Dziecko z ADHD - kilka pomocnych wskazówek

Bycie rodzicem dziecka z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) może być przytłaczające. Dlatego dzielimy się kilkoma zaleceniami, które mogą pomóc.
Dziecko z ADHD - kilka pomocnych wskazówek

Ostatnia aktualizacja: 23 maja, 2022

Masz tylko dziewięć miesięcy na przygotowanie się do bycia rodzicem. Uczysz się w miarę postępów, poprzez sposób, w jaki się komunikujesz i czas, który spędzasz z dzieckiem, ucząc je, co jest dobre, a co złe. Dziecko z ADHD, czyli zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, stanowi jednak nieco inny przypadek.

Nikt nigdy nie powiedział, że bycie rodzicem jest łatwe. Wymaga czasu, poświęcenia, cierpliwości, a w niektórych przypadkach nawet cierpienia. Ponadto, jeśli Twoje dziecko cierpi na zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD), czy to nieuważnej, nadpobudliwej, czy też połączonej, Twoich obowiązków jest jeszcze więcej. Możesz czuć się bezsilny i nie wiedzieć, co zrobić lub powiedzieć. Nie martw się, wszystkie te emocje są normalne.

Kiedy już wiesz, co jest nie tak z Twoim dzieckiem, możesz poczuć prawdziwą ulgę. Jest tak, ponieważ od tego momentu masz przynajmniej punkt odniesienia, którego możesz użyć do sformułowania oczekiwań co do tego, co może się wydarzyć w przyszłości. Nawet jeśli nie rozwieje to wszystkich Twoich lęków, zmniejsza Twoją niepewność.

Jako rodzic jesteś najważniejszym czynnikiem ochronnym w zmniejszaniu wpływu ADHD na życie Twojego dziecka. Co więcej, istnieje wiele strategii, które możesz wdrożyć, aby poprawić jakość życia zarówno swojego, jak i ich życia. Przede wszystkim jednak ważne jest, aby bardziej szczegółowo zrozumieć to zaburzenie.

Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD)

ADHD to problem ze zdrowiem psychicznym, który zwykle pojawia się w dzieciństwie, zwykle około szóstego roku życia. Jest oznaczony jako zaburzenie behawioralne, ale może również utrzymywać się w wieku dorosłym.

Dzieci, które cierpią na tę chorobę, mają tendencję do nadpobudliwości (nadmiernej aktywności fizycznej), wykazują zachowania impulsywne i pozbawione zahamowań oraz mają trudności z całkowitym i ciągłym utrzymaniem uwagi.

  • Sprawiają wrażenie, że nie słuchają. Wydają się też niezdolne do skupienia uwagi.
  • Zapominają, nie stosują się lub gubią informacje na temat tego, co mają robić.
  • Nie uwewnętrzniają zasad.
  • Rozpoczynają projekty, ale trudno im je kończyć.
  • Mówią i robią pierwszą rzecz, która przychodzi do głowy.
  • Bawią ich wszelkiego rodzaju bodźce.
  • Trudno im przez długi czas skupiać się na pojedynczym zadaniu, które wymaga wysiłku umysłowego.
  • Konsekwencje zwykle nie są najlepszą karą.
  • Nie przewidują tego, co się wydarzy i nie oceniają konsekwencji swoich działań.
  • Nie wiedzą, że mogą bazować na wydarzeniach z przeszłości, aby wiedzieć, jak postępować.
  • Karanie nie pomaga im nauczyć się dobrze się zachowywać.
  • Nie dają sobie czasu na myślenie, zanim zaczną działać.
  • Im bardziej konieczne jest, aby siedzieli nieruchomo, tym bardziej są niespokojni.
  • Nie znają czasu ani go nie regulują. Na przykład, gdy dane zadania muszą być wykonane powoli, zrobią to szybko, a te, które wymagają szybkości, będą wykonywane powoli.

Różne konteksty

Wszystkie te objawy mogą występować w różnych kontekstach. Mogą pojawiać się w szkole, w domu lub podczas zabawy z przyjaciółmi. Mogą się również zdarzyć, gdy dzieci wykonują jakąkolwiek aktywność, taką jak jedzenie, sprzątanie czy wykonywanie prac domowych.

Jako rodzic możesz się zastanawiać, co możesz zrobić. Ważna jest ocena psychologiczna, neuropsychologiczna, pedagogiczna i medyczna. W poniższym artykule podajemy również dziewięć wskazówek, które mogą pomóc.

Chłopiec rzucający lalkę na sofę

Dziecko z ADHD – jak z nim postępować?

