Kokaina: rodzaje i efekty – wszystko, co musisz wiedzieć

· Marzec 27, 2018

Kokaina jest silnym środkiem pobudzającym. Jest niezwykle uzależniająca i używana wyłącznie jako narkotyk. Pochodzi z liścia koki, a popularna jako narkotyk stała się w 1980 roku. W swojej naturalnej formie liść koki, przez tysiące lat był spożywany przez rdzenne ludy Ameryki Południowej.

W czystej formie chemicznej jest to chlorowodorek kokainy, substancja wytwarzana w laboratoriach od ponad 100 lat. Na początku XX wieku był głównym składnikiem wielu eliksirów i toników stosowanych w celach leczniczych. Nawet dzisiaj kokaina jest nadal używana jako środek znieczulający przy operacjach gardła, uszu i oczu.

„Kokaina jest wyczerpującą odpowiedzią na najbardziej palącą potrzebę obecnej ery: brak ograniczeń”.

-Roberto Saviano-

Kokaina była również składnikiem kilku napojów bezalkoholowych. Najbardziej znanym z nich jest Coca Cola. Oryginalna formuła zawierała do 8 miligramów kokainy na litr. Jednak dodatek ten stał się niepopularny z powodu poważnych skutków ubocznych i firma wycofała go w 1903 roku. W 1914 roku kokaina stała się nielegalnym narkotykiem.

Obecnie trudno jest znaleźć kokainę w jej chemicznie czystej postaci. Zamiast tego często miesza się ją ze skrobią, talkami, cukrem lub innymi substancjami. Na ulicy często określa się je jako „cios”, „płatek”, „koks” lub „śnieg”.

Kokaina, a dokładniej chlorowodorek kokainy

Jak powiedzieliśmy, czystą, chemiczną formą kokainy jest chlorowodorek kokainy. Chociaż poziomy czystości różnią się w zależności od tego, do czego jest dodawany, najwyższej jakości kokaina osiąga 98% czystości. Na czarnym rynku dealerzy nazywają ją „jenem”. Jest to najdroższa forma narkotyku i wygląda na bielszą i jaśniejszą od innych.

Skład chemiczny kokainy

Chlorowodorek ma postać proszku. Szacuje się, że sproszkowana kokaina sprzedawana na ulicach ma czystość od 5 do 40%. Czasami miesza się ją z bardzo niebezpiecznymi substancjami, takimi jak amfetamina lub niektóre środki znieczulające. Proszek kokainy jest zwykle wdychany lub „wciągany przez nos”. Jednak wielu użytkowników również go wstrzykuje.

Istnieją różne odmiany „białej kokainy” o średniej lub niskiej czystości. Najpopularniejszą nazywa się „kredą”, ponieważ ma szarawo-biały kolor i jest nieco matowa. Ta odmiana powoduje silną euforię. Kolejna kategoria to „żółtawa kokaina”. Najbardziej charakterystyczną cechą jest silny zapach benzyny lub nafty. Jest najmocniejsza ze wszystkich dostępnych na czarnym rynku.

Inne rodzaje kokainy

Kokaina występuje również w postaci „bazowej” potocznie nazywanej „crackiem”. Konsumpcja cracków wzrosła, gdy władze zaczęły nakładać surowe ograniczenia na chemikalia niezbędne do produkcji chlorowodorku kokainy. Dzięki temu działaniu cena kokainy wzrosła i wielu użytkowników nie było już na nią stać. W rezultacie forma podstawowa została skomercjalizowana, ponieważ jest 15 razy tańsza.

Crack to mieszanka chlorowodorku kokainy i innych substancji chemicznych, takich jak amoniak, eter czy wodorowęglan sodu. Zwykle pali się go przy użyciu fajki i ma znacznie silniejsze działanie w porównaniu do rafinowanej kokainy. Co więcej, jest potencjalnie bardziej uzależniający i zwiększa ryzyko śmierci. Nazywa się crackiem z powodu dźwięku, który powstaje, gdy jest miażdżony.

Kolejnym produktem wytwarzanym z tego narkotyku jest pasta kokainowa, zwana także „siarczanem kokainy”. W tym produkcie do 50% składu stanowi siarczan. Podczas jego produkcji wykorzystywane są toksyczne substancje chemiczne, takie jak metanol i kwas siarkowy. Zwykle użytkownicy mieszają go z marihuaną lub tytoniem i palą.

