Fiodor Dostojewski i jego 5 najlepszych cytatów

· Listopad 30, 2018

Fiodor Dostojewski był pisarzem o burzliwym życiu i wielkiej wrażliwości. Jego praca ujawniła ludzką naturę w całej swej okazałości.

Jego autorytarny ojciec był torturowany, a następnie zamordowany, a jego matka zmarła na gruźlicę, gdy był zaledwie nastolatkiem. Wszystko to sprawiło, że Fiodor Dostojewski prawie postradał zmysły. Udało mu się jednak wyzdrowieć i być może dlatego jego literatura ukazuje głębię i piękno kogoś, kto żył tak intensywnie.

„Ale ludzie kochają abstrakcyjne rozumowanie i zgrabną systematyzację tak bardzo, że nie myślą nic o rozbieraniu prawdy, zamykając oczy i uszy na sprzeczne dowody, by zachować swoje logiczne konstrukcje”.

-Fiodor Dostojewski-

Niemożliwe byłoby stworzenie całej kompilacji wielkich zwrotów jakie napisał Fiodor Dostojewski. Istnieje wiele pism do wyboru. Wybraliśmy tylko kilka jego cytatów, które najlepiej odzwierciedlają jego stosunek do świata i życia. Przeczytaj je teraz!

Fiodor Dostojewski i jego cytaty – mówienie prawdy

Jeden z cytatów Fiodora Dostojewskiego brzmi: „Nic na tym świecie nie jest trudniejsze niż mówienie prawdy, nic łatwiejszego niż pochlebstwa„. W dzisiejszych czasach jest to dość oczywiste stwierdzenie. Jednak w swoim czasie było ono rewolucyjne.

kobieta i gołębie

Fiodor Dostojewski żył w Rosji przeszłości, miejscu, gdzie królują klasycyzm, autorytaryzm i represja. Kiedy te aspekty przeważają, mówienie prawdy staje się zbrodnią i hipokryzją. 

Dwie połówki życia

Cytaty Fiodora Dostojewskiego mówią o człowieku, który z pasją zastanawiał się nad życiem. Ironią jest to, że zawsze był otoczony przez śmierć. Musiał poradzić sobie ze śmiercią swoich rodziców, żony, córki i brata. W rzeczywistości on sam dostał karę śmierci, ale została później zniesiona.

Jeden z jego cytatów z życia brzmi: „Druga połowa życia człowieka składa się wyłącznie z przyzwyczajeń, które nabył w pierwszej połowie„. Jak powiedział, ludzie tworzą rzeczy, które będą z nimi żyć do końca ich istnienia w pierwszej połowie ich życia.

Fiodor Dostojewski a względność w etyce

Etyka to kolejny powracający temat w cytatach Fiodora Dostojewskiego. Ten na przykład brzmi: „Poddaje się etyce, ale nie potrafię w żaden sposób zrozumieć, dlaczego lepiej jest bombardować oblężone miasto niż mordować kogoś toporem”.

zagubiony człowiek

To bardzo interesująca i głęboka refleksja. Jeśli ktoś zabija człowieka, ludzie nazywają go „mordercą”. Ale jeśli zabijają setki tysięcy ludzi, nazywają ich „bohaterami”. W jaki sposób te etyki są skonfigurowane, aby odrzucić indywidualne zło, ale pochwalić zbiorową szkodę? Jak to się dzieje, że są okoliczności, w których mordercy są wzorami do naśladowania?

Echa porażki

Fiodor Dostojewski miał życie pełne perypetii. Dwa najtrudniejsze momenty jego życia to śmierć jego nowo narodzonej córki i śmierć drugiej żony. Stracił ścieżkę i rozwinął silne uzależnienie od hazardu. Jednocześnie doświadczenia te dały mu cenny materiał do jego pracy.

Jego cierpienie i jego konsekwencje pozostają skondensowane w jednym z jego najciekawszych cytatów. Brzmi: „Wszystko wydaje się głupie, gdy się nie powiedzie”. Wyraźnie odzwierciedla stan emocjonalny, który panuje po niepowodzeniu. To pokazuje, jak całkowicie zmienia postrzeganie, odbierając wszelkie znaczenie.

Ból również kształci

Jeśli Dostojewski wiedział coś, to był to ból. Niemniej jednak tak naprawdę nigdy go nie odrzucił. Właściwie zastanawiał się nad tym w sposób niemalże edukacyjny. Wskazał: „Ból i cierpienie są zawsze nieuniknione dla dużej inteligencji i głębokiego serca. Naprawdę wielcy ludzie muszą, jak sądzę, mieć wielki smutek na ziemi.

klucz do serca

Tak czy inaczej pokazał, że ból czyni nas bardziej wrażliwymi. To także pogłębia nasze myśli. Nie jest to pochwała dla cierpienia, ale analiza jednej ze stron.

Czytanie Fiodora Dostojewskiego to prawdziwa rozkosz. Jego praca pozostaje w pełni aktualna, biorąc pod uwagę, że jego celem nie było przedstawienie czasu lub konkretnych okoliczności, ale przyjrzenie się ludzkiej naturze. Jego praca jest także świadectwem człowieka, który potrafił pokonać przeciwności i przekształcić je w sztukę.