Komunikacja z dziećmi – 6 sposobów, by ją ulepszyć

· Styczeń 27, 2019

Nie ma takiego podręcznika dla rodziców, który byłby tak samo użyteczny dla każdego rodzica na całym świecie. Ale istnieją pewne ogólne wytyczne, które mogą służyć Ci jako zaufany kompas, jeśli Twoim celem jest dobra komunikacja z dziećmi.

Te wskazówki mogą nawet pomóc w rozmowie z nimi na bardzo delikatne tematy. Komunikacja z dziećmi ma ogromne znaczenie, zarówno dla nich jak i dla rodziców.

W tym artykule przedstawimy wskazówki na lepszą komunikację i większą empatię. Udzielimy Ci porad, jak aktywnie słuchać swoich dzieci oraz zachęcić je do rozmowy z Tobą.

„Najważniejszą rzeczą w komunikacji jest słyszenie tego, co nie zostało powiedziane.”

-Peter F. Drucker-

Staraj się nie narzucać, a rozmawiać ze swoimi dziećmi!

Skuteczna komunikacja z dziećmi oznacza, że najlepiej nie wygłaszać ograniczonych poglądów w stylu „tak to jest”. Jest to szczególnie ważne, gdy Twoje dzieci nie są już małe. Rozmawiaj z nimi, zadawaj pytania, zachęcaj do wspólnej refleksji.

Wysłuchaj powodów, dla których zrobiły to, co zrobiły, i postarajcie się dojść do wspólnego porozumienia. Oczywiście, ​​wymaga to więcej wysiłku, ale istnieje o wiele większe prawdopodobieństwo, że właśnie takie porozumienia będą lepiej przestrzegane.

Jako rodzice chcemy kontrolować każdą sytuację, którą przeżywają nasze dzieci. W domu, z ich rodzeństwem, przyjaciółmi, dziadkami, w szkole, itp.

Wierzymy, że jeśli powiemy im, co mają robić, nawet gdy pewna sytuacja już się wyczerpała, będą posłuszne i bezpieczne, gdy coś podobnego wydarzy się jeszcze raz w przyszłości.

Najlepszym sposobem, aby pomóc dzieciom w ich problemach, to zachęcić ich do zastanowienia się i zrozumienia powodów, dla których zachowywały się w dany sposób. Wzmocni to również Wasze relacje, ponieważ dzieci poczują, że się ich słucha i że są brane pod uwagę.

„Charakter człowieka można zrozumieć na podstawie przymiotników, których zwykle używa podczas rozmowy”.

-Mark Twain-

Rodzice z córką leżą na trawie

Opowiedz im o swoim własnym doświadczeniu

Komunikacja między rodzicami i dziećmi powinna być dwukierunkowa i dostosowana do wieku dzieci. Może Ci się przydać opowiedzenie o własnych doświadczeniach, zarówno przeszłych, jak i teraźniejszych.

Powiedz im, jak się czujesz i o czym myślisz. Dzięki temu będziesz wydawał się bardziej ludzki i powalisz tę barierę, która czasami sprawia wrażenie, że jesteś niezwyciężony i niedostępny.

Taka komunikacja z dziećmi sprawi, że poczują bliskość w stosunku do Ciebie i poznają nowe sposoby rozwiązywania problemów.

To niekoniecznie oznacza, że ​​zrobią to samo, ale przynajmniej utoruje to im drogę ku otwartości i ufności do Ciebie. Będą ufać Ci wystarczająco, by opowiedzieć o tym, co dzieje się w ich życiu.

Komunikacja między rodzicami i dziećmi wymaga intymności i zaufania.

Słuchaj aktywnie i nigdy nie osądzaj

Aktywne słuchanie oznacza empatię i przejmowanie się uczuciami kryjącymi się za opowiadaną historią. To znaczy, że należy włożyć więcej wysiłku, by zburzyć istniejące mury, zwłaszcza te zbudowane z niepewności lub niezdecydowania.

Oto dlaczego ważne jest, by nigdy nie wykorzystywać przeciwko nim niczego, co kiedykolwiek Twoje dzieci powiedziały Ci w tajemnicy. Bez względu na to, jak wściekły jesteś w tym szczególnym momencie.

Rodzicielstwo jest wyzwaniem. Jednym z tych wyzwań jest otwarcie umysłu i zrozumienie, że dzieci postrzegają świat w odmienny sposób. Zrozumienie, że ich perspektywa zasługuje na taki sam szacunek jak Twoja.

Będziesz musiał uznać swoje dziecko jako równego sobie partnera, a nawet jako mądrzejszego w niektórych sprzeczkach, gdy będzie już dorosłe.

Nie osądzając, dajesz im wyraźnie do zrozumienia, że chcesz ich słuchać, jesteś gotów je zaakceptować. Jesteś w stanie przyjąć, że mogą być smutne, rozgniewane lub zranione. I gdy już pozwolisz im na emocje, będziesz w stanie pomóc im w podejmowaniu decyzji.

„Wszelkie słowa, które wypowiadamy, należy dobierać z ostrożnością. Ludzie je usłyszą i pod ich wpływem będą działać na rzecz dobra lub zła.”

