Badanie osobowości: poznaj 3 podejścia

26 sierpnia, 2020
Chociaż wiele osób wie i rozumie, czym jest osobowość, trudno wyjaśnić to pojęcie słowami. Oto 3 podejścia do badania osobowości.

Trudno wyjaśnić słowami, czym jest osobowość. Jest to jeden z głównych problemów, przed jakim staje dziedzina, jaką jest badanie osobowości. Można powiedzieć, że każdy badacz ma własną naukową definicję tego pojęcia. Wszyscy zgadzają się jednak, że osobowość tworzą pewne cechy behawioralne.

Dlaczego badanie osobowości jest takie problematyczne?

Badanie osobowości wiąże się z wieloma problemami metodologicznymi. Jednym z nich jest to, że nie ma narzędzi, którymi można byłoby łatwo zmierzyć osobowość.

W tym artykule omówimy różne podejścia lub modele, które zostały ogólnie przyjęte w badaniu osobowości. Te trzy główne podejścia to teoria cech, sytuacjonizm i interakcjonizm.

Teoria cech

Teoria cech wskazuje, że ​​osoba jest zasadniczo aktywnym i definiującym czynnikiem dla swojego zachowania. Główne cechy, które bada, to osobiste cechy podmiotu. W ten sposób teoria ta podkreśla cechy osobowości każdej osoby.

Mężczyzna w czerwonej koszuli

Teoria ta stwierdza, że ​​osobowość osoby zawsze będzie taka sama w różnych sytuacjach. Dlatego jeśli potrafimy zidentyfikować i wyodrębnić pewne cechy, będziemy w stanie przewidzieć przyszłe zachowanie danej osoby. Ta teoria jest podstawą wielu testów osobowości, takich jak model pięciu czynników (FFM).

Teoria cech jest nieco przestarzała i mało realna. Nawet niewprawne oko bez problemu zauważy, że ludzie zmieniają swoje zachowanie w zależności od sytuacji. Na przykład nie zachowujemy się w stosunku do rodziny tak samo, jak przebywając z przyjaciółmi.

Ponadto próba skategoryzowania osobowości podmiotu poprzez analizę zaledwie kilku stabilnych czynników jest naprawdę skomplikowaną sprawą. Dane uzyskane z testów osobowości pokazują bardziej samoocenę podmiotu niż jego prawdziwą osobowość.

Sytuacjonizm

Sytuacjonizm mówi, że podmioty są bierne i reagują na określone sytuacje. Zatem zmienne sytuacyjne to te, które wpływają na zachowanie osoby. To podejście nie bierze pod uwagę cech osoby. Opiera się na założeniu, że wszystkie zachowania są wyuczone.

Chociaż ta teoria jest nieco bardziej realistyczna niż teoria cech, jest również niedopracowana, ponieważ nie uwzględnia cech osobistych, chociaż jest oczywiste, że postawa osoby wpływa na jej zachowanie. Gdyby tak nie było, wszyscy ludzie zachowywaliby się tak samo w tych samych sytuacjach.

Interakcjonizm

To podejście jest próbą połączenia dwóch poprzednich. Stwierdza, że ​​zachowanie jest determinowane przez interakcję między różnymi wewnętrznymi dyspozycjami i czynnikami sytuacyjnymi. Teoria ta zakłada, że osobowość jest produktem interakcji podmiotu z jego kontekstem.

Kobieta otrzymuje pochwały w pracy

Interakcjonizm stwierdza, że ​​osoba jest aktywnym podmiotem, który obserwuje i konstruuje swój świat poprzez własną percepcję i zachowanie. Zatem interakcja między cechami osobowości a czynnikami sytuacyjnymi powoduje, że zachowujemy się w taki czy inny sposób.

Problem polega na tym, że trudno jest studiować i badać wspomniane interakcje. Mimo to interakcjonizm z całą pewnością jest ciekawym podejściem do badania osobowości.