, AW, Szumowska, E., Kopetz, CH, Vallerand, RJ y Pierro, A. (2021). Sobre la psicología del extremismo: cómo el desequilibrio motivacional genera intemperancia. Revisión psicológica, 128 (2), 264–289. https://doi.org/10.1037/rev0000260
  • Mannes, ZL, Waxenberg, LB, Cottler, LB, Perlstein, WM, Burrell, LE, 2nd, Ferguson, EG, Edwards, ME y Ennis, N. (2019). Prevalencia y correlatos de angustia psicológica entre atletas de élite retirados: una revisión sistemática. Revista internacional de psicología del deporte y el ejercicio, 12 (1), 265–294. https://doi.org/10.1080/1750984X.2018.1469162
  • Tapia Conyer, R. (1994). Las adicciones: dimensión, impacto y perspectivas. In Las adicciones: dimension, impacto y perspectivas (pp. 327-327).

Treści zawarte na Piękno Umysłu służą wyłącznie celom informacyjnym i edukacyjnym. Nie zastępują one diagnozy, porady ani leczenia u specjalisty. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości najlepiej skonsultować się z zaufanym specjalistą.