Trzy klucze pozwalające stymulować kreatywność u dzieci

13 czerwca, 2020
Kreatywność to cecha tak samo cenna, jak i rzadka. Jest tak trudna i magiczna, jak i niewygodna, ponieważ pozwala z łatwością łamać ustalone normy. W tym artykule porozmawiamy o tym, jak rozwijać kreatywność u dzieci, mimo systemu edukacji nagradzającemu jednorodność.

Większość rodziców chce, aby ich dzieci były posłuszne, uważne, bystre i dobrze wychowane. Chcą dla nich jak najlepiej. W efekcie pracują ciężko przez długie godziny dzień pod dniu, aby to osiągnąć. Ale kreatywność u dzieci to także coś, czego chcą rodzice! Gdyby mieli tylko magiczną różdżkę, która pozwoliłabym im to uzyskać…

Ale jakie są metody pozwalające rozwijać kreatywność u dzieci? Jak sprawić, by nasze pociechy były w stanie samodzielnie tworzyć magiczne chwile, w których powstają zupełnie nowe pomysły?

Jest na to kilka różnych strategii. Wszystkie są logiczne, konsekwentne i wydajne. Biorąc to pod uwagę, wymagają od rodziców aktywności i zaangażowania. A to oznacza, że nie ma w nich miejsca na popularne zwroty, takich jak „Nie możesz się teraz trochę wyluzować?” lub „Nie mam teraz czasu”.

Jeśli chcesz, aby Twoje dzieci były kreatywne, nawet jeśli są częścią systemu edukacji, który nagradza jednorodność, musisz podjąć wysiłek mający na celu przerwać ten łańcuch.

Kreatywność u dzieci – trzy metody jej rozwijania

Kreatywność to cecha tak samo cenna, jak i rzadka. Jest tak trudna i magiczna, jak i niewygodna, ponieważ pozwala z łatwością łamać ustalone normy. W tym artykule porozmawiamy o tym, jak rozwijać kreatywność u dzieci, mimo systemu edukacji nagradzającemu jednorodność.

1. Organizacja czasu, wyzwanie dla kreatywności

Dodatkowe kursy języka angielskiego, pływania, matematyki, piłki nożnej, szachów, pisania… różnorodność zajęć pozalekcyjnych dla dzieci jest ogromna. Można powiedzieć, że są one uprzywilejowane, ponieważ nie muszą mieszkać w dużym mieście, aby znaleźć zajęcia, którymi są zainteresowani albo same dzieci, albo też ich rodzice.

Zagrożenie pełnym konkurencyjności światem dorosłych skłoniło wielu rodziców do upewnienia się, że ​​ich dzieci otrzymają jak najlepsze i najszersze wykształcenie.

Jednak ta zmiana orientacji wiąże się z pewną ceną, do tego dość wysoką. Dzieci się wtedy nie nudzą, więc nie muszą wymyślać sobie gier i zabaw. Nie muszą się starać przekształcać środowiska w którym żyją, aby mogły się w nim dobrze bawić.

Dziecko w trakcie malowania farbami

A kwestia ta jest o tyle ważna, że kreatywność u dzieci zaczyna się od psot, gier i kontrolowania swojego własnego czasu. Jest to bardzo trudne do osiągnięcia, gdy nie mają one wolnego czasu.

Tak więc pierwszą strategią, której celem jest kreatywność u dzieci, jest zapewnienie im czasu i przestrzeni na podejmowanie decyzji bez presji związanej z koniecznością reagowania na zewnętrzne czynniki i wymagania. W przeciwnym razie rozbieżne myślenie bez własnej autonomii nie ma za bardzo sensu.

Kreatywność u dzieci rozwija się tylko wtedy, gdy pomaga rozwiązać ona prawdziwe problemy.

2. Poziom trudności wyzwań

To prawda, że dzieci mogą również rozwijać swoją kreatywność podczas ukierunkowanych działań. Dzieje się tak w szczególny sposób, gdy rodzice stosują inteligentne dostrajanie poziomu trudności stawianych przez nimi wyzwań. Porozmawiajmy o dwóch z najbardziej typowych przykładów:

  • Pierwsza grupa składa się z wyzwań, z którymi dziecko może samemu się zmierzyć. W tej sytuacji dorośli mogą pomóc dziecku w zachęcaniu do wyrażania zdań, podejmowaniu równoległych działań lub unikaniu pokusy, aby uzyskać jakąś pomoc z zewnątrz. Dzieci są zdolne, a osiągnięcie wyznaczonych sobie celów wzmocni ich pewność siebie.
  • Druga grupa składa się z wyzwań, w przypadku którymi dzieci potrzebują niewielkiej pomocy. Mogą nie wiedzieć, co zrobić. Może nie znają znaczenia danego słowa, a biblioteka jest zbyt daleko, by same mogły ją odwiedzić.

W takich przypadkach pokusa przejęcia kontroli nad wydarzeniami przejmuje nad nami kontrolę. Rodzic może pomóc dziecku obliczyć coś lub dać mu wskazówkę, ale to właśnie dziecko musi samodzielnie rozwiązać dany problem.

Możesz na przykład pomóc mu wyszukać coś w słowniku, ale to ono samo musi już odpowiedzieć na pytania dotyczące czegoś z historii. Możesz mu towarzyszyć, ale musi ono postępować zgodnie ze stanem swojej własnej wiedzy.

3. Nowoczesne technologie i spotkania towarzyskie

Jakie urocze, jakie mądre! Wielu rodziców uwielbia, gdy ich dzieci pokazują swoje umiejętności i są chwalone przez innych.

Ale musisz także wiedzieć o tym, że większości dzieci się nie podoba, gdy ich umiejętności są poddawane próbom w środowisku, w którym czują się oceniane i niepewne. Może to spowodować ich porażkę. Może też wywołać niepokój i sprawić, że nie będą chciałby kontynuować.

Dziecko i matka

Z drugiej strony środowiska społeczne są dobrym miejscem do rozwijania kreatywności. To właśnie w nich zachodzą naturalne i nieoczekiwane zmiany, na które muszą zareagować. Muszą myśleć i reagować błyskawicznie.

Dlatego też tak ważne jest, aby nowoczesne technologie nie trafiały jeszcze w ich ręce. Chodzi tutaj o dzieci stojące przed wyzwaniami współczesnej rzeczywistości. Ale chodzi również o stawienie czoła wyzwaniom innych. Zdecydowanie nie chodzi tutaj jednak o granie na telefonie lub komputerze.

Kreatywność u dzieci składa się z kilku kluczowych elementów. Są to: osoba, proces, produkt i osobowość. W języku angielskim ta kombinacja określana jest mianem „czterech P” (od słów Person, Process, Product, Personality) – jak opisali to Kaufman i Sternberg.

Ferrándiz, C. (2011) Estrategias metodológicas de aprendizaje activo para el alumnado con altas habilidades: Documento general desarrollo de la creatividad. [Apuntes académicos].
Universidad de Murcia.