Zarówno cracki jak i siarczan kokainy tworzą tak zwany „błysk”. Oznacza to, że mają szybki, bardzo silny efekt. Dlatego uzależnieni uważają, że konieczne jest spożywanie wielu dawek po kolei, aby przedłużyć efekt. Oba niosą z sobą wysokie ryzyko przedawkowania.

Krótkoterminowe efekty działania kokainy

Po spożyciu kokainy efekty pojawiają się niemal natychmiast. Czasami trwają tylko kilka minut, innym razem mogą trwać godzinę. Substancja wywołuje uczucie euforii i witalności. Użytkownik czuje się umysłowo zaalarmowany, a jej działanie wpływa głównie na zmysł wzroku, słuchu i dotyku.

Stosowanie kokainy zazwyczaj ogranicza potrzebę jedzenia i snu. Niektórzy używają kokainy, aby szybciej ukończyć pracę. Inni natomiast uważają, że spożycie narkotyków ich spowalnia.

Czas trwania i intensywność efektu zależy od rodzaju kokainy i sposobu jej spożycia. Im szybsze wchłanianie do organizmu, tym intensywniejszy, ale bardziej krótkotrwały efekt. Czasami użytkownicy odczuwają niepokój, ból lub drażliwość. Często występują również skurcze, paranoja i zawroty głowy.

Uczucie niepokoju.

Z fizjologicznego punktu widzenia kokaina zaburza rytm serca i może powodować bóle głowy, brzucha oraz wymioty. W przypadku przedawkowania użytkownik może doświadczyć drgawek, udaru lub zapaść w śpiączkę. Natychmiastowa śmierć jest rzadka, ale spożycie kokainy może prowadzić do zatrzymania akcji serca. A to z kolei może doprowadzić do śmierci.

Długotrwałe skutki

Głównym długotrwałym skutkiem używania kokainy jest silne uzależnienie. Ponieważ możliwość uzależnienia jest bardzo wysoka, nie można przewidzieć, do jakiego stopnia osoba zażywająca kokainę może jej potrzebować ponownie po pierwszym spożyciu.

Istnieje również wysokie ryzyko nawrotu, gdy użytkownik przestaje z niej korzystać. Może się to zdarzyć nawet po latach trzeźwości. Mózg dostosowuje się do konsumpcji kokainy. Oznacza to, że dana osoba czuje się coraz mniej zadowolona wraz z upływem czasu. Z tego powodu musi stale zwiększać dawkę, aby osiągnąć to samo uczucie euforii.

Z biegiem czasu przyjemne doznania wywołane narkotykiem zostaną zastąpione przez udrękę, uczucie paranoi i wybuchy niekontrolowanego gniewu. W najpoważniejszych przypadkach długotrwałe stosowanie narkotyków może spowodować utratę kontaktu z rzeczywistością na długi czas. Pojawiają się halucynacje, najpierw słuchowe, a następnie psychoza paranoidalna.

Kokaina łamie i niszczy osobowość. Powoduje, że życie osoby uzależnionej kręci się tylko wokół kolejnej dawki.

MRI pokazuje, że mózg osoby uzależnionej od kokainy ma mniej receptorów dopaminowych. W konsekwencji taka osoba nie potrafi już odczuwać satysfakcjonujących wrażeń w normalny sposób.

Kokaina – przyszłość osoby uzależnionej

Bardzo trudno jest przewidzieć los osoby uzależnionej od kokainy. Dzieje się tak dlatego, że zależy to od wielu czynników, a część z nich dyktowana jest wyłącznie przypadkiem.

Im dłużej osoba uzależniona ją przyjmuje, tym bardziej rośnie ryzyko śmierci. Podobnie jak wzrasta zagrożenie uszkodzenia osobowości i zerwania relacji z innymi ludźmi.

Uzależnienie od tego typu substancji zwykle prowadzi do popełnienia przestępstwa lub nielegalnych działań w celu uzyskania kolejnej dawki narkotyku. Obecnie testowane są różne leki, ale żaden z nich nie przeszedł wszystkich testów.

Grupa wsparcia.

Grupy wsparcia są zawsze doskonałym wyborem. Zwykle towarzyszy im terapia indywidualna. To, wraz z odpowiednią dietą, spójnym planem ćwiczeń i siecią wsparcia w większości przypadków wydaje się przynosić dobre wyniki.

Wychodzenie z uzależnienia nie jest łatwe. Dlatego najlepszą rzeczą jest zawsze zapobieganie. Kokaina nie jest narkotykiem, który można wypróbować z ciekawości lub dla zdobycia nowego doświadczenia.

Jedno, pojedyncze użycie może uwolnić coś, co w dłuższej perspektywie skończy się poważną tragedią.