Artyści przeklęci: jedenaście znanych postaci

Ich osobiste historie, niepokojące kreacje i przerażający sposób patrzenia na świat skłoniły krytyków do sklasyfikowania ich jako przeklętych artystów. Kim byli i co leżało u podstaw ich niepokojących dzieł?
Artyści przeklęci: jedenaście znanych postaci

Ostatnia aktualizacja: 10 grudnia, 2021

Z biegiem czasu w świecie kultury powstał termin “artyści przeklęci”. Należą do nich malarze, rzeźbiarze, fotografowie i pisarze. Czy chciałbyś dowiedzieć się o niektórych z nich i dlaczego uważa się ich za przeklętych artystów? Jeśli tak, przeczytaj naszą poniższą listę 11 twórców.

Przymiotnik „przeklęty” zyskał na znaczeniu w dziedzinie twórczości po tym, jak Verlaine użył go w swojej książce Przeklęci poeci (1888). Później zaczęto go używać w odniesieniu do innych uznanych pisarzy i artystów, którzy nie mieli łatwego życia.

1. Francisco José de Goya y Lucientes (1746-1828)

W 1793 roku Goya zachorował na chorobę, która znacznie ograniczyła jego życie. Co się stało?

Wydaje się, że częsta ekspozycja na ołów zawarty w farbie była powodem, a przynajmniej jednym z czynników, który przyczynił się do głuchoty Goi i jego zmian w zachowaniu. Biorąc ten fakt pod uwagę, biografowie podzielili bieg malarstwa Goi na dwa odrębne okresy. Ostatni z nich oznacza początek jego choroby:

  • Pierwszy okres charakteryzuje się radością i światłem.
  • Drugi wyróżnia się przez elementy horroru i postaci duchów.

Malarz całkowicie zmienił swoje postrzeganie świata, co wyraził poprzez słynne czarne obrazy. Były to ponure prace, które przedstawiały ludzką niedoskonałość, lęki, okrucieństwo, rozpacz, a nawet szaleństwo. Podczas tworzenia ich Goya był zarówno głuchy, jak i bardzo chory. Co więcej, prawdopodobnie dręczyło go cierpienie psychiczne spowodowane połączeniem kiły i wpływu ołowiu na organizm.

2. Edvard Munch (1863-1944)

Jego życie bardzo skomplikowała choroba, która prześladowała go przez całe życie.

  • Gdy Munch miał zaledwie 5 lat jego matka zmarła na gruźlicę. W pracy Dziecko i zmarła matka widać już wyrażoną rozpacz artysty.
  • Kilka lat później z tego samego powodu zmarła jego siostra Sophie. Stąd obraz zatytułowany Chore dziecko.
  • Niestety, jego ojca spotkał ten sam los.

Wszystkie te tragiczne wydarzenia spowodowały, że malarz rozwinął rzekomą chorobę afektywną dwubiegunową. Znajduje to odzwierciedlenie w tragicznej ekspresji postaci na jego obrazach.

munch

3. Maurice Utrillo (1883-1955)

Francuski malarz Utrillo zaczął pić alkohol w wieku 13 lat. Był to powód, przez który porzucił szkołę i prawdopodobnie była to główna przyczyna jego próby samobójczej.

Wiemy, że kilka miesięcy później jego zachowanie było na tyle poza kontrolą, że został przyjęty do szpitala psychiatrycznego. Według artykułu opublikowanego przez Muzeum Pałacu Sztuk Pięknych w 1903 roku jego matka zaproponowała mu malarstwa jako formę terapii. Wykazał się na tym polu wielkim talentem.

W tym czasie zaprzyjaźnił się z Amedeo Modigliani i rozwinął swój tak zwany „biały okres”. Jest on uznawany za najważniejszy etap jego pracy i charakteryzował się zastosowaniem bieli cynkowej często mieszanej z tynkiem.

4. Amedeo Modigliani (1884-1920)

Urodził się w Livorno (Włochy) i był czwartym i ostatnim dzieckiem w rodzinie sefardyjskich Żydów.

W wieku czternastu lat Modigliani pokonał tyfus, na który chorował, i postanowił zostać artystą. Trafił do Livorno School of Fine Arts, gdzie uczył go Guglielmo Micheli, włoski malarz impresjonistyczny.

W 1889 roku Amedeo namalował swoje pierwsze prace. Słynął z nagich portretów i malowania postaci z długimi szyjami, o migdałowych oczach bez źrenic. Zmarł w wieku 35 lat na gruźlicę w Paryżu, głęboko zubożały.

5. Jules Pascin (1885-1930)

Jules miał niespokojny temperament i cierpiał przez trwały rodzaj zaburzeń graniczących z beznadziejnością. Szczególnie interesował się kondycją ludzką i słynął z obrazów przedstawiających kobiety w różnych fazach rozbierania się. Popełnił samobójstwo w wieku 45 lat w przededniu prestiżowej wystawy indywidualnej.

6. Chaim Soutine (1893-1943)

Soutine był dziesiątym dzieckiem z jedenastki rodzeństwa. Jego ojciec, z zawodu krawiec, nie pochwalał zamiłowania chłopca do sztuki. Obrazy były zakazane w ortodoksyjnej społeczności żydowskiej.

Znawcy historii sztuki twierdzą, że II Wojna Światowa była dotkliwym ciosem dla żydowskiego malarza. Wojska hitlerowskie zajęły Paryż i mężczyzna musiał przemieszczać się z miejsca na miejsce, aby uciec przed gestapo. Często spał na ulicy. Być może spowodowało to stres i napięcie, będące przyczyną pojawienia się wrzodu żołądka, które ostatecznie zakończyło jego życie.