1. Okaż zrozumienie

Różne badania wykazały, że pozytywne skutki generowane u dzieci często wynikają ze zrozumienia problemu przez rodziców. Innymi słowy, jeśli Twoje dziecko poczuje, że rozumiesz, jak się czuje, będzie bardziej zrelaksowane, a Ty staniesz się dla niego źródłem pomocy.

Należy podkreślić, że Twoje dziecko często celowo nie robi rzeczy, które są złe. Na przykład, jeśli zapominają o swoich książkach, płaszczu lub coś zepsują, musisz pamiętać, że jest to powszechny aspekt zaburzenia i zwykle nie robią tego, aby Cię zirytować lub być nieposłusznym. Powinieneś być świadomy tego zaburzenia i tego, jak wpływa ono na ich zachowanie.

2. Kara nie zawsze jest rozwiązaniem

Karanie nie zawsze jest dobrą opcją, ponieważ dzieci z ADHD nie wiedzą, co zrobiły źle. Najpierw działają, a potem rozumieją, co się stało.

Musisz starać się nadawać pozytywną orientację ich błędom. Jeśli zapomną o swojej pracy domowej, zamiast karać, daj im różne narzędzia do radzenia sobie z tym błędem. Mogą na przykład zadzwonić do kolegi z klasy lub poprosić nauczyciela, aby zapisał, co mają zrobić.

3. Wygeneruj rutynę

Jeśli Twoje dziecko dorasta w stosunkowo uporządkowanym środowisku, pomoże to jego zdolnościom organizacyjnym w zakresie czynności i zadań, które musi wykonać. Z drugiej strony chaotyczny i zdezorganizowany kontekst, w którym ich zadania mogą się różnić, nakładać się na siebie lub zmieniać strukturę, zdezorientuje ich i będzie skutkować niepowodzeniem.

Kiedy wracają do domu ze szkoły, powinni na przykład przebrać się, umyć ręce, coś zjeść, umyć zęby, zdrzemnąć się, a potem odrobić pracę domową. Ta sama kolejność powinna być utrzymywana każdego dnia. W przeciwnym razie jest całkiem możliwe, że pominą niektóre elementy lub nie wykonają ich poprawnie.

4. Wydawaj polecenia

Jedną z Twoich największych obaw może być to, że Twoje dziecko z ADHD nie przestrzega podanych przez Ciebie zasad i instrukcji. Możesz zwiększyć swoje szanse na sukces, gdy chcesz, aby coś zrobiło, stosując proste zasady:

  • Nie wydawaj im więcej niż jednego polecenia na raz. Powinieneś poczekać, aż ukończą jedno zadanie, zanim dasz im nowe. Dlatego zamiast mówić: „Posprzątaj swój pokój”, lepiej podzielić to zadanie. Powiedz na przykład „Odłóż zabawki”, „Pościel łóżko” i „Wyrzuć papiery do kosza”.
  • Daj im konkretne i niedwuznaczne instrukcje. Na przykład powiedzenie „Bądź grzeczny u babci” może oznaczać coś innego dla Twojego dziecka niż dla Ciebie. Z drugiej strony „Nie dotykaj rzeczy na stole bez pytania”, „Nie wbiegaj do domu” i „Nie wchodź do sypialni babci” są bardziej szczegółowymi instrukcjami i będą dla nich łatwiejsze do wykonania.
  • Kiedy dajesz im instrukcję, poproś, aby ją powtórzyli. Jest to strategia sprawdzająca, czy zrozumieli, czego się od nich oczekuje.
  • Wypowiadaj się w pozytywny sposób. Wyrażenia takie jak: „Nie dotykaj telewizora”, „Nie wyłączaj światła” i „Nie rozmawiaj teraz” mogą się wydawać powtarzalne i nie przyciągać ich uwagi. Zamiast tego możesz zapytać o to samo, nie będąc ciągle negatywnym. Na przykład powiedz „Włączmy teraz światło” lub „Zachowaj spokój przez kilka minut”.

5. Zachęć ich do wykorzystywania swoich umiejętności

Zachęcanie do ich naturalnych zdolności, czy to sztuki, gotowania czy matematyki, zwiększy ich poczucie własnej wartości i poczucie skuteczności. Co więcej, pomoże Ci to skoncentrować się na ich pozytywnych aspektach i poprawić Wasze relacje.

Jeśli nie wiesz, jakie zajęcia lubią i w których są dobrzy, koniecznie dowiedz się tego.

Złe zachowanie jest nieodłączną częścią zaburzenia, jakim jest ADHD. To sprawia, że zbyt łatwo tracisz z oczu pozytywne aspekty swojego dziecka i zamiast tego skupiasz się na jego słabych punktach. Niemniej jednak, jeśli znasz ich mocne strony, sposób, w jaki na nie spojrzysz, znacznie się zmieni.

