Atrakcyjność ryzyka – dlaczego ludzie mają do niego taki pociąg?

· Styczeń 13, 2019

Atrakcyjność ryzyka. Są ludzie, którzy mają do niego niewytłumaczalny pociąg. Mowa o rzeczach, które zagrażają ich zdrowiu, dobremu stanowi fizycznemu, a nawet ich finansom, stabilności itp. Większość z nas ma przygodną stronę, ale zazwyczaj nie wyciągamy tej części siebie na rzeczy nieistotne lub te, które uważamy za wysokiego ryzyka.

Atrakcyjność ryzyka obejmuje także takie rzeczy jak uprawianie seksu bez odpowiedniej ochrony. Oczywiście są też takie rzeczy, jak ekstremalnie szybka jazda, jazda po pijanemu lub ignorowanie znaków drogowych.

Są też inne, takie jak podróżowanie lub robienie niebezpiecznych rzeczy bez przygotowania lub odpowiedniego sprzętu. Lub, na przykład, przymusowe pójście do miejsc, gdzie możesz grać w gry losowe obstawiając wielkie sumy pieniędzy. Lista jest długa.

Bądź odważny. Ryzykuj. Nic nie może zastąpić doświadczenia.

-Paulo Coelho-

Podejmowanie jakichkolwiek działań, które podnoszą twoje bezpieczeństwo lub stabilność, oznacza podejmowanie ryzyka. Oczywiście istnieją sposoby na podejmowanie obliczonego ryzyka, jeśli chodzi o osiągnięcie ważnych dla siebie celów. Ale w takich przypadkach zwykle podejmuje się niezbędne kroki, aby zminimalizować potencjalnie negatywny wynik.

Atrakcyjność ryzyka, a mózg

Grupa naukowców ze Stanford University (USA) opublikowała kilka badań na ten temat w czasopiśmie Nature. Mówili o tym, że istnieją specyficzne obwody neuronalne, które regulują nasze ryzykowne zachowania. Badali jak to działa na szczurach, ale powiedzieli również, że takie same mechanizmy istnieją u ptaków, os, pszczół i ludzi.

Mózg - atrakcyjność

Wnioski z ich badań wskazują, że atrakcyjność ryzyka reguluje niewielka grupa neuronów znajdujących się w jądrze półleżącym. To część mózgu, która odgrywa rolę w naszym układzie nagrody. Oznacza to, że jest to również część mózgu odpowiedzialna za radzenie sobie z przyjemnością i uzależnieniem.

Naukowcy odkryli również, że skłonność do ryzyka ma silne powiązanie z przyjemnością. Badania wydają się pokazywać, że niektórzy ludzie mają wyższy poziom dopaminy, gdy podejmują ryzyko. Dla tych osób oznacza to, że angażowanie się w tego typu zachowania sprawia im przyjemność.

Badanie Karl Deisseroth

Karl Deisseroth jest profesorem biotechnologii na tym samym Uniwersytecie Stanforda. Jednym z jego największych osiągnięć w tej dziedzinie jest fakt, że pomógł stworzyć studium optogenetyki. Jest to rewolucyjna metoda, w której światło kontroluje nasze komórki, a dokładniej nasze neurony. Używają tej metody do stymulowania części mózgu i sprawdzania, jakie wywołują zmiany. W ten sposób mogą określić, które obszary działają z określonymi rodzajami zachowań.

Deisseroth przeprowadził eksperyment, w którym użył optogenetyki do stymulacji jądra półleżącego i kontroli receptorów dopaminy. Innymi słowy, odciął on związek między podejmowaniem ryzyka, a produkcją dopaminy. Przeprowadził to badanie przy użyciu grupy szczurów.

W rezultacie najbardziej ryzykowne szczury stały się natychmiast bardzo powściągliwe. Kiedy przestali stosować kontrolę, szczury te wróciły do ​​normalnego zachowania. To doprowadziło go do stwierdzenia głębokiego związku między przyciąganiem do ryzyka, a wytwarzaniem dopaminy w mózgu.

Dwie strony ryzyka

Pociąg do ryzyka odgrywa ważną rolę w naszej ewolucji, zarówno jako osobników, jak i gatunku. Gdybyśmy zawsze zachowywali się w sposób rozsądny i powściągliwy, prawdopodobnie nigdy nie bylibyśmy w stanie rozwijać się ani poszerzać naszych horyzontów. Cała ludzkość zawdzięcza swoją ewolucję prymitywnym ludziom, którzy ośmielili się eksperymentować i rozpalać ogień, ponieważ oni również byli przerażeni.

atrakcyjność ryzyka spadochron

W ten sam sposób każdy potrzebuje trochę ryzyka w swoim życiu. To to, co teraz określamy „opuszczaniem strefy komfortu„. Za każdym razem, gdy konfrontujesz się z nieznanym, zawsze będą elementy pozostające poza Twoją kontrolą. To jednak jedyny sposób, w jaki możesz rozwijać się jako osoba. To niezwykle satysfakcjonujące pod względem emocjonalnym.

W niektórych przypadkach atrakcyjność ryzyka ma bardziej kompulsywny ton. Nie ma wtedy prawdziwego celu poza fizycznym i psychicznym doświadczaniem sytuacji wysokiego ryzyka. Jest to bardzo podobne do uzależnienia jakiegokolwiek innego rodzaju. Ogólnie rzecz biorąc, ludzie tacy mają silne tendencje autodestrukcyjne i często zmagają się z ukrytą depresją.

  • Zalocusky, K. A., Ramakrishnan, C., Lerner, T. N., Davidson, T. J., Knutson, B., & Deisseroth, K. (2016). Nucleus accumbens D2R cells signal prior outcomes and control risky decision-making. Nature. https://doi.org/10.1038/nature17400
  • Deisseroth, K., Mitchell, A. C., Jiang, Y., Peter, C. J., Goosens, K. A., & Akbarian, S. (2013). The Brain and Its Epigenome. In Neurobiology of Mental Illness. https://doi.org/10.1093/med/9780199934959.003.0013