Choć Soutine był nieco przyćmiony przez swoich towarzyszy, wyróżniał się liryczną intensywnością swoich pejzaży zmieszaną z gwałtownym zarysem jego form i żywymi kolorami. Szczególnie wyróżniają się jego martwe natury.

7. Zdzisław Beksiński (1929-2005)

Beksiński był polskim malarzem, fotografem i rzeźbiarzem. Swój twórczy świat nazwał „fantastycznym realizmem”. W swojej pracy tworzył zniekształcone postacie i obrazy ze scenami w temacie:

  • Śmierci,
  • Okaleczenia,
  • Zdeformowanych postaci,
  • Szkieletów.

Nie widział sensu w tym, co malował, więc nie nadał nazwy żadnemu ze swoich obrazów. W 1977 roku przeniósł się do Warszawy, ale wcześniej spalił znaczną część swoich prac, ponieważ uważał je za zbyt personalne.

Jeśli chodzi o życie osobiste, było ono naznaczone śmiercią żony i jedynego syna Tomasza, który popełnił samobójstwo. To sam Beksiński odkrył jego ciało.

Na tym jednak tragedia się nie skończyła. W 2005 roku Beksińskiego znaleziono martwego w jego domu w Warszawie, gdzie został brutalnie zamordowany. Miał siedemnaście ran kłutych na ciele.

8. Charles Pierre Baudelaire (1821-1867)

Urodzony w Paryżu Baudelaire był jednym z największych propagatorów symboliki. Co więcej, często uważa się go za inicjatora współczesnej poezji. Jednak nie miał łatwego życia.

  • Był synem byłego księdza Josepha-François Baudelaire’a i Caroline Dufayis. Jego ojciec zmarł w 1827 roku, a matka poślubiła wojskowego Jacquesa Aupicka rok później.
  • Baudelaire nigdy nie zaakceptował swojego ojczyma. Konflikty rodzinne były stałym elementem jego dzieciństwa i młodości.

Jego dzieło Les Fleurs du Mal (Kwiaty zła) zostało potępione za niemoralność i na Baudelaire’a nałożono karę, a sześć wierszy z książki zostało zakazanych.

Baudelaire

9. Paul-Marie Verlaine (1844-1896)

Verlaine urodził się w Metz, studiował w Liceum Bonaparte w Paryżu i wkrótce, zafascynowany lekturą Baudelaire’a, zaprzyjaźnił się z poetami z grupy parnasowskiej kierowanej przez Leconte de Lisle.

Verlaine stał się znany dzięki swoim pierwszym tomom poezji i zaczął wywierać wielki wpływ w kręgach literackich. Mimo to jego rozwiązłe życie, alkoholizm i burzliwy romans z Rimbaudem zaprowadziły go do więzienia, gdzie później przeszedł na katolicyzm.

W 1894 został wybrany w Paryżu jako „Książę poetów”. Jednak przytłoczony swoim zdegenerowanym trybem życia zmarł w Paryżu w 1896 roku.

10. Stéphane Mallarmé (1842-1898)

Podobnie jak Baudelaire, Mallarmé miał nieszczęśliwe dzieciństwo. Jego matka zmarła, gdy miał pięć lat, a ojciec ożenił się ponownie. Jego siostra również zmarła w młodym wieku. Mallarmé również stracił swojego jedynego syna, kiedy chłopiec miał osiem lat.

Po podróży do Wielkiej Brytanii ożenił się i został nauczycielem języka angielskiego w instytucie Tournon. Jednak wkrótce stracił zainteresowanie nauczaniem. Następnie stał się jednym z najwyższych przedstawicieli symboliki.

Taki, jak sam siebie w końcu zmienia go na wieczność,
poeta z nagim mieczem prowokuje!
jego wiek był przerażony, że nie wiedział
śmierć zatriumfowała w tym dziwnym głosie.

– “Grób Edgara Poe” (1888) –

Poezja Mallarmégo uchodzi za najtrudniejszą do przetłumaczenia. Wynika to z jego pokrętnej składni, niejednoznacznych wyrażeń i niejasnych obrazów. 

11. Jean Nicolas Arthur Rimbaud (1854-1891)

Rimbaud urodził się w Charleville we Francji i zaczął pisać w bardzo młodym wieku. Chociaż był wybitnym uczniem, porzucił szkołę i uciekł do Paryża w środku wojny francusko-pruskiej, aby dołączyć do walki o wolność. Rimbaud był niespokojną duszą i wdał się w romans z Verlaine. Relacja ta była napędzana absyntem, opium i haszyszem.

Podobnie jak Mallarmé był jednym z najwyższych przedstawicieli symboliki. Jednak Rimbaud nienawidził ogromnej większości poetów swoich czasów. Jego kariera literacka była krótkotrwała, a ostatnią książkę napisał w wieku dwudziestu lat. Zmarł w wieku 37 lat na raka kości.

Artyści przeklęci – kim byli?

Po lekturze tego artykułu możesz być zszokowany i zaskoczony, czytając o życiu i twórczości tych uznanych przez krytyków artystów. Jasne jest, że ich życie nie było łatwe. Jednak dzięki swojej twórczości literackiej, poza złamanym sercem, wszyscy pozostawili trwałe dziedzictwo

Być może będziesz teraz zainteresowany zagłębieniem się w ich biografie, aby lepiej ich poznać i zdecydować, czy rzeczywiście byli to artyści przeklęci.

To może Cię zainteresować ...
Prawo odbicia lustrzanego: to, co widzisz w innych, jest Twoim odbiciem
Piękno umysłu
Przeczytaj na Piękno umysłu
Prawo odbicia lustrzanego: to, co widzisz w innych, jest Twoim odbiciem

Prawo odbicia lustrzanego określa, że to, co widzisz w innych, jest Twoim własnym odbiciem. Dowiedz się więcej tutaj.