Umysł skorumpowanej osoby: jak działa?

W umyśle skorumpowanej osoby inni ludzie są albo środkiem do osiągnięcia celu, albo przeszkodą. Skorumpowani ludzie nie czują się częścią ludzkości, ale raczej próbują ją zaatakować. Takie zachowanie wynika z ich egocentryzmu i braku perspektywy.
Umysł skorumpowanej osoby: jak działa?

Ostatnia aktualizacja: 24 lutego, 2021

Choć niektórzy tak uważają, umysł skorumpowanej osoby nie jest mroczny i nieczytelny jak kanały ściekowe. Fakty pokazują, że wiele osób, które uważamy za „odnoszące sukcesy” we wszystkich obszarach, jest skorumpowanych wewnątrz.

Są to nawet ludzie, których wiele firm lub partii politycznych zaprasza do swoich zarządów, ponieważ mają „to coś”, co pozwala im radzić sobie z rzeczami, z którymi inni nie potrafią.

Psycholog Jean Twenge, autorka książki Generation Me, mówi, że umysł skorumpowanej osoby jest zamieszkany przez fascynację sobą samym. To ludzie, którzy „uwielbiają poznawać siebie”. Są bardzo adaptacyjni, szczególnie z powodu braku etyki. Oprócz tego są również poszukiwani na stanowiskach władzy, zwłaszcza w ciągu ostatnich 40 lat.

Umysł skorumpowanej osoby jest pozbawiony niepewności, która jest tak dobrze znana wielu z nas; nie kryje się tam też pesymizm. Zwłaszcza, że ​​ludzie skorumpowani triumfują, ponieważ w ciągu ostatnich kilku dekad utrwalił się rodzaj kultu własnego ja. To sprawia, że ​​ich egoizm i brak skrupułów są bardziej tolerowane niż jeszcze kilkadziesiąt lat temu.

„Korupcja to rak, który okrada biednych, zjada rząd i moralność oraz niszczy zaufanie”.

-Robert Zoellick-

Pieniądze przekazywane pod stołem

Naturalny egoizm i etyka

Według psychologa Luisa Fernándeza, profesora psychologii na Uniwersytecie w Santiago de Compostela i autora książki Psychology of Corruption and the Corrupt, każdy człowiek rodzi się z ziarnem zła. Fernández twierdzi, że jeśli człowiek dostrzeże okazję, bez problemu przekroczy zasady. A jeśli osiągnie pozycję władzy, użyje jej dla osobistych korzyści.

Jednak nie mniej prawdą jest, że istnieje dystans między tego rodzaju ekonomią psychologiczną, która prowadzi nas do poszukiwania najłatwiejszych ścieżek, a brakiem skrupułów, których obecnością charakteryzuje się umysł skorumpowanej osoby.

To oczywiste, że rodzimy się bez znajomości etyki. Jedyną „etyką” narodzin jest zaspokajanie własnych potrzeb i pragnień. Nie ma powodu, aby nie wykorzystywać innych ludzi jako narzędzi do tego celu.

Tworzymy i kultywujemy etykę zgodnie z naszą inteligencją i kulturą. Trening prowadzi do zrozumienia, że ​​więcej osiągamy, gdy przestajemy zachowywać się egotystycznie i zaczynamy pracować w zespole. Uczymy się tego na wczesnym etapie życia poprzez gry i interakcje rodzinne.

Od tego momentu nie jest tak, że nie wiemy, że niektóre działania są korzystne z naszego indywidualnego punktu widzenia. Po prostu uczymy się traktować innych ludzi jako część ludzkiego krajobrazu, w którym żyjemy.

Rozumiemy, że potrzebujemy siebie nawzajem. Czemu? Ponieważ bez pomocy innych nie przeżylibyśmy nawet przy narodzinach i nie bylibyśmy w stanie przetrwać zmienności choroby, starości ani żadnego innego rodzaju słabości.

Umysł skorumpowanej osoby

Nie uczymy się przyjmować konstruktywnej postawy wobec innych bez miłości i oddania niedoskonałych dorosłych, którzy są wystarczająco hojni i wyrozumiali, aby przekazać przesłanie cywilizacji tym, którzy są wokół nich. Etyka jest czymś, czego się uczymy, ale ma ona również silne korzenie w miłości i uczuciu.

Umysł skorumpowanej osoby nie widzi takich odniesień. Skorumpowani ludzie budują swoje życie wokół walki o to, co uważają za niezbędne. To jak walka o przetrwanie ze światem. Łamanie zasad jest dla nich jak sprawdzian, poprzez który mogą udowodnić swoje umiejętności.

Co więcej, nie jest to jednorazowe – czują potrzebę robienia tego raz po raz. W rzeczywistości zamieniają to w grę, ponieważ wykorzystywanie innych jest sposobem na potwierdzenie siebie.

Skorumpowani ludzie nie widzą żadnej korzyści w szanowaniu innych ludzi; uważają to za przeszkodę. Można powiedzieć, że umysł skorumpowanej osoby nie rozumie czegoś takiego, jak koncepcja „innych osób”.

Ci ludzie pragną władzy i pieniędzy, bo to stwarza iluzję, że sprawują jakiegoś rodzaju kontrolę nad światem. W najmniejszym stopniu nie obchodzi ich, że zamiast przyjaciół mają pochlebców, a zamiast sensu życia mają majątek. Ich celem jest zwycięstwo, nawet jeśli jest to niepotrzebne.

Chwilowy triumf

Umysł skorumpowanej osoby jest bardzo elastyczny i działa doskonale, o ile istnieje kontekst, w którym może złamać normy. Tworzy to ciągłe kryzysy dla rodziny, firmy, w której pracuje skorumpowana osoba i dla społeczeństwa, w którym żyje. Ale to nie ma znaczenia dla takiej osoby. Jednakże taka osoba wcześniej czy później popełnia błąd i to prowadzi do jej upadku.

Skorumpowani ludzie noszą w sobie zalążek własnego zniszczenia; przekonanie, że są nietykalni. Ich egocentryzm uniemożliwia im obiektywną ocenę rzeczywistości. Wcześniej czy później stanie się powodem strategicznego błędu. Wtedy staną się przedmiotem zbiorowej pogardy, a ich samotność będzie oczywista dla wszystkich.

Pozostaje pytanie, dlaczego ludzie tolerują skorumpowanych ludzi wokół siebie. Prawda jest taka, że ​​społeczeństwo często myśli, że nie może nic z nimi zrobić.

Jednak nawet w tych przypadkach prędzej czy później poczucie bezradności może przekształcić się w aktywne oburzenie, które może narzucić zbiorowe ograniczenia na to, co skorumpowani ludzie mogą i chcą osiągnąć.

To może Cię zainteresować ...
Korupcja z psychologicznego punktu widzenia
Piękno umysłuPrzeczytaj na Piękno umysłu
Korupcja z psychologicznego punktu widzenia

W tym artykule omówimy, jak wygląda korupcja z punktu widzenia psychologii. Praktyka ta jest szeroko rozpowszechniona w dzisiejszym społeczeństwie.



  • Fores, F. A. S. (2017). Psicología de la corrupción: Balance de estudios realizados en el Perú, alternativas metodológicas de investigación. Yachay-Revista Científico Cultural, 6(01), 214-233.