-Budda-

Matka uspokaja córkę

Najpierw jesteś rodzicem, dopiero potem przyjacielem

Kiedy rozmawia się z własnymi dziećmi, ważne jest, aby być otwartym. Chcesz wiedzieć, co im się podoba, jakie mają zainteresowania…

Ale musisz zrozumieć, że Twoje dzieci potrzebują rodzica, który będzie ich prowadził i ustalał granice. Nie potrzebują Cię jako przyjaciela. To nie Twoja rola, a przynajmniej nie Twoja główna rola.

Twoje dzieci, gdy dorosną i staną się nastolatkami, będą miały tematy, z którymi nie będą chciały podzielić się z Tobą. Ważne jest, abyś to szanował i uzbroił się w cierpliwość.

Może teraz nie chcą o tym rozmawiać, ale jeśli pozostawisz drzwi otwarte, mogą przez nie wejść kilka dni później.

Poza tym, jeśli Twoja komunikacja z dziećmi będzie w pełni otwarta i będziesz dla nich bliski, takich tematów będzie bardzo niewiele. W końcu zwrócą się do Ciebie, gdy będą miały jakiś pilny problem.

Ale, jak już powiedzieliśmy, będzie tak tylko wtedy, gdy będziesz szanować ich prywatność i niezależność (oczywiście, w zależności od wieku dzieci). W przeciwnym razie po prostu oddalą się od Ciebie, aby chronić swoje prawa.

Świeć przykładem

Komunikacja między rodzicami i dziećmi powinna być bezpośrednia i jasna. Jeśli Twoje dzieci zobaczą, że rozmawiasz o nich, o rodzinie lub o innych osobistych rzeczach z innymi ludźmi, prawdopodobnie stracisz je. Będą się bały, że zdradzisz ich tajemnice.

Dobra komunikacja z dziećmi wiąże się również ze szczerością. Ważne jest, aby starać się zawsze być uczciwym w stosunku do tego, co myślisz, mówisz i czujesz. Oznacza to także dotrzymywanie obietnic i zobowiązań.

Jeśli jesteś szczery, Twoje dzieci zawsze zwrócą się do Ciebie, nawet jeśli będą uważały, że nie spodoba Ci się to, co mają do powiedzenia. Dokonają czegoś wspaniałego: z ufnością powierzą Ci rozwiązanie swoich problemów.

Bycie szczerym oznacza również prośbę o przebaczenie i przyznawanie się do swoich błędów. Twoje dzieci będą zachowywać się tak, jak Ty się zachowujesz. Jesteś ich wzorem do naśladowania. Jeśli nie postępujesz szczerze i uczciwie, prawdopodobnie one również nie będą.

„Skuteczna komunikacja zaczyna się od słuchania”.
-Robert Gately-

Nie kłóć się z dziećmi o to, „kto ma rację”

Często się zdarza, że rozmowy zmieniają się w kłótnie i walki. Ważne jest, aby tego unikać, zachowując spokój i postępując jak dorosły. Należy używać odpowiedniego tonu głosu i zawsze najpierw słuchać – nie przerywając.

Każdy z was powinien wytłumaczyć swoje powody i myśli. Następnie, spróbować osiągnąć porozumienie. Często nie będziesz się zgadzać ze swoimi dziećmi lub one nie będą się zgadzały z Tobą. Ale każdy z was musi się nauczyć wyrażać swoje myśli bez lekceważenia.

Smutna dziewczynka przytula się do mamy

Pamiętaj, że jesteś dorosły, ale nie znaczy to, że Twoje dzieci nie mogą mieć własnych opinii lub powodów do zachowywania się w pewien sposób.

Dlatego rozmawianie z dziećmi bez próby narzucenia własnych poglądów jest najlepszą drogą, której skutkiem będzie dobra komunikacja. Co więcej, sprawisz, że poczują się docenione i usłyszane.

Komunikacja rodziców z dziećmi – ostateczne wskazówki

Oto kilka ostatecznych zaleceń. Popracuj nad nimi i utoruj drogę do komunikacji opartej na zaufaniu.

  • Zapytaj sam siebie, czego potrzebują, gdy chcą z Tobą porozmawiać. Czy potrzebują porady lub pomocy w rozwiązaniu jakiegoś problemu? Czy może po prostu chcą, żebyś ich wysłuchał?
  • Mów pozytywnie. Mów o ich postawie, a nie o nich samych. „Nie podoba mi się to, co zrobiłeś” lub „Może mogłeś zrobić to inaczej” zamiast „Mylisz się”.
  • Pozwól im popełniać błędy. Nie jesteś w stanie powstrzymać ich przed popełnianiem błędów i, w sumie, nie musisz tego robić. Te doświadczenia czegoś ich nauczą.
  • Udzielaj im wyraźnych informacji. Bądź konsekwentny i nie przecz samemu sobie, aby były w stanie zrozumieć, czego od nich oczekujesz, i żeby nie było żadnych nieporozumień.
  • Włącz je do procesu decyzyjnego odnośnie spraw rodzinnych.

Komunikacja jest podstawą każdego związku. Pośrednio jest czynnikiem decydującym o podstawowych wartościach, takich jak zaufanie i szczerość. Właśnie dlatego mówimy, że komunikacja z dziećmi jest warta poświęcenia czasu i refleksji.

  • Mcelveen, K. A. (1997). Communicating with Children. MCN The American Journal of Maternal Child Nursing. https://doi.org/10.1097/00005721-199703000-00029
  • fLevetown, M. (2008). Communicating With Children and Families: From Everyday Interactions to Skill in Conveying Distressing Information. PEDIATRICS. https://doi.org/10.1542/peds.2008-0565