Cielesne zaburzenie dysmorficzne: dlaczego się pojawia?

05 Lipiec, 2020
 

Jeden z głównych powodów, który sprawia, że ludzie odczuwają cielesne zaburzenie dysmorficzne i nie są zadowoleni z wyglądu swoich ciał, to presja społeczna. Każdy uważa, że musi spełnić standardy piękna ustalane przez mainstreamowe media.

Liczne organizacje uczą nas jak nie doceniać siebie i pałać do siebie nienawiścią, gdy nie jesteśmy w stanie wpasować się w określone wytyczne. Robią to, aby sprzedać nam rzeczy, których tak naprawdę nie potrzebujemy.

Istnienie określonego standardu piękna sprawia, że ludzie stają się nieszczęśliwi i pojawiają się u nich cielesne zaburzenie dysmorficzne. Dzieje się tak, gdy dana osoba nie akceptuje swojego ciała.

Wiele osób zaczyna przyjmować niebezpieczny sposób myślenia, zakładając, że muszą być perfekcyjni pod względem fizycznym, aby czuć się cenionymi i być pewnymi własnej wartości. Niestety prowadzi to jedynie do bezsensownego cierpienia.

Kobieta w depresji

To prawda, że obecnie wiele osób na świecie ceni innych ze względu na ich wygląd fizyczny. To również prawda, że piękna osoba może cieszyć się większą liczbą korzyści: od większej liczbie kochanków po lepsze oferty pracy. Nie mogłoby być inaczej w świecie, który chce powiększać nasze oczy.

 

Decyzja, którą musi podjąć każdy z nas, polega na wybraniu jednej z dwóch opcji: pasywnego przyjęcia takiej logiki lub ustalenia limitów. Każdy z nas ma jedną lub więcej fizycznych wad. Problem zaczyna się, kiedy zaczynasz mierzyć znaczenie tych wad z marketingowego punktu widzenia. To moment, w którym zazwyczaj przestajesz być zadowolona ze swojego ciała.

Cielesne zaburzenie dysmorficzne a potrzeba bycia idealnym

Nie powinnaś przejmować się tym dlaczego odczuwasz potrzebę bycia idealną. Zamiast tego musisz zadać sobie pytanie dlaczego Twoje piękno powinno wpisywać się w model, który został Ci narzucony przez świat marketingu.

Oczywiście przystawanie na takie standardy niesie ze sobą wiele zalet. Jednak próby osiągnięcia wyśrubowanych wymagań mogą wyrządzić duże szkody.

Ludzie dość często nie są w stanie zaakceptować swojego ciała, ponieważ oceniają je z punktu widzenia odgórnie narzuconego modelu perfekcji. W dzisiejszych czasach nasze społeczeństwo składa się z wzrokowców, którzy stale oglądają wizerunki osób reprezentujących ideał piękna.

Dlatego też nie ma nic dziwnego w tym, że ktoś spogląda w lustro i nie jest zadowolony z tego, co widzi.

Taki fizyczny ideał jest stale wbijany do Twojego mózgu, już od momentu narodzin. Właśnie dlatego tak trudno jest go zignorować. Większość ludzi koniec końców stwierdza, że normą jest bycie perfekcyjnym pod względem fizycznym, a każdy, kto nie wpisuje się w ten ideał, jest wybrykiem natury.

 

Jednak w rzeczywistości jest na odwrót. Większość osób nie wygląda tak jak modele ze zdjęć w magazynach.

Cielesne zaburzenie dysmorficzne

Kiedy nie akceptujesz swojego ciała, wpadasz w nawyk krytykowania samej siebie, zwłaszcza gdy znajdujesz się przed lustrem. Ludzie często zaczynają poszukiwać swoich wad i oceniają je dość ostro. Mogą odkryć, że mają bardzo okrągłą twarz, duże i odstające uszy, zbyt chude nogi lub bardzo dużą pupę.

Takie samobiczowanie jedynie zwiększa ich frustrację, ponieważ nigdy nie będą w stanie sprostać ideałowi.

Mężczyzna patrzący w lustro

Dana osoba może zdecydować się zaakceptować swoje wady, ale tylko jeśli będą w stanie je ukryć. Na przykład kobiety zakładają buty na wysokich obcasach, aby wyglądać na wyższe. Albo kupują pas wyszczuplający, aby inni nie zauważyli wpływu dziesięciu deserów, jakie spożywają w trakcie tygodnia.

A kiedy spoglądają w lustro, ignorują te „małe problemy”, których nie są ukryć przed sobą.

Ludzie często nie akceptują swoich ciał ponieważ nie są w stanie przyjrzeć się uważnie obrazowi, który znajduje się w lustrze. Warto podkreślić, że im bardziej starsza się się zignorować lub ukryć jakiś fizyczny defekt, tym większą wagę mu nadajesz.

 

Poza tym zaakceptowanie samej siebie oznacza po prostu uznanie własnych pięknych i nie aż tak pięknych cech. Tylko tyle i aż tyle.

Dlaczego ludzie nie są w stanie zaakceptować siebie samych i innych takimi, jacy są?

Odpowiedź na to pytanie nie jest prosta. Jednak ogólnie można stwierdzić, że nie akceptujesz własnego ciała, ponieważ stworzyłaś szkodliwy obraz samej siebie. Nie patrzysz na siebie własnymi oczami, ale jakbyś była sędzią podczas jakiegoś konkursu piękności.

Kanon piękna sprzedawany przez przemysł przynosi miliony dolarów zysku dzięki Twojej osobistej walce z lustrem. Poza tym przyczyniają się do tego również inni, którzy patrzą na Ciebie oczami sędziego podczas sędziego i decydują się zdyskwalifikować to, co widzą.

Pamiętaj jednak, że Ci, którzy Cię osądzają, również muszą sami mierzyć się z lustrem. Dlatego zwracają się w Twoim kierunku, aby uwolnić się od swojej samokrytyki.

Najgorsze jest to, że możesz nawet zachowywać się niemiło względem samej siebie. Zaczniesz mówić sobie takie rzeczy jak „Wyglądam jak krowa” czy „Jestem potworem”. Osoby, u których pojawia się cielesne zaburzenie dysmorficzne, potrafią traktować siebie bardzo źle.

Podsumowując, musisz zaakceptować swoje ludzkie niedoskonałości i je szanować. Nie ma znaczenia czy nie jesteś „piękna” w oczach innych ludzi.

 

Aulagnier, P. (2015). Nacimiento de un cuerpo, origen de una historia. The International Journal of Psychoanalysis (en español), 1(5), 1619-1658.