6. Natychmiast stosuj pozytywne lub negatywne konsekwencje

Wszelkie modyfikacje zachowania Twojego dziecka z pozytywnymi lub negatywnymi konsekwencjami powinny być przeprowadzane natychmiast. Jeśli zrobisz to zbyt długo po danym zdarzeniu, Twoje dziecko może zapomnieć lub nie zrozumieć, co zrobiło źle.

7. Ważna jest nauka, a nie oceny

Dzieci z ADHD są zwykle pod presją uzyskania dobrych ocen. Jednak ze względu na trudności w utrzymaniu uwagi, impulsywności lub obu tych czynników, mogą czuć się sfrustrowani. Oznacza to, że nie uzyskują oczekiwanych rezultatów, a także się nie uczą tak, jak powinni.

Z tego powodu powinieneś przemyśleć swoje oczekiwania dotyczące ich akademickiej drogi. Pomoże to zmniejszyć ich frustrację i usprawni naukę w szkole.

8. Ogranicz użycie negatywnych etykiet

Ten punkt ma ogromne znaczenie dla wszystkich w otoczeniu Twojego dziecka. Jeśli Twoje dziecko jest sklasyfikowane jako leniwe, humorzaste, zapominalskie i niegrzeczne, i uważa, że ważne osoby dorosłe w jego środowisku wytykają mu te aspekty, wpłynie to na jego samoocenę i późniejsze zachowanie. Co więcej, wypełnianie głowy negatywnymi wiadomościami tylko sprawia, że skupiają swoją uwagę głównie na nich.

Dlatego zamiast mówić im, że są leniwi, bo nie sprzątają swoich zabawek, lepiej zapytać ponownie, pomijając wszelkie formy oceny sytuacji. Jeśli robisz jakieś uwagi, niech dotyczą ich zachowania, a nie ich osoby.

Chłopiec z ołówkiem na nosie

9. Zaplanuj potencjalne sytuacje konfliktowe

Jeśli jesteś w stanie zidentyfikować pewne zmienne jako wyzwalacze złych zachowań, możesz podjąć kroki, aby je przewidzieć. Na przykład, jeśli idąc do supermarketu, Twoje dziecko stale dotyka wszystkich produktów i biega między półkami, przed wyjściem z domu należy w sposób konkretny i jasny określić zachowania, których się od niego oczekuje. Powiedz im także o pozytywnych konsekwencjach, jeśli się zastosują do Twoich poleceń.

Na koniec musimy wspomnieć, że nie powinieneś myśleć, że musisz zawsze przestrzegać tych zaleceń co do joty. Wiele zależy od kontekstów, w których je stosujesz. Nie są to również jedyne punkty, które należy wziąć pod uwagę podczas edukacji dziecka z ADHD. Stanowią jednak ogólne wskazówki dla rodziców, które mogą być niezwykle przydatne.

To może Cię zainteresować ...
Co robić, gdy czujesz, że po prostu nie możesz już tego znieść?
Piękno umysłu
Przeczytaj na Piękno umysłu
Co robić, gdy czujesz, że po prostu nie możesz już tego znieść?

Jesteś wyczerpany, czujesz, że po prostu nie możesz już tego znieść. Ile razy czułeś się w ten sposób? Oto kilka wskazówek, które pomogą.



  • Camañes, T. B. (13 de Mayo de 2021). Recomendaciones para padres de niños con TDAH. Obtenido de TDAHYTU: https://www.tdahytu.es/2020/05/29/recomendaciones-para-padres-de-ninos-con-tdah/
  • González, R., Liliana, B., & Rubiales, J. (2014). Estilos parentales en niños y niñas con TDAH. Revista Latinoamericana de Ciencias Sociales, Niñez y Juventud12(1), 141-158.
  • Llanos Lizcano, L. J., García Ruiz, D. J., González Torres, H. J., & Puentes Rozo, P. (2019). Trastorno por déficit de atención e hiperactividad (TDAH) en niños escolarizados de 6 a 17 años. Pediatría Atención Primaria21(83), e101-e108.
  • Soutullo, C. (13 de Mayo de 2012). Recomendaciones a los padres de niños con TDAH para el verano. Obtenido de Recomendaciones a los padres de niños con TDAH para el verano: https://www.fundacioncadah.org/web/articulo/recomendaciones-a-los-padres-de-ninos-con-tdah-para-el-verano.html
  • Orjales Villar, I. (2007). El tratamiento cognitivo en niños con trastorno por déficit de atención con hiperactividad (TDAH): revisión y nuevas aportaciones. Anuario de Psicologia Clinica y de la Salud/Annuary of Clinical and Health Psychology, 3, 19-30.