Czy powinienem wybaczyć, aby uzdrowić duszę?

13 lipca, 2020

Przebaczenie jest ważnym kamieniem milowym. Jego wartość jest nieobliczalna, podobnie jak szkody, jakie społeczeństwo lub grupa może wyrządzić, gdy próbuje je komuś narzucić, tak jakby było obowiązkiem. Wybaczyć lub nie, zawsze powinno być naszą decyzją.

Przebaczenie jest nie lada wyzwaniem. W rzeczywistości staje się bardziej skomplikowane, im bliższa jest nam osoba, która nas skrzywdziła. I im więcej bólu nam sprawiła. Dzisiaj chcemy zagłębić się w ten temat i spróbować odpowiedzieć na pytanie: czy trzeba wybaczyć, aby uzdrowić duszę? 

W rzeczywistości możemy mieć wiele pomysłów i strategii, ale tak naprawdę nie ma uniwersalnej instrukcji wyleczenia ran. Ani te, które zadaliśmy, ani te, które zadali nam. Z drugiej strony, w tym samym kontekście pojawia się ból.

Czasami o takiej intensywności, że nie pozwala iść w kierunku wybaczenia, lub skonstruowany tak, że nie pozwala nam się odbudować.

Co tak naprawdę znaczy wybaczyć?

Jeśli przeanalizujemy najdokładniejsze znaczenie słowa wybaczyć, możemy zacytować Słownik Języka Polskiego, który definiuje ją jako „darowanie komuś winy”.

Smutna kobieta
Z drugiej strony, poza semantyką, w każdej kulturze przebaczenie jest przeżywane i pojmowane inaczej. Nawet ta sama osoba na różnych etapach życia może opierać się na różnych znaczeniach tego słowa.

Z drugiej strony działanie to wiąże się z pewną formą ulgi dla obu stron. Wybaczenie zostało nawet uznany za terapeutyczne. Wielu ludziom przebaczenie pomogło zrzucić wielki ciężar z serca.

Wybaczenie pozwala uzdrowić duszę z przymusu

W niektórych społeczeństwach lub grupach przebaczenie jest cnotą, która ze względu na swoje cechy staje się rodzajem obowiązku. Zatem fakt, że w niektórych kontekstach ma ono charakter obowiązku sprawia, że wielu wybacza, lub dostaje wybaczenie zakłócając ten naturalny proces.

Zatem fałszywe przebaczenie staje się przeszkodą w udzieleniu, osiągnięciu lub otrzymaniu prawdziwego.

Jeśli pomyślimy o sytuacjach, które większość uważa za skomplikowane, na przykład gwałt, być może łatwiej jest zrozumieć, dlaczego wybaczenie kosztuje tak wiele wysiłku. Jeśli osoba, która padła ofiarą gwałtu, czuje się zmuszona wybaczyć może nawet zacząć czuć się winna, jeśli ​​tego nie zrobi.

Kobieta ze złożonymi do modlitwy dłońmi
Tak więc wybaczenie nie zawsze jest uzdrowieniem. Czasami rozciąga nasze cierpienie w czasie. Dlatego powinniśmy zastanowić się, kiedy wybaczenie jest właściwym wyborem.

Czasami wybaczenie wiąże się z zapomnieniem o winie. Kiedy zmuszamy się do tego, możemy również wyrządzić sobie wielką krzywdę. Dlatego są tacy, którzy myślą, że przebaczenie wykracza poza zapomnienie. Sugerują, że chodzi o wyrzucenie zbędnego balastu, aby nie wyrządzić sobie krzywdy.

Chociaż możemy o tym pamiętać, tyle że porzucając go zrobilibyśmy to nie zachowując już do nikogo urazy.

Wybaczyć, aby uzdrowić duszę z wyboru

Z drugiej strony, jeśli wybaczenie jest bardziej szczerym wyborem pozwala nam wyzdrowieć. Nawet w sytuacjach, w których naszym zdaniem wybaczenie było niemożliwe do osiągnięcia.

Jak to możliwe? Jeśli widzimy przebaczenie jako akt odpuszczenia, a nie wyłącznie pojednania. Ponieważ możemy uwolnić się od gniewu i złości lub wyrazić te uczucia czując, że wybaczamy to, co się wydarzyło i przyjmujemy to jako naukę. Ale jeśli postrzegamy to jako akt pojednania bardziej skomplikowane jest zastosowanie go do wszystkich sytuacji.

Ponadto mamy prawo poświęcić czas na przebaczenie i nie przebaczenie, a nawet uzdrowienie bez przebaczenia. Nie każde uzdrowienie go wymaga. Na przykład odporność psychiczna pomaga nam przezwyciężyć sytuacje, które spowodowały wielki ból.

Jeśli chcemy popracować nad przebaczeniem lub dokładnie zbadać, w jaki sposób jest ono postrzegane jest wiele książek, które mogą nam pomóc. Przykładem może być Siedem kroków do przebaczenia Daniela Lumery, która pokazuje nam prawdziwe znaczenie przebaczenia.

Co więcej, jeśli będzie nam trudno to zrobić, możemy spróbować ponownie przeżyć te doświadczenia. Innymi słowy, nadać im znaczenie, które jest dla nas zdrowsze. W ten sposób promujemy naukę i dostosowujemy się do tego, czym jesteśmy, bez konieczności zmuszania nas do niczego.

Krótko mówiąc, wybaczyć, aby wyzdrowieć jest kwestią, która zależy od każdego z nas. Od postrzegania przebaczenia, od wierzeń z nim związanych, od społeczeństwa, w którym żyjemy, od tego, czego się nauczyliśmy. Jeśli pozwoli nam poczuć się lepiej, to znaczy, że to dobra droga.

Lumera, D. (2014). Los siete pasos del perdón. Barcelona: Ediciones Obelisco.