Ojcowie, którzy zostawiają ślady w sercach swoich dzieci

Odłóżmy na bok stereotypy i zauważmy, że ojcowie również pielęgnują, łagodzą lęki i działają jako wspaniałe emocjonalne postacie w życiu swoich dzieci. Ich dzieci zawsze będą nosić ich ze sobą w swoich sercach.
Ojcowie, którzy zostawiają ślady w sercach swoich dzieci

Ostatnia aktualizacja: 13 czerwca, 2022

Ojcowie, którzy zostawiają ślady w sercach swoich dzieci. Postacie dalekie od klasycznego wizerunku mężczyzny, który ogranicza się wyłącznie do bycia dostawcą ekonomicznym, delegując wszystkie obowiązki rodzicielskie swojej partnerce. Są to ojcowie, którzy również karmią, budują i pozostawiają wspaniałe wspomnienia w sercach swoich pociech.

Przez wiele lat, podobnie jak inne nauki, psychologia pozostawiała na boku rolę rodzicielstwa. W badaniach naukowych nie przywiązywano dużej wagi do jego wpływu na rozwój dzieci. Tak więc, mówiąc o przywiązaniu, kobiety były jedynymi partnerami branymi pod uwagę.

Jednak więź ojciec – dziecko jest tak samo ważna w życiu każdego dziecka. W obecnych czasach zmian społecznych i przeformułowań nadszedł czas, aby dezaktywować wiele stereotypów, które utrzymują się w społeczeństwie. Ponieważ ojcowie również zmieniają pieluchy, pocieszają i karmią swoje dzieci, nie śpią w nocy, a czasami nawet zajmują się rodzicielstwem w pojedynkę.

„Mądry jest ojciec, który zna własne dziecko”

-William Szekspir-

scena symbolizująca jak rodzice zostawiają ślad na sercu
Większość przywiązania we wczesnym dzieciństwie skupia się na relacji między matką a dzieckiem. Jednak rola ojca jest równie decydująca i wzbogacająca.

Ojcowie, którzy zostawiają ślady w sercach swoich dzieci

Co czyni człowieka dobrym ojcem lub dobrą matką? Magicznym słowem jest zaangażowanie. Posiadanie ojca, który jest stale zaangażowany w życie swoich dzieci, zostaje z nimi na zawsze. To rodzaj aktywnego i pozytywnego uczestnictwa, które jest naprawdę korzystne. Ponadto postać ojca powinna być wykwalifikowana w sztuce emocji, umieć dawać swoim dzieciom pewność i sprzyjać ich rozwojowi osobistemu.

Ojciec dowodzący i autorytarny rzadko jest w stanie wnieść znaczący i pozytywny wkład w życie emocjonalne rodziny. Ojcowie powinni pomagać swoim dzieciom być tym, kim naprawdę chcą być. Muszą pobudzać, inspirować, szanować i rozumieć. Jednak nie powinni nigdy próbować kształtować swoich dzieci na ich własny obraz. Jeśli tak robią, to są winni bycia rodzicem narcystycznym.

Wspomnieliśmy na początku, jak psychologia od lat zaniedbuje rolę ojca jako modelu przywiązania. Niemniej jednak od kilkudziesięciu lat pojawia się coraz więcej prac naukowych, które podkreślają wagę ojca.

Na przykład badanie przeprowadzone przez Uniwersytet w Belfaście, Oksfordzie i Warwick (Wielka Brytania) wykazało, że przywiązanie do ojca szczególnie sprzyja psychospołecznemu rozwojowi dziecka. Co więcej, w domach, w których matka nie jest w stanie okazywać dzieciom ważnych i pozytywnych uczuć, jeśli przywiązanie ojca jest optymalne, przyczyni się to do dobrego samopoczucia psychicznego dzieci.

Przeformułowanie męskości: wrażliwi ojcowie, którzy potrafią kochać

Ojcowie, którzy zostawiają ślady w sercach swoich dzieci, wiedzą, jak być obecnym i jak ofiarować dzieciom miłość. Robią to, odkładając na bok klasyczny schemat hegemonicznej i tradycyjnej męskości. Takiej, która pokazuje mocny, zdecydowany obraz, ale ukrywa ich emocje i wrażliwość.

