Co możesz zrobić, jeśli Twój partner stawia rodzinę na pierwszym miejscu?

Nigdy w pełni nie znasz kogoś, dopóki nie zobaczysz relacji, jaką ma z rodziną. Niektórzy stawiają rodziców ponad własnymi partnerami, a nawet dziećmi. Co powinieneś zrobić, jeśli znajdziesz się w takiej sytuacji?
Co możesz zrobić, jeśli Twój partner stawia rodzinę na pierwszym miejscu?

Ostatnia aktualizacja: 20 czerwca, 2022

Mój partner stawia rodzinę na pierwszym miejscu. Bez względu na problem czy okoliczności, przed podjęciem jakichkolwiek decyzji musi zapytać rodziców. To trwa zdecydowanie za długo i nie wiem już, co robić”. Choć może się to wydawać ciekawe, jest to częste zjawisko, a nawet przyczyna rozpadu wielu związków.

Mówi się, że kiedy formalizujemy nasz związek z partnerem i zaczynamy wspólne życie, zobowiązujemy się do życia z nim, ale nie z jego rodziną. Niestety często jest to myślenie jedynie życzeniowe. Wszyscy mamy spuściznę w postaci krewnych, którzy nawet nie muszą mieszkać blisko nas, ale determinują nasze zachowania.

Innymi słowy, często nie jest konieczne, aby rodzice lub rodzeństwo partnera byli obecni w Waszym wspólnym domu. Uwidaczniają się dzięki komentarzom, rozumowaniu i niewidzialnym nakazom, które nadal mają wpływ na Twojego partnera. Zdolność partnera do zdystansowania się jest synonimem dojrzałości i dobrego samopoczucia.

Kiedy tak się nie dzieje, a partner nadal stawia rodzinę na pierwszym miejscu, w związku pojawia się dystans. Spójrzmy.

Matka i dorosła córka

Co możesz zrobić, jeśli Twój partner stawia rodzinę na pierwszym miejscu?

Byłoby wspaniale mieć kryształową kulę, aby móc przewidzieć przyszłość. Kiedy zaczynasz z kimś relację, nie zawsze zauważasz pewne rzeczy. Nawet jeśli tak się dzieje, masz tendencję do dodawania złotego filtra idealizacji. Innymi słowy, widzisz tylko plusy swojego partnera.

Jednak po pewnym czasie możesz zauważyć, że jego zażyłość z rodziną sugeruje nadmierne przywiązanie. Możesz czuć się całkowicie przytłoczona faktem, że dla Twojego partnera rodzice zawsze są na pierwszym miejscu. Oczywiście są chwile, kiedy tak powinno być, ale jeśli jest tak przez cały czas, zaczynają dzwonić dzwonki alarmowe.

Co możesz zrobić w takich okolicznościach?

1. Asertywna komunikacja: moje potrzeby, Twoje priorytety

Kiedy Twój partner stawia rodzinę na pierwszym miejscu, ostatnią rzeczą, którą powinnaś zrobić, to milczeć. Milczenie w oczekiwaniu na jego zmianę będzie nieskuteczne i nie jest zalecane. Musisz używać asertywnej i empatycznej komunikacji.

  • Przedstaw sytuację spokojnie i jasno. Zawsze staraj się podawać konkretne przykłady, wyjaśniając, jak się czułaś w obliczu jego reakcji lub zachowań. Unikaj wydawania oskarżeń. Chodzi o eksponowanie rzeczywistości.
  • Zachęcaj do empatycznego dialogu, aby wyjaśnić, czego potrzebujesz i czego oczekujesz od partnera. (Oczekuję, że będziesz mnie wspierać, chcę, żebyś był przy mnie, kiedy Cię potrzebuję, chcę być priorytetem i nie grać drugich skrzypiec w Twoim życiu).
  • Jest bardzo prawdopodobne, że Twój partner nie jest nawet świadomy swojego zachowania. Dla niego stawianie rodziny na pierwszym miejscu może być nawykiem, czymś, co zawsze robił. Musisz mu pokazać, że tego rodzaju zachowanie szkodzi Waszej relacji.

2. Poczucie winy spowodowane brakiem czasu

Jednym z powodów, dla których Twój partner stawia rodzinę na pierwszym miejscu, może być poczucie winy, że nie spędza z nimi więcej czasu. Kiedy dana osoba jest nadmiernie przywiązana do rodziców, niezwykle trudno jest jej przeciąć „emocjonalną pępowinę”. Musi jednak zrozumieć, że prowadzenie własnego życia i posiadanie partnera, którego traktuje priorytetowo, nie oznacza, że mniej kocha swoich rodziców.

Twój partner musi wykonać ćwiczenie introspekcji i dojrzewania. Powinien zdawać sobie sprawę, że jakość każdego związku zwykle zależy od zdolności jego członków do nawiązywania zdrowych relacji.