Dobrzy ojcowie nawiązują głęboką więź ze swoimi dziećmi od chwili, gdy je po raz pierwszy trzymają na rękach. Pokazują, jak bardzo ich kochają, dbają o nie, łączą się z ich potrzebami, gaszą lęki, pielęgnują ich marzenia, wspierają i inspirują. Są współczujący i empatyczni i, co równie ważne, wiedzą, jak stworzyć ze swoimi partnerkami dobrą relację, pełną równości, równowagi i szczęścia.

Pomogli nam być tym, kim jesteśmy teraz

Rodzice, którzy zostawiają ślady w sercach swoich dzieci, nie marzą o wychowaniu dzieci odnoszących sukcesy. Chcą tylko dać światu szczęśliwych ludzi. Ten czynnik jest decydujący w życiu każdego dziecka. Jednak zbyt często matki i ojcowie stają się niejako trenerami swoich dzieci.

Jest tak, ponieważ oczekują od nich tego, co najlepsze: osiągania sukcesów w nauce i w sporcie. Pragną, by byli najlepsi, ponieważ im się to nie udało. Niemniej jednak dobrzy rodzice chcą tylko, aby ich dzieci dorastały i były szczęśliwe, były tym, kim chcą, i wyznaczały własne cele i marzenia.

Ci, którzy mają ojców zrobionych z tego materiału, ukształtowanego przez szacunek, a nie ambicję czy dominację, wiedzą, że mają ich rodzic to prawdziwy skarb.

Ojciec i syn rozmawiają
Człowiek, który zna siebie, który jest kompetentny w emocjonalnej odpowiedzialności i który uleczył własne rany, jest najlepszym z ojców.

Mężczyźni: torują sobie drogę w świecie pełnym stereotypów

Być może nie zawsze zdajesz sobie z tego sprawę, ale w naszej obecnej rzeczywistości utrzymują się stereotypy dotyczące płci, które są trudne do wyeliminowania. W tym konkretnym przypadku mówimy o tych związanych z rodzicielstwem. Na przykład obecnie ojcowie mają trudności ze znalezieniem miejsc publicznych, w których można zmienić pieluchy swoich dzieci. Dzieje się tak dlatego, że te obszary zwykle występują tylko w toaletach damskich, a nie męskich.

Co więcej, niektórzy ojcowie nadal wątpią, czy są kompetentnymi opiekunami lub są w stanie samodzielnie prowadzić dom. Z drugiej strony innym udaje się na co dzień radzić sobie z trudnościami rodzicielstwa i być obecnym dla swoich dzieci, ignorując poglądy innych, którzy twierdzą, że nie ma nic lepszego niż miłość matki.

Jest wielu ojców, którzy zostawiają ślady w sercach swoich dzieci, dając z siebie wszystko i tworząc z nimi niezatarte więzi. Zasługują na uznanie; dziś, jutro i zawsze.

To może Cię zainteresować ...
Przeciwności losu to wyłącznie kolejna szansa w przebraniu
Piękno umysłu
Przeczytaj na Piękno umysłu
Przeciwności losu to wyłącznie kolejna szansa w przebraniu

Niektórzy twierdzą, że przeciwności losu są ukrytymi szansami, musisz tylko mieć otwarty umysł, aby móc je dostrzec. Jak to możliwe?



  • Chopra, R., Chaitali Dasgupta, & Mandeep K. Janeja. (2000). Understanding Masculinity. Economic and Political Weekly, 35(19), 1607–1609. http://www.jstor.org/stable/4409257
  • O’Hara, L., Smith, E. R., Barlow, J., Livingstone, N., Herath, N. I., Wei, Y., Spreckelsen, T. F., & Macdonald, G. (2019). Video feedback for parental sensitivity and attachment security in children under five years. The Cochrane database of systematic reviews11(11), CD012348. https://doi.org/10.1002/14651858.CD012348.pub2