University of Cambridge (Wielka Brytania) przeprowadził badania, które twierdzą, że posiadanie wsparcia ze strony przyjaciół i rodziny jest dobrym wsparciem emocjonalnym i psychologicznym. Niemniej jednak te sieci społecznościowe są drugorzędne, podczas gdy więź partnerów jest priorytetem.

3. Zachowanie prywatności to szacunek: dzielenie się informacjami z rodziną jest zabronione

Może się okazać, że Twój partner udostępnia prywatne informacje swojej rodzinie. Mogą to być na przykład Wasze rozmowy, problemy, dyskusje, krótko- i długoterminowe cele. Wiele rzeczy, którymi się z nim dzielisz, może w końcu dotrzeć do uszu jego rodziców i rodzeństwa.

W efekcie ludzie, którzy nie mają nic wspólnego z Twoim związkiem, wyrażają swoją opinię, a nawet podejmują decyzje za Twojego partnera. Dla nich może to być forma nawyku, ponieważ zawsze to robili. Jednak nie możesz tego tolerować.

Kiedy Twój partner stawia rodzinę na pierwszym miejscu, często zdarza się, że intymne i prywatne sprawy są pokazywane publicznie. To jest bariera, której nigdy nie należy przekraczać – to fakt, który należy wyjaśnić.

Smutna kobieta myśli

4. Unikaj urazy: wyznaczaj granice i ujawniaj zmiany

Jeśli Twój partner utrzymuje bardzo bliskie więzi z rodziną, możesz czuć się obco we własnym domu, ponieważ wydajesz się tam nie pasować. Taka sytuacja nie jest zdrowa i na pewno nie przyniesie Ci szczęścia.

Powinnaś unikać uczucia urazy lub nienawiści wobec teściów. Pogorszy to tylko sytuację.

Zamiast tego zastosuj konstruktywną wizję, dzięki której spróbujesz ponownie nauczyć swojego partnera, co to znaczy być w związku i zachować autentyczne zaangażowanie. Aby to zrobić, musisz ustawić granice i zaproponować pewne zmiany:

  • Szanuj fakt, że rodzina (zarówno jego, jak i Twoja) jest ważna, ale oboje musicie być dla siebie nawzajem priorytetem. Bycie priorytetem oznacza umiejętność kochania.
  • Rozwiąż wszelkie problemy między Wami. Zabrania się angażowania osób trzecich.
  • Uzgodnij i ogranicz wizyty rodzinne. Krewni nie powinni pojawiać się bez zapowiedzi i zakładać, że zawsze jesteście dostępni.
  • Musicie dzielić się wszelkimi potrzebami, pragnieniami lub obawami jako para, zanim zaczniecie angażować innych.

5. Prędzej czy później Twój partner będzie musiał wybrać to, czego chce

W pewnym momencie będziecie musieli podjąć decyzję. Oczywiście Twój partner nie powinien być zmuszany do wyboru między Tobą a swoją rodziną, ale musi zrozumieć, że niektóre rzeczy są po prostu niedopuszczalne. Na przykład, jeśli przechodzisz przez zły okres, nie będziesz życzliwie traktować swojego partnera, jeśli zdecyduje się spędzić cały dzień z rodzicami.

Nie jest też zrozumiałe, że w każdej chwili każdego dnia stawia przed Wami, jako partnerami, potrzeby i pragnienia swoich rodziców. Jeśli tak jest, być może trzeba będzie podjąć decyzję, ponieważ nawet gdybyś chciała, nie możesz dalej żyć w ten sposób.

Brak dojrzałości w sprawach emocjonalnych boli, a nadmierne przywiązanie do rodziców w wieku dorosłym powoduje cierpienie i niepowodzenie w relacjach.

Na koniec musimy podkreślić znaczenie asertywnej komunikacji, empatii i ustanowienia granic, aby przezwyciężyć tę sytuację. Jeśli Twój partner ma trudności z którąkolwiek z tych czynności, terapia może pomóc mu w lepszej komunikacji i wyznaczaniu granic.

To może Cię zainteresować ...
Zastosowania psychologii w życiu codziennym
Piękno umysłu
Przeczytaj na Piękno umysłu
Zastosowania psychologii w życiu codziennym

Psychologia w życiu codziennym ma liczne zastosowania. W tym artykule mówimy o dziewięciu z nich, które mogą poprawić Twoje codzienne życie.



  • De Abreu-Afonso, J., Leal, I., & Proença, V. (2015). Motivation for Conjugality in Couples Life Cycle and Its Relation to Happiness and Satisfaction. Psychology06(11), 1394–1412. https://doi.org/10.4236/psych.2015.611136
  • Timmer, S. G., Veroff, J., & Hatchett, S. (1996). Family ties and marital happiness: The different marital experiences of black and white newlywed couples. Journal of Social and Personal Relationships13(3), 335–359. https://doi.org/10.1177/0265407596133003
  • Robins, R. W., Caspi, A., & Moffitt, T. E. (2000). Two personalities, one relationship: Both partners’ personality traits shape the quality of their relationship. Journal of Personality and Social Psychology79(2), 251–259. https://doi.org/10.1037/0022-3514.